Alle artikelen | februari, 2008

Wanneer je je mond moet houden

Maandag 28 februari. Weer even inkomen, het begin van de week. Ben vroeg gekomen vandaag, en kan zo helpen met de spullen in en op de kast er uit en er af te halen en neer te zetten op de juiste plek, foto’s, posters en kaarten ophangen, kortom de ruimtes weer inrichten als school in plaats van scouting. De kinderen komen, lopen wat rond, beginnen met zich verkleden als elfje, een stukje op de meegenomen cello spelen, een eigen auto laten rijden, languit lezen in een stripboek. De Vrije Ruimte leeft weer.

Dan komt er een moment dat je ergens iets ziet of iets hoort en je je afvraagt: moet ik hier nu iets van zeggen of kan ik het laten gaan en lossen ze het zelf op? Tientallen keren per dag sta je voor zo’n beslissing. Het gaat meestal om kleine dingen, die als je erover zou vertellen niets voorstellen, maar die zo wezenlijk zijn voor het omgaan met elkaar. Een voorbeeld: Twee blokkentorentjes zijn omgevallen, van twee kinderen, die ieder apart daaraan gebouwd hebben. Bij het opnieuw bouwen neemt de een (per ongeluk?) een blokje van de ander. Die weet niets beters te doen dan huilend tegen mij te zeggen: "Zij pakt mijn blokje!" "Huilen helpt niet", zeg ik, "probeer het eens gewoon te vragen." Met enige moeite lukt dit dan en krijgt ze het blokje terug. Leed geleden, probleem opgelost, tot het volgende zich aandient. Ik besef nu dat dit energie kost en soms vreet, om altijd maar rustig, kalm, genuanceerd, naar ieder wissewasje te luisteren, en als het nodig is, er iets van te zeggen. En ook, als het nodig is, je mond te houden, er bij te zitten en te kijken hoe (goed!) ze dit zelf kunnen oplossen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Warme-truien-spel

Vrijdag 15 februari: warme-truien-dag. We zetten de verwarming op 15 graden en hebben allemaal een extra trui aangetrokken. DIt, in het kader van de landelijke actie om energie te besparen door minder te stoken; voor iedere graad dat je de verwarming lager zet, bespaar je 7 % energie. Tel uit je winst!

In de ochtend is die extra trui ook echt nodig, maar dan begint de zon te schijnen en gaan we het warme-truien-spel doen. Dat gaat zo: Iedereen doet zijn extra trui uit en legt die op een stapel. Daar liggen ook handschoenen, een muts en een sjaal. We zitten in een kring op de grond en gooien om de beurt met een dobbelsteen. In het midden van de kring ligt een bord met daarop een paar plakken koek, een mes en een vork. Wie zes gooit, komt in actie: opstaan, trui aan, must op, sjaal om, handschoenen aan en met vork en mes de koek snijden en het afgesneden stuk opeten. Vaak heb je net alles aan, en gooit de volgende zes, en moet jij weer alles uitdoen… Op die manier krijg je het vanzelf wel warm. En de spanning over of je het haalt om een stuk koek te eten, maakt dat je het nog warmer krijgt.

Een heerlijk, maar vermoeiend spel, na ruim twintig minuten is de koek op, en zijn we klaar met spelen. "Laten we naar buiten gaan!"

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Poes op school

Donderdag 14 februari. Sjoerd had al een van de eerste keren dat hij op school kwam gevraagd of hij zijn poes een keer mee mocht nemen. "Dat is iets voor in de schoolkring", antwoordden wij. Een dag een poes op school leek ons wel leuk, maar we moesten natuurlijk wel weten of iedereen het daar mee eens was. Maandag in de schoolkring werd er geen bezwaar geopperd, en besloot Sjoerd dat hij zijn poes dan wel donderdag mee kon nemen. Vandaag dus. Een beetje spannend vond ik het wel; je weet tenslotte nooit hoe een poes zich op een vreemde plek zal gedragen.

Dat viel gelukkig allemaal mee, uit zijn mandje klom Dennis de poes eerst onder alle tafels door, en later op de kast. Vanuit zijn hoge positie kon hij alles en iedereen goed waarnemen. Ook zat hij tijden op de tafel uit het raam te kijken naar de vogels en de honden die voorbij kwamen. Wat dat betreft leek hij wel op onze kinderen soms: even de rust en tijd nemen om alles op je in te laten werken. Even niets doen en alleen maar kijken en in je opnemen. En daarna met een vraag komen: "Mag ik dat ook eens proberen?" Tja, dat doet die poes dan weer niet. Die rekt zich nog eens lekker uit, springt van de tafel en neemt een snoepje.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties