In de tuin

Donderdag en vrijdag, 17-18 mei. In de tuin zit ik en ik kijk. Naar kinderen die spelen en spellen verzinnen. De kapotte trampoline is weggehaald. Nu is daar een grote, lege kuil. Maar niet voor lang. Als ik kom is het gat al gevuld met spullen: krukjes met een plank er  tussen, een omgekeerde kruiwagen, plastic bloempotten. “Mijn amusementparc”, zegt Rory van 7 (thuis spreekt hij Engels). Hij heeft het bedacht en andere kinderen assisteren. Op de omgekeerde kruiwagen kun je zitten en aan het wiel draaien, de plastic potten kun je omgooien en over de plank kun je lopen. O, en om in het amusementparc te komen glijd je van een schuin neergezette plank de kuil in. Even later is hun spel klaar en gaan ze hutten bouwen en leeuw spelen. Iets oudere jongens komen en gebruiken de kuil als oefenplek voor Ninja trucjes: erin springen, een rol over de trampoline, op de plank lopen en over de kruiwagen springen. Ten slotte kunnen ze een Ninja-certificaat halen. Dylan in Ninja-meester en kijkt of ze het goed doen. Gelukkig, iedereen is geslaagd.

En dan komt een 6-jarige jongen met zijn schrijfboekje naar mij. Het boekje is uit en hij wil graag een nieuw: “Kan ik je nu voorlezen?” Ja hoor, dat kan. Hij leest, woord voor woord, bladzijde na bladzijde. Want wie een nieuw schrijfboekje wil, moet natuurlijk wel eerst laten horen dat hij kan lezen wat hij heeft geschreven.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Brief aan de koning

 

Maandag 14 mei. Ze belde al in de vakantie: “Ik heb iets bijzonders meegemaakt. Een droom over de koning. Hij kwam op bezoek op school!” Met die droom wilde ze iets doen, Inti van 7. Ze schreef een brief aan de koning. “Beste Koning Willem… ” Ze las de brief voor in de maandagkring. Over haar droom en dat de school geld nodig en of hij een keer op school wil komen om te zien hoe je hier zelf kunt kiezen wat je wilt leren en wanneer je wilt spelen. En dat je wat leert, bewijst haar brief: een idee verwoorden, netjes schrijven, voorlezen. Nu maar wachten tot de koning komt!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Samen kom je verder

Afbeeldingsresultaat voor waterpistool tekening

Vrijdag 20 april. Een zonnige dag. Tijd voor een watergevecht. Je weet dat je daarbij moet zijn als begeleider, want wat even leuk lijkt, loopt al snel uit de hand: te nat geworden kinderen, te hard gespoten stralen, groepjes die niet eerlijk verdeeld zijn. Ik ben erbij, let op, zeg niet teveel, maar wel dat het handig is om van te voren afspraken te maken. Dat doen ze, om daarna net zo snel die afspraken te schenden en toch te schieten achter de afgesproken lijn waarop je vrij zou zijn. Na een half uur is het klaar en gooi ik de emmer water waaruit de pistolen en spuitjes gevuld werden, leeg op het gras. Nu iets anders, maar wat? Ideeën genoeg. Ik zit in het gras en kijk, maar zie niet precies wat ze doen. Met zijn allen, jongens en meisjes tussen de 7 en 12 jaar, zitten ze onder een boom, een krat met knutselspullen naast zich. Het ziet er vredig uit. Even later komen ze trots iets laten zien: een gezamenlijk geverfd bord, met zonnetjes, blauwe lucht, randversiering en in het midden een groot rood hart met een pijl erdoorheen en aan weerskanten een letter: K + B. Ze hebben verkering en iedereen mag het weten! Met zijn allen, met het geverfde bord tussen hen in, gaan ze de school door om het te vertellen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties