Alle artikelen | september, 2007

verf

Opeens zat iedereen aan tafel. Met vellen papier voor zich en opgedroogde klei. In het midden stond de eierdoos met verf. Nog geen minuut daarvoor speelde Zita met Tycho op de bank met de barbies, was Miquel druk met de auto’s bezig, en waren Emma en Yanna letters aan het opplakken.

Maar de tafel trok: Zita wilde haar gekleide zon verven (elke straal een andere kleur), Emma wilde haar prins afverven (die hing al met zijn hoofd en een deel van zijn lijf opgeplakt aan de kast; het onderste deel paste niet op het blaadje), Yanna en Tycho wilden mooie strepen en vlakken verven en Miquel…nee, die wilde niet verven. Hij begon met potlood te tekenen: 2 soldaatjes, het werd een heel stripverhaal over het leger in 5 plaatjes. Alles mocht in de nieuwe A3-mappen, die we speciaal voor dit soort werken hadden aangeschaft.

Picknick in het bos met tomaten, druiven, brood en noten…en de woensdag was alweer voorbij.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

broodjes bakken

Een van de leuke dingen op een dag is het moment dat we samen gaan eten. Meestal valt dat vrij vroeg, want de kinderen hebben al snel honger. Vorige week hadden we broodjes gebakken ná de lunch, maar vandaag begonnen we daar om half tien mee, zodat we om kwart voor twaalf met versgebakken eigen broodjes aan tafel konden gaan. Smullen!

Gezellig om zo met z’n allen aan tafel te zitten, even tijd om te kletsen, te bedenken wat we verder nog willen doen. "Ik wil wel een keer naar een restaurant", zei Emma. Marty dacht meteen aan pannenkoeken, Miquel aan Grieks eten. "Waarom gaan we niet zelf een restaurant maken, en nodigen we de ouders uit om te komen eten, een keer tussen de middag?" Dat leek iedereen een goed idee, dus dat gaat zeker komen.

Voor en na het eten werd er veel met de lego gespeeld, de kapla en het poppenhuis. Grappig dat je na twee weken al patronen ziet ontstaan: waar iemand het liefst mee speelt, met wie en hoe. Zita vindt de dieren erg leuk en maakt daar hele verhalen mee, in haar eentje, en af en toe met haar broertje of zus. Ruzie, ‘ik verveel me’ of ‘wat moet ik doen’, ik heb het nog niet gehoord.

Het broodjes bakken op vrijdag houden we erin, want samen genieten van je eigen broodjes is een van de momenten waarop je denkt: wat een heerlijke school!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

sprookjes

Wat is er lekkerder dan met een boek op de bank, drie kinderen om je heen, en dan voorlezen? "Grootmoeders grote oren…" van Jaques Vriens, had ik vandaag meegenomen, omdat we gisteren in de sprookjesbeeldentuin het tinnen soldaatje hadden gezien, maar niet meer precies wisten hoe het sprookje ging. Toen ik het ging lezen, bleek het net een beetje anders dan in de beeldentuin. Daar zat het tinnen soldaatje samen met de ballerina in een vis, maar in het verhaal dat ik las, lag hij in zijn eentje in een vis. Wat een mooi en droevig einde! Na veel omzwervingen komt het tinnen soldaatje thuis en wordt door het jongetje in de open haard gegeooid, omdat hij zo vies is. Maar de wind heeft alles gezien, en blaast zijn geliefde ballerina ook in het vuur, zodat ze samen kunnen smelten.   

Miquel, Zita en met name Emma kunnen er niet genoeg van krijgen. We lezen nog Hans en Grietje (met een hele enge heks) en als we terugkomen van het zwembad (de eerste keer ‘schoolzwemmen’!) wil Emma nog een verhaal: de twaalf broers. Wat is het heerlijk om zo voor te lezen met de kinderen dicht bij je, en nooit te hoeven zeggen: "Houd je mond dicht!" Het lijkt wel haast een sprookje.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties