Alle artikelen | januari, 2008

Gedichtendag

Donderdag 31 januari. "Ik voel me o zo heppie/ zo heppie deze dag/ en als je vraagt wat heppie/ als ik eens vragen mag/ dan zeg ik: hoe wat heppie/ wat heb ik aan die vraag? / Heppie nooit dat heppie-je dat ik heb vandaag?" (Joke van Leeuwen) Dit gedicht had ik uitgekozen om voor te lezen op de gedichtendag. De hele week al waren we bezig om een gedichtenhoek in te richten: 2 tafels met dichtbundels, een PLINT-poster met een gedicht over letters, insteekmapjes voor gedichten-kaarten aan de muur. Iedereen had van thuis een gedicht meegenomen om voor te lezen, daarna zouden we zelf gedichten gaan maken.

Miquel las De Wim-wam-reus, Emma een gedicht over oma, Zita vond alles mooi, en Marty had een erg grappig gedicht over een kiezelsteentje. We genoten zo van het voorlezen van de gedichten, dat we nog een ronde deden, en daarna nog een en nog een. Emma las uiteindelijk bijna de hele dichtbundel ("Jij bent de liefste"), en Miquel koos met zorg nog enkele gedichten van Annie M.G. Schmidt en zong er zelfs een. Zelf een gedicht schrijven? Geen probleem. We hadden een aantal voorwerpen op tafel gezet, en gingen aan de slag: "Leuk een stoel. Nou mooie boel is dat. Hij prikt in mijn gat." (van Miquel). Mijn schoen en de razende wind om het gebouw waren ook onderwerp van een gedicht. Emma koos ervoor een een tekening te maken bij een bestaand gedicht en dat gedicht er naast te schrijven. Zo zie en ervaar je, ook vandaag weer, hoe iets (een gedicht) kan inspireren en stimuleren om aan de slag te gaan, om er, ieder op zijn eigen manier, iets van te maken.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Confetti

Woensdag 30 januari. Ik weet het wel, we zijn een beetje vroeg…Maar voor de open middag waren we op zoek naar een thema, en het werd CARNAVAL: verkleden, maskers, muziek, het hoort er allemaal bij en de themaruimte werd vanmorgen ingericht. Ik had spiegels gekocht en schminkkrijtjes, papieren borden om maskers en tamboerijnen van te maken (2 borden op elkaar, versierd en gevuld met linzen), ballonnen, serpentines en confetti. We legden alles klaar en de kinderen begonnen meteen met het tekenen van een masker. Zelf heb je  al bepaalde beelden in je hoofd wat je van zo’n bord als masker kunt maken. Een leeuw ligt voor de hand, want de rand lijkt op de manen. Maar Emma doet iets heel anders: zij maakt, met een zwierige zwaai van de grijze stift, daar een olifant van. Ik vind dat dan verrassend en bijzonder, zou zelf niet snel hier op gekomen zijn.

De confetti, waarvan ik voorzichtig een klein beetje ter versiering op een tafeltje heb gestrooid, wordt door Marty gebruiksklaar verklaard: veel te leuk om daarmee te wachten tot vanmiddag. Handen vol pakken we uit de zak en gooien het in de lucht. Dit levert prachtige foto’s op, waarop het confetti sneeuwt. Eenmaal op de grond terecht gekomen, is het nog niet over. Alle confetti wordt bij elkaar geveegd, en we beginnen gewoon opnieuw. Tot het eind van de middag…morgen weer?

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

3 kwartier aan tafel

Maandag 28 januari. Ik weet dat het in het reguliere onderwijs heel gewoon is dat kinderen in 5, 10 of hoogstens 15 minuten hun broodtrommel leeg moeten eten, en dan ook nog hun beker drinken op moeten hebben. Soms worden dat stressmomenten in plaats van gezellige eet-momenten.

Op De Vrije Ruimte dekken we de tafel, iedere dag, en smeert wie kan zijn eigen boterham, en als je daarvoor nog te jong bent, vraag je aan iemand om dat voor jou te doen. Tycho (bijna 3, als toekomstige leerling op maandag en vrijdag aanwezig) wil wel een boterham met jam. De korstjes laat hij liggen "Mijn buik zit vol". Toch wil hij dolgraag nog een plak ontbijtkoek. "Eerst de korstjes", zeg ik. Hij kijkt me beteuterd aan. Gaat van tafel om een boekje te lezen, komt daarna weer terug aan tafel. "Kijk hier ligt de ontbijtkoek voor je klaar…"zeg ik. Hij neemt 1 hap. Ik snijd de korstjes in kleine stukjes. Nog wil hij niet eten, hoewel de koek trekt. "Ik ga je verrassen", zeg ik, en doe ondertussen op ieder stukje 1 schuddebuikje. In een wip is het brood op en eet hij met veel smaak de plak koek met boter. We zitten drie kwartier aan tafel, en ondertussen leren we van elkaar, praten met elkaar over hoe we de dingen doen, overwint Tycho zichzelf door toch zijn brood te eten.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties