Afscheid

Afbeeldingsresultaat voor afscheid

En dan is het zover, het zomerfeest. Het einde van het jaar, waar we de laatste weken naar toe leven. Zeventig rapporten uitprinten, nieten en in mapjes stoppen. Er staan foto’s in de rapporten, beschrijvingen van wat er geleerd is en hoe, en de oudere leerlingen hebben een reflectie geschreven over het afgelopen jaar. De mentoren delen de rapporten uit aan hun mentorleerlingen. Daarna wordt het buffet, met door iedereen meegebrachte heerlijke hapjes, geopend en een uurtje later begint het afscheid nemen.

Afscheid nemen doen we ieder jaar, van leerlingen die verhuizen, die naar een andere (middelbare) school of naar een vervolgopleiding gaan; van docenten die verhuizen of een andere baan krijgen. Dit jaar zijn het er veel. En dit jaar is het eerste jaar dat we afscheid nemen van een leerling die bijna alle twaalf jaren dat de school bestaat bij ons heeft gezeten: Robin. Hij kwam op zijn zevende, vertrekt op zijn achttiende. Begon met puzzels maken, bomen klimmen, op ontdekkingstocht gaan. Luisterde naar de verhalen van Herman, die geschiedenis gaf, ging meedoen met de taalclub, sommen maken. Wilde wel eens weten wat hij kon toen hij 12 was en maakte een eindtoets groep 8. Ging verder met VWO-vakken. Kreeg een privéleraar voor wiskunde en Latijn. Deed op zijn vijftiende zijn eerste examens. Haalde goede cijfers. Een 10 voor zijn profielwerkstuk over het gedrag van sluipwespen. Zat ondertussen in de leerlingenkring, de schoolkring, de bestuurskring, boog zich over de sociocratie en schreef mee aan de subsidieaanvraag voor innovatief onderwijs (die we vorig jaar ontvingen!). Deed dit jaar zijn laatste examens, op zaterdag 13 juli, drie mondelingen. Hij had ons vast uitgenodigd om het te komen vieren. De vlag ging uit, de tas eraan, de lekkere hapjes stonden klaar, daar kwam hij aan. Geslaagd! Heel bijzonder om van deze leerling, de allereerste die met een Gymnasium-diploma van De Vrije Ruimte vertrekt, afscheid te nemen. Dag Robin, dag alle anderen die afscheid namen, het ga jullie goed! Voel je altijd welkom om langs te komen op school, we horen graag jullie verhalen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Beeldschermbrigade

Afbeeldingsresultaat voor blauw petje

Met hun blauwe petjes, opschrijfboekjes en pennen in de hand lopen ze door de school, de leden van de schermbrigade. Wat ze doen? Namen noteren van degenen die ongeoorloofd op hun scherm (telefoon, tablet, laptop) zitten. Nog niet zo lang geleden hebben we een nieuwe afspraak gemaakt over schermgebruik:

Je mag alleen op je scherm in les- of werkverband of om snel even iets te regelen of op te zoeken met een doel. In de kleine pauze (10.00-10.30) mag je ook zonder doel op je scherm. De woonkamer en speelruimte zijn schermvrij, behalve voor de notulen tijdens de maandagkring.

Enkele leerlingen trekken zich soms terug in een ruimte waar ze zich ongezien wanen en proberen daar hun favoriete filmpjes te kijken of te gamen. Maar zodra iemand van de schermbrigade die ruimte binnenstapt en ziet wat er gebeurt, wordt die leerling daarop aangesproken. Dat vinden die leerlingen niet leuk. Sommigen stoppen meteen, anderen vinden het lastig om ermee op te houden en gaan door, of stoppen even, en worden vijf minuten later weer betrapt. Wat kunnen we er verder nog aan doen?

In de maandagkringen worden nu steeds de namen van de overtreders voorgelezen, in de mentor- en oudergesprekken komt het schermgebruik aan de orde. Maar de leerlingenkring, tevens de schermbrigade, vond het niet genoeg. “Op het zomerfeest gaan we de namen voorlezen van de drie personen die het vaakst deze afspraak hebben geschonden”, stelt een van de leerlingen voor. “En dan vragen ze hoe ze zich nu voelen en krijgen ze een bordje omgehangen”. Aldus geschiedt. Andreas en Tycho roepen de drie mensen naar voren die het meest ongeoorloofd op hun scherm zaten en hangen hen een bordje om ‘schermschaap’, ‘w.c.-piraat’ en ‘beeldschermbadjuffrouw’. Gelukkig kunnen de drie erom lachen. En nu maar hopen dat ze volgend schooljaar hun schermpjes wat vaker uit laten.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Wat een bende

Bende op de camping, de musical

Donderdag 4 juli 2019. Dat het een bende was, dat was wel duidelijk. Zo begon namelijk meteen al het eerste liedje van de musical. Overal verhuisdozen, want tja, de camping kon niet langer blijven bestaan, omdat Jack de Spijker er graag luxe vakantievilla’s wilde bouwen. De campinggasten waren teleurgesteld, maar probeerden er toch het beste van te maken.

Maar eigenlijk ging deze musical ook over heel andere dingen: volhouden, doorzetten, samenwerken, geduld hebben, cratief zijn, improviseren. Gemakkelijk was het niet. Myriam heeft weer bergen verzet! Samen met leerlingen een musical uitkiezen, audities organiseren, en heel veel repeteren. Niet iedereen heeft altijd zin. Soms is het moeilijk om een tekst uit je hoofd te leren. Of een dansje helemaal goed te doen. Of wil je opeens je rol helemaal niet meer. Met kunst- en vliegwerk – oudere leerlingen die invallen, jongere leerlingen die meedansen en zoemen als bijen- lukt het om een fantastische musical neer te zetten. Wat dit keer extra lastig was, was dat de groep nog niet echt een eenheid was. Dus wat gebeurt er dan? Je wilt elkaar vliegen afvangen en kunt elkaar nog niet zoveel gunnen. Het knappe was dat daar tijdens de uitvoering op donderdagavond helemaal niets van was te merken. Ze werkten samen, en hoe. Trots op Myriam, op alle anderen die hebben geholpen om er een succes van te maken. En natuurlijk op alle leerlingen die zoveel hebben overwonnen om hier deze avond te kunnen schitteren. Applaus!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties