Alle artikelen | december, 2008

Gladiatoren-gevecht

Vrijdag 19 december. Sinds gisteren hangt er een groot vel papier met stift erbij op de kast van de brandslang: Wie wil kan zich inschrijven voor een gladiatoren-wedstrijd. Daar hoort een voorgeschiedenis bij. Al dagen zijn een aantal kinderen bezig met zwaardvechten: gevechten met stokken waarbij wordt gekeken wie het het langste volhoudt. De stokken vinden ze in het achterbos en het zijbos, een stuk niemandsland om het gebouw, dat ze met een klein groepje bewaken tegen indringers. Nu is het tijd om hun kunsten met stokken aan anderen te tonen, en te laten zien wie de sterkste is (of het beste zwaardvecht). Ik heb me ook ingeschreven en krijg van te voren les van Robin. "Je moet achtjes draaien met je stok, dat helpt heel goed." Ik probeer het en het lukt ook wel, maar na vijf minuten voel ik toch wel mijn armspieren..

Miquel heeft de wedstrijd georganiseerd. Midden op het grasveld is een kring van pilonnen, waarbinnen de gevechten plaatsvinden. Hij heeft een ridderuitrusting aangetrokken en vertelt de spelregels: "Als iemand ‘stop’ of ‘au’ zegt, is de wedstrijd afgelopen en heeft de ander gewonnen. Dat is duidelijk. De gevechten gaan goed; iedereen houdt zich aan de regels. Ten slotte gaan ze niet meer met hun zwaarden (stokken) vechten, maar zonder iets. Het wonderbaarlijke is dat alles mag -alleen de regel STOP of AU geldt- en dat het steeds maar goed blijft gaan. De kinderen maken hun eigen regels en het werkt! De uiteindelijke winnaar is Miquel
. Gefeliciteerd!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Filosoferen

Donderdag 18 december. Spannend vond ik het wel: een hele dag een Franse filosoof in de school! Hoe zou dat gaan? Eerst met de kinderen, daarna met ons, de begeleiders, en van vier tot acht met de mensen die zich voor de workshop hadden ingeschreven. "Ik ben een dief van jullie ideeën", zo begon Oscar Brenifier zijn inleiding voor de kinderen. "Daar verdien ik mijn geld mee." Iedereen moest zichtbaar wennen aan de manier waarop er nu met elkaar werd gepraat. Je denkt dat je het een gaat doen, maar komt bij heel iets anders uit: Opschrijven wat jij het belangrijkste ding in de wereld vindt, en ontdekken dat als je vijf woorden hebt opgeschreven in plaats van één, je eigenlijk niet meer mee mag doen. Maar de kinderen vonden het niet eerlijk als Robin er om die reden uit lag. Ze hielpen hem: "Maak er één woord van!" "Welk woord?", vroeg Oscar. Het werd het woord buiten. "Is ‘buiten’ duidelijk voor iedereen. Nee, zo bleek. "Voor wie is het wel duidelijk? Kies iemand uit die jou kan helpen", zei Oscar tegen degene voor wie het niet duidelijk was." Gijs hielp: "Buiten is de natuur." Nu was het duidelijk. "Dus de volgende keer als iets niet duidelijk is, weet je bij wie je terecht kunt!"

Zo gingen we door tot er ruim een uur om was en de kinderen moe waren. "Hoe vonden jullie het?" "Jammer dat je niet kunt winnen", zei Miquel. Dit was nu weer eens een heel ander spel dan al de andere spelen die hij kende. Hij vond het wel interessant. Na de lunch waren de begeleiders aan de beurt. Een sessie van drie kwartier met z’n tweeën. De een stelde vragen over een stelling van de ander. Het moeilijkst was om je niet in te leven in de ander. Het is niet de bedoeling dat je probeert de ander te begrijpen; jij helpt de ander om na te denken en zijn achterliggende gedachten of ideeën naar boven te halen. Fascinerend.

Aan het eind van de middag met een groep van 12 mensen, onder leiding van Oscar Brenifier. Drie uur filosoferen en de tijd vloog. Heerlijk om je hersens zo te laten werken. Je wordt er fris en wakker van!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Open middag in december

Woensdag 17 december. De derde open middag van dit jaar, rustig en inspirerend. Maakten we ons vorig jaar nog erg druk voor elke open middag (wat gaan we doen, wat zetten we klaar, wat vertellen we), dit jaar zijn we daar wat relaxter in geworden. We zijn zoals we zijn en dat is goed. Dat willen we laten zien aan de mensen die komen kijken. Wie er komen is soms een verrassing. Vandaag onder andere een vader, moeder en zoon van 9. De ouders willen praten, horen wat we doen. "En als ik nou een website wil leren bouwen, hoe gaat dat dan in zijn werk?" vraagt de vader. "Dan zoeken we iemand die je daarbij kan helpen en maken we een afspraak om dat te doen." Maar ze willen natuurlijk nog veel meer weten…

De zoon ondertussen weet niet wat hij moet doen. Veel kinderen zijn er niet, wel heel veel spellen en spulletjes. Ik ga hem helpen. "Ik denk dat ik iets leuks weet voor jou." Ik pak het Gote Basisschoolspel en de set kaartjes van groep 8. Terwijl Marty met de ouders praat, speel ik met hem het spel waarin je vragen per schoolvak moet beantwoorden, punten en diploma’s kunt halen en een boze of blije juf of een bluffer in kunt zetten. Hij is enthousiast, en als na ruim een half uur zijn ouders naar huis willen, aarzelt hij of hij nu mee wil gaan. "Misschien kun je nog eens terugkomen om het spel verder te spelen", suggereert zijn moeder. IK kijk er naar uit.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties