Fijn met klei

kleien tijdens de maandagkring

Maandag 4 november. Verse nieuwe blauwe klei, prachtig voor van alles. Pizza’s en taartjes, slangen en worstjes gerold, gedraaid, geplet, geslagen. Niet alleen kleuters hebben hier plezier in. Veel kinderen van mijn maandagkring (6-9 jaar) vinden het heerlijk om hiermee te spelen. Vandaag vraagt Jade of ze tijdens de maandagkring een beetje klei mag. Zo kan ze luisteren en tegelijk iets met haar handen doen. Goed idee, maar geef dan iedereen een bolletje, zeg ik, want ik denk dat anderen dat ook fijn vinden. En dat klopt. Er worden holletjes, balletjes, platte vlakken gekleid. In plaats van elkaar aan te raken -omdat ze soms even de aandacht van het gesprek kwijt zijn- zijn ze nu bezig met de klei. Een stuk rustiger wordt het daarvan.

’s Middags is er geschiedenis. We gaan potten kleien, in navolging van de jagers en verzamelaars. Ieder krijgt een klein stukje witte klei, die vanzelf droogt. De meesten kiezen ervoor om een duimpotje te maken: je rolt een balletje, met je duim maak je een gat in het midden en van daaruit kneed je de klei tot het een potje is geworden. Elk potje wordt toch weer anders: met en zonder versiering, met een dunne of juist een dikke rand, met pootjes… De scheurtjes worden met water weggewerkt. Kleien met geschiedenis? “Dan wil ik iedere week wel meedoen”, zegt Jade die er vandaag voor het eerst bij was. Maar volgende keer gaan we weer verhalen lezen en opdrachten of tekeningen erbij maken. “Tekeningen maken vind ik ook leuk, dus ik kom.” Fijn, die klei!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Tsjelens

Maandag 28 oktober. Arme Midas! Tijdens de maandagkring hadden we het over ‘schreeuwen’: wat kunnen wij er aan doen dat er minder geschreeuwd wordt op school, want mensen hebben er last van. We deden een rondje, en nog een: als je last hebt van het geschreeuw, kun je in de woonkamer eten in plaats van in het souterrain, we kunnen een stiltedag houden, waarop we alleen maar met gebaren praten en dingen opschrijven… Dat idee viel in goede aarde. Sommigen wilden er meteen al mee beginnen. Midas stelde voor om weer een powerchallenge te doen, net als vorig jaar. Je bedenkt iets wat je heel graag doet en dat ga je dan een week niet doen. Luc wilde wel een week niet zingen en Midas zelf bedacht om een week niet te praten. Hij begon er meteen na de maandagkring mee.

Toen ik even later in de voortuin was, kwam Midas naar me toe. Hij wilde me iets duidelijk maken, met gebaren, maar ik begreep het niet goed. Toen pakte hij een tak en schreef in het zand “Mag ik mijn tsjelens veranderen?” Tja, waarom gebruiken we dan ook Engelse woorden in onze Nederlandse taal? Een kracht-uitdaging is ook een prachtwoord. Maar gelukkig begreep ik het, toen ik het hardop uitsprak. Hij wilde iets anders kiezen, iets wat gemakkelijker vol te houden was. Volgende week maar eens bij iedereen checken -sorry, ik bedoel navragen!- of het gelukt is.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Vuurdoop in het souterrain

tja…

Pep is op vakantie. Een maand. En alle dagen van de week deed hij bij ons het souterrain. Dat wil zeggen: koek snijden en smeren voor tien uur, thee en koffie zetten, iets lekkers koken (soep) of maken (salade) voor twaalf uur, afwassen en opruimen en dan nog fruit snijden voor twee uur. Het klinkt simpel, maar het is veel. Zo ervoer ik dat tenminste op de eerste donderdag dat ik het souterrain runde. Relaxed in de ochtend, met hulp van snijdende en smerende leerlingen. En heel veel in de middag, als iedereen zijn bord, beker en bestek in de kratten heeft gedaan en dat allemaal afgewassen moet worden. Vaat van 63 leerlingen en 10 begeleiders. Er is een vaatwasser, maar plastic blijft nat daarin, dus dat wassen we af en drogen we af. Ik maakte zomaar champignonsoep, die goed in de smaak viel. En om half twee kwam een moeder om het fruit te snijden. Dat was fijn, want ik was nog aan het opruimen.

En verder? Helpende kinderen bij het maken van tosti’s. Namen opschrijven, roepen wie er aan de beurt is om zijn tosti in het tosti-apparaat te doen en weer roepen als de tosti’s klaar zijn. Dat verloopt super-soepel. Dank je Heime!

Heime helpt bij de tosti’s

Soms kom je rare dingen tegen. Een bord om af te wassen met een klodder ketchup erop. Maar verderis iedereen erg hulpvaardig. De corveeploeg halat keurig de doekjes over de tafels en veegt de vloer aan. Dat hoef ik in ieder geval niet meer te doen. Om twee uur zijg ik neer op het krukje met een kopje thee. Moe maar tevreden. Het souterrain is schoon, de afwas is gedaan en veel mensen hebben geholpen. Ik vang flarden van gesprekken op van een groepje leerlingen dat op de verhoging van het souterrain zit. “Gezellig hè, zo met elkaar praten.” Mijn dag is goed.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties