Alle artikelen | maart, 2008

Bouwen en mummies

Dinsdag 25 maart. Ze zijn nog geen 10 minuten binnen, of er staat alweer een fantastisch bouwwerk. Uren gaan ze door, komen zelfs later aan tafel, omdat ze het af willen maken. "We zijn zo lang aan het bouwen, we hebben niet eens tijd om te spelen", zegt Emma. Wat er staat is dan ook prachtig. "We kunnen wel een kapla-workshop geven", zegt Miquel. "Niemand kan zo snel zo iets moois bouwen met kapla als wij." Hoe ze op het idee gekomen zijn, weet ik niet meer, misschien was de aanleiding wel de indianen-kano van play-mobil. Miquel bouwt daarvoor een wildwaterbaan, een hek eromheen, een volgende attractie er naast: een circus, een zwembad, een spookhuis, ballen in een emmer werpen. Samen met Emma maakt hij van kapla een heel pretpetark, bevolkt door play-mobil-poppetjes. Het toegangshek is nog dicht, maar de mensen staan al in de rij, tot over de snelweg heen!

Later verkleden ze zichzelf als poppen, om mee te kunnen doen in hun eigen bouwwerk. Ondertussen heeft Zita een zwaard op haar vinger gekregen, en wil ik haar troosten. "Zal ik je voorlezen?" Zelf komt ze aan met "Mijn eerste boek over mummies". Niet het eerste boek wat je zou bedenken voor een kind van nog geen vijf. Zita luistert zeer geïnteresseerd naar de verhalen over de verschillende Egyptische goden, de manier waarop de mummies gemaakt werden, en hoe dieven de schatten kwamen stelen. Als het boek uit is, komen Yanna en Tycho erbij. Zij willen ook wel horen wat mummies zijn. Zita pakt het boek, en vertelt bij iedere bladzijde 1 of 2 dingen die ze net gehoord heeft. "Kijk, dit zijn de goden…dit is een dood mens, en zo maken ze er een mummie van…en hier liggen de schatten verstopt." Zo mooi om te zien hoe dit gaat, een kind pikt iets op uit wat het net heeft gehoord, scherpt zijn geest door het weer door te vertellen aan anderen. Dit is leren in De Vrije Ruimte.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Waterkristallen

Donderdag 20 maart. De wind giert om het gebouw, het regent en hagelt, maar binnen is de tafel gedekt voor de Paaslunch. Een geel tafelkleed en een bosje bloemen uit het bos, zelfgebakken brood in de vorm van een eierdopje, met daarin onze geverfde eieren. Mmm, smullen maar. Claudia is er ook, zij zal zo beginnen met de derde workshop ‘intuïtie-ontwikkeling". Vandaag gaat het over de elementen vuur en water. We steken sterretjes aan en laten een vulkaan uitbarsten, met prachtig rode lava. Een krachtig element, dat vuur, hitte en herrie kan het geven, hoewel dat bij ons meeviel.

Dan komt het water. Iets zo gewoons, maar ook daarin schuilt een enorme kracht. We luisteren naar het verhaal over het watermannetje Aqui, dat zorgt voor de verandering van kristallen in het water in je lijf. Wist je dat je lijf voor het grootste deel uit water bestaat? Net als de aarde, trouwens. Die kristallen worden boze, lelijke kristallen als je boos bent, mooie kristallen als je blij bent. En daar kun je zelf iets aan doen! Van Claudia kregen we allemaal een blaadje waarop we onze wens mochten schrijven. Iets wat je graag wil kunnen of zijn, en waaraan je zelf mee kunt helpen. Positief geformuleerd, en het liefst in een niet al te verre toekomst. Dat viel nog niet mee. Dit waren onze wensen: "Ik wil alles kunnen", "Ik kan goed zwemmen", "Ik ben blij", "Ik ben een paashaas en ik voel me goed", "Ik voel me rustig", "Ik ben rustig". Op het blaadje met onze wens zetten we een glas vol water. We dronken het water op, waarmee de wens in ons kwam. Het glas vulden we weer bij, en we dronken het weer leeg. Hè, we voelden ons al steeds meer onze wens.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Gorgelconcert

Woensdag 19 maart. Pasen, eieren, gooien… Soms weet je niet meer hoe een gek idee geboren wordt, dan gaat het vanzelf en steeds verder: "Ja, laten we met eieren gaan gooien naar elkaar, een fort bouwen en ons erachter verschuilen, twee groepen maken en elkaar bekogelen. Met hardgekookte eieren! Met gebakken eieren! Hoe gekker, hoe leuker. Heerlijk om je fantasie hierin even de vrije loop te laten en samen de meest fantastische scenario’s met eieren te bedenken. Voor sommigen gaat dat dan te ver, die haken af en doen niet meer mee. Anderen daarentegen kunnen er maar niet genoeg van krijgen.

Aan tafel gebeurt er iets dergelijks, en nu geniet iedereen ervan. De start is per ongeluk. Emma gorgelt met haar limonade en ik zeg dat ik dat best vies vind. Dat is het sein voor een aantal anderen om het ook eens te gaan proberen. Zita maakt met melk een enorme bel, en bij Miquel spatten de spetters uit zijn mond. "Ja, en nu het Wilhelmus", zegt Marty. En geloof het of niet, Miquel gorgelt het Wilhelmus. Af en toe neemt hij een nieuwe slok, en als het klaar is, vraagt Marty om het tweede couplet. "Nee hoor, dat ken ik niet, maar ik ken wel het clublied van Sparta." En daar gaat hij weer, al gorgelend een lied ten gehore brengen. De rest kijkt en lacht en vindt het een goed idee om met de open middag een gorgelconcert te organiseren…

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties