Alle artikelen | april, 2008

Een zonnige maandag

Maandag 21 april. Ik loop de speeltuin in om te kijken hoe het met de kinderen daar gaat. Hé, Yanna is helemaal zelf aan het schommelen. De dagen en weken hiervoor, als ze samen met Tycho in de speeltuin was, hingen ze met hun buik over de schommel, om op die manier toch zelf te kunnen schommelen. En nu voor het eerst kan ze het zittend op de schommel alleen. Ze is trots: "Van Floor geleerd!" Sjoerd, naast haar, springt met een reuzensprong van de schommel af. Tycho bungelt met zijn buik op een schommel verderop.

Dan is het tijd voor Schrijfdans. De kinderen hebben gerend, gespeeld, geschommeld, en willen wel weer met scheerschuim op de tafel kronkelweggetjes maken. Eerst doen we nog een keer het liedje van vorige week, over al dat zand op het strand. We lezen een nieiuw verhaaltje over Mima en Jojo, die een hele lange weg vol bochten naar huis moeten lopen, en onderweg zand in hun schoen krijgen. We beelden het uit op de muziek en gaan dan met en in het scheerschuim tekenen. Het ruikt lekker en voelt zacht aan. Ze vinden het heerlijk. Tenslotte doe ik bij iedereen een kloddertje verf erbij, zodat we een prachtige afdruk kunnen maken van al die mooie kronkels.

De dag is nog lang niet voorbij. We lunchen buiten met tosti’s. Zita niet een aantal blaadjes aan elkaar en tekent daarin: een boek. Ik mag de tekst erbij schrijven, die zij bedenkt, en zo ontstaat een klein verhaal. Ondertussen komen Miquel, Emma en Sjoerd al steppend voorbij. Ze hebben van pilonnen een parcours gemaakt. Een gewone en toch altijd weer bijzondere dag, want het zijn de kleine dingen die we koesteren. Daar worden we gelukkig van!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Spelen in het zand

Vrijdag 18 april. Ongelooflijk hoe kinderen zich een hele dag met niets kunnen vermaken. In een lege ruimte (waar we woensdag het restaurant hadden, en die nu even zonder materialen is) vangt Zita een mier met een boomwhacker. Ze zoekt schelpen buiten en legt ze op een kist. Ze pakt een knuffelmuisje en kookt eten voor hem.

’s Middags schijnt de zon en speelt ze buiten. Op een open plek in het zand die vandaag voor haar dienst doet als zandbak. Met haar handen graaft ze, en maakt ze sporen in het zand. De eerder gevonden schelpen doen ook mee. Er wordt tegen ze gepraat, ze worden verplaatst, of ondergedekt met zand. Ik zit net niet binnen gehoorsafstand, maar volg haar bewegingen. Een rustig spel van schelpen verschuiven en met handen door het zand gaan. Ik geniet van het eenvoudige spelen, in haar eentje, wel en half uur lang. Is dit niet wat alle kinderen soms nodig hebben, de rust en de ruimte om voor zichzelf te kiezen en hun gang te gaan…

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

stilleven

Donderdag 17 april. Ans komt met fruit: een ananas, een peer, een banaan, een appel, een citroen, een mango. We gaan stillevens maken! Van te en is er geen vooropgezet plan; ieder mag het doen op zijn manier. Ans en Zita beginnen met het uitknippen van een citroen. Emma en Miquel gaan tekenen met kleurpotloden. Ik ga stukjes papier plakken op een van te voren getekende ananas. Eerst heb ik uit groen papier de kroon geknipt, die ik er later opplak. Miquel tekent op elk nieuw blad een nieuw stuk fruit. Hé het stuk fruit krijgt een gezicht, een soort monster? Punky pear en Adolf Apple, in stijl getekend. Ans kleurt haar uitgeknipte fruit. Een fruitschaal vol.

De volgende dag ligt al dat bijzondere fruit op de fruitschaal. We proeven de mango (heerlijk) en snijden de citroen in vieren. Iedereen proeft, en Miquel vindt het lekker. Het stilleven opgegeten.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties