Alle artikelen | mei, 2008

Onderweg

Vrijdag 31 mei. Ik moet boodschappen doen voor de lunch: brood, melk en fruit, en vind het gezellig als er iemand met mij mee gaat. Lekker lopen en kletsen; ik heb de ervaring dat kinderen onderweg makkelijker praten dan op school. Misschien omdat ze binnen vaker verdiept zijn in hun spel, of in hun eigen gedachten en fantasieën, die ze niet zomaar even met anderen kunnen delen. Het lijkt wel of onderweg je hoofd meer ruimte krijgt, alsof de gedachten gaan stromen, en vanzelf eruit komen. Zo gaat het nu:

Emma ziet een huisnummer 5, en begint verder te tellen: 5,7,9,11 tot 21. Dan zegt ze 2,4,6, enzovoort. "Hé, de tafel van 2, zeg ik." "Ja, en ik ken ook de tafel van 10", zegt Emma, en begint die op te sommen. Yanna kijkt en luistert, is ze onder de indruk van wat Emma doet? We ruiken aan rozen en merken dat sommige (zonder doorns) niet, en andere (de pioenrozen) juist heel sterk geuren. We komen langs een speeltuin en Emma vertelt dat ze hier vaker komt, en dan altijd wel een vriendje of vriendinnetje vindt, met wie ze leuke dingen doet.

En ik? Ik vind het heel gezellig, zo samen wandelen en kletsen. En ik zie dat mijn vermoeden klopt: door samen iets te doen, onderweg te zijn en dingen tegen te komen, wordt er iets in gang gezet, waardoor het denken gaat stromen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Toekomst

Donderdag 29 mei. Aan tafel met koffie, thee en brownies en appeltaart die nog over zijn van gisteren. Het gesprek gaat het over wat iemand goed kan, en hoe je dat in kunt zetten in je werk. Iemand met veel ideeën, zal die kracht gebruiken, en zal minder iets doen in de uitvoering. "Reclames maken, dat lijkt me wel wat voor jou", zegt Marty tegen Miquel. "Jij hebt zoveel ideeën." "En dan de goede mensen om je heen verzamelen, om dat wat jij verzint uit te laten voeren", zeg ik. Miquel denkt verder. "Ja, of games ontwerpen, en daar dan heel rijk mee worden… "Ideeën genoeg.

Later gaat het gesprek over Zita, wat zal zij gaan doen? "Veranderaar, denk ik", zegt Miquel, want ze wil altijd alles veranderen." Dat klopt. Alles wat Zita pakt of doet wordt in haar handen iets anders: kleine magneetjes worden levende beestjes, een denneappel wordt een vis ("nu heb ik ook een vissenvriendje"), een steen wordt een knuffel. Eigenlijk, zie ik nu, wordt alles waar zij mee speelt levend. Zandkorrels en schelpen beleven avonturen die Zita ter plekke bedenkt. Een tekening is een verhaal. Alles wat zij maakt is ook heel duidelijk van haar, en zij wil het ook altijd graag houden, mee naar huis nemen, naast haar bed zetten, om verder mee te spelen. Hoeveel blauwe klei heeft zij al niet in de oven gestopt als pokemon, smurf, of een ander wezentje…? Grappig voor mij om te merken, dat terwijl ik erover schrijf, ik deze ontdekking doe. Die neem ik mee in mijn reis door de tijd op De Vrije Ruimte.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Zorgzaam

Woensdag 28 mei. Geleidelijk aan wordt het deze dag mooier weer. Van thuis heb ik wat spullen meegenomen voor in de tuin: 2 tentjes, een tunnel, een hangmat. Meteen worden ze in gebruik genomen. In en voor de tentjes worden kleden gelegd, de kinderkookspullen worden naar buiten gesleept, en er wordt druk gewoond en gewerkt in en om de tenten. Eten wordt gemaakt, kinderen worden verzorgd, het ziet er gezellig uit. De hangmat is voor iedereen een favoriete plek. Zelfs Paula van twee klimt erin. Het leukst is dan natuurlijk om de hangmat op en neer te laten schommelen, zo hard, dat je er net niet uitvalt…

Voor Zita (5) blijkt het lastig om er goed uit te klimmen. Ze verstapt zich, en valt eruit. Meteen is Miquel bij haar: "Gaat het? Je bent geschrokken hè?" Wij zitten vlakbij te kijken en zien hoe het zo goed gaat. Soms is het helemaal niet nodig om in te grijpen of je er mee te bemoeien. Zelfs beter om het te laten gaan, en ervan te genieten hoe de kinderen met elkaar de dingen oplossen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties