Alle artikelen | april, 2008

Vechten

Dinsdag 8 april. Gisteren gekriebeld en vandaag wordt er gevochten…. Het klinkt erger dan het is. Ze noemen het vechten, maar eigenlijk is het stoeien. Uitvinden hoe je met elkaar om kunt gaan.  Elkaar uitdagen, aanraken, vastpakken, op de grond werpen, weer opstaan en opnieuw beginnen. Ze hebben het goed te pakken, de twee oudste jongens. We zitten buiten, hebben net geluncht en ze stoeien op het gras. Blikken naar ons: ‘wat zullen zij er van vinden?’ Concentreer je op het vechten, zeg ik, anders lig je zo weer op de grond. "Kijk, als je je voeten zo uit elkaar zet, sta je steviger", zegt de een tegen de ander. En hij probeert het. De zon schijnt, de jongere kinderen willen en gaan ook meedoen, en wij genieten van het schouwspel. Zo mooi om te zien hoe ze elkaar al spelend helpen bij hun ontwikkeling.

Verder wordt er vandaag een ondergronds gangenstelsel van kapla gebouwd, een boek (nou ja, het eerste begin ervan) geschreven op de computer en een ander boek getekend en geschreven op papier, voorgelezen en geteld uit al geschreven boeken, ge-jeu-de-bouled met denneappels. Mijn dag kan niet meer stuk.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Kriebelen

Maandag 7 april. Al een tijdje het plan om iets te doen met ‘onderlinge kindermassage’. Tijdens een workshop hierover in maart kocht ik het bijbehorende boekwerk ‘Kriebels in de klas’, van Margreet Christians. Veel praktische informatie over hoe je kunt ‘kriebelen’ met kinderen van verschillende leeftijden. "Kriebeltijd!" riep ik, en eigenlijk was iedereen wel benieuwd wat dat zou zijn. We maakten een rijtje van alle kinderen en begeleiders. De achterste tekende iets op de rug van degene voor hem, die tekende dan weer hetzelfde op de rug van zijn voorbuurman. De voorste tekende wat hij voelde op zijn rug op een papier. Het was leuk en spannend om te doen. "Voel ik het wel goed?" Je moet echt geconcentreerd zijn om het zelf opnieuw te kunnen tekenen. Het vraagt een heel andere manier van informatie verwerken dan wat je normaal doet, met je ogen en je oren. Iedereen vond het leuk om te doen. En de smileys op onze ruggen voelden we heel goed! Volgende keer verder met nieuwe kriebels.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Puzzelen

Vrijdag 4 april. Latijnse les. "Kom, we gaan een latijnse puzzel maken", zegt Miquel. Vorige week hebben we een aantal puzzels van 1000 stukjes gekregen, waaronder een van een Romeinse bruiloft, en een van de Sacré Coeur in Parijs. We beginnen met de kantstukjes (partes marginalis) en praten over hoe het er op zo’n bruiloft aan toe zal zijn gegaan. Een bruidegom met een mand vol appels, 2 duiven in een kooitje, een soort doopvont met water erin, mensen op de achtergrond, een man op de voorgrond die vast iets belangrijks moet doen,  daarachter een meisje met een vaas. Miquel vindt de stukjes van de appelmand en de bruidegom. Ik richt me op de kant. Ondertussen is Emma bezig met haar Franse les; Marty en zij maken de puzzel van de Sacré Coeur. Na twintig minuten vinden de kinderen het tijd om buiten te spelen. Marty en ik zijn intussen helemaal gegrepen door de puzzel. En zo komt het, dat, terwijl de oudsten buiten fietsles geven aan de jongsten (en wij dat via het raam volgen), wij binnen fanatiek aan het puzzelen zijn, tot het tijd is om te eten.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties