Alle artikelen | september, 2008

Samen kaassalade maken

Vrijdag 19 september. Gisteren de boodschappen gedaan, vandaag aan de slag ermee. Na de werktijd (waarin Yanna de tweede letter van haar naam leerde schrijven, Robin hoofdletters schreef, Stephanie in een gevorderd schrijfboek oefende, Gijs verhaaltjessommen maakte, en Job in braille het verhaal van Dolfje Weerwolfje las) beginnen we. Heleen pakt het kookboek en telt eerst of we alles hebben wat nodig is: kaas, appels, worst, augurken, zilveruitjes, saus en sla… Ja, we hebben alles. Ze leest voor: "Haal de korst van de kaas en snijd hem in blokjes." Dat gaat ze zelf doen.

Dan komt Yanna binnen: "Ik wil meehelpen." Voor haar  snijd ik de kaas in repen, zodat zij er blokjes van kan maken. Ik ben intussen begonnen met het schillen van de appels. Robin komt binnen. "Volgens mij houd jij ook wel van koken", zeg ik. "Ja", zegt Robin, "Wat kan ik doen?" De augurken in stukjes snijden vindt hij een leuk taakje. Emma komt kijken: "Mag ik ook helpen?" Natuurlijk, er is nog veel kaas te snijden, en Emma kan dat prima doen. De volgende is Noor: "Wat zijn jullie aan het doen?" Ha, de worst moet gesneden worden, en Noor doet dat perfect. En zo staan we dus met z’n zessen in de keuken te snijden voor de kaassalade. Heleen roert het sausje van mayonaise en ketchup; Robin en Noor leggen de blaadjes sla op een bord; alles wordt door elkaar geroerd en ten slotte schept Heleen de salade op vier grote borden.

De anderen zitten te wachten aan tafel. Mmm, dat is smullen, zeker met de frieten van Jeremiah erbij.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Boodschappenlijstje

Donderdag 18 september. Koken zijn deze kinderen gewend. Op hun vorige school kookten ze elke vrijdag. Dat willen ze nu ook wel. Ons lijkt dat erg lekker. Jeremiah heeft al gezegd dat hij friet zal meenemen morgen. Heleen en ik gaan op zoek naar iets voor daarbij. We vinden een kaassalade, die vast lekker zal smaken.

Heleen maakt een boodschappenlijstje. We pakken een tas, het lijstje en een potlood. "Dan kunnen we doorstrepen als we iets gevonden hebben", merkt Heleen op. (Nooit aan gedacht, en hoe vaak ben ik niet in een winkel op zoek gegaan naar iets wat allang in mijn karretje lag…) Met veel kinderen gaan we de boodschappen doen, een kleine 10 minuten lopen. We vinden alles, maar leggen de frieten toch nog maar even terug. In ons gebouw zit immers geen diepvries… We komen terug en het is drie uur, de dag is alweer vanzelf voorbijgegaan. En als je dan terugdenkt wat je gedaan hebt; Een beetje van dit, een beetje van dat, soms is het moeilijk daar vat op te krijgen. Het is niet erg, je voelt dat dingen in ontwikkeling zijn, nog niet precies zoals je ze zou willen. Maar je weet ook dat je samen de school aan het maken bent, en dat dat goed is.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Werktijd

Woensdag 17 september. De eerste dag dat we de werktijd invoeren: van 9.00 – 11.00 uur is iedereen die rustig wil werken welkom in de chillruimte (over deze naam zijn we het nog niet eens; ik zou het wel graag werkruimte willen noemen) om aan een tafel, of liggend op een fatboy in stilte te leren, lezen of luieren. Er is altijd een begeleider aanwezig die je kan helpen. Op andere tijden kun je hier natuurlijk ook terecht, maar dan is er niet altijd begeleiding aanwezig, en moet je het zelf uitzoeken.

Vandaag komen Heleen en Stephanie, ieder met hun eigen werk. Ze vinden het fijn om een plek te hebben waar duidelijk is wat ze er kunnen doen. Ze werken hard, en als het nodig is help ik hen. Stephanie wil graag wiskunde doen en heeft een boek gevonden voor de bruglas. Enthousiast gaat ze aan de slag met geodriehoek en ruitjespapier om patronen te tekenen in de ruitjes. De andere kinderen zijn op andere plekken; ze puzzelen, spelen, knutselen. En als wij om 11.00 uur uit de chillruimte komen staat de microscoop klaar, om het zand uit onze vakantieflesjes nu eindelijk eens goed te bekijken.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties