Alle artikelen | januari, 2009

blackjack card game app

Donderdag 15 januari. Iedereen is er weer, alle vakken lopen (’s morgens biologie met Frank: waarom kun je niet schaatsen op de Noordpool?), de kinderen zitten in hun ritme. Er wordt veel buiten gespeeld, in het achterbos, met stokken die zwaarden zijn. Het pad er naar toe is vol hindernissen; alleen ingewijden mogen er komen. Ze zijn bezig grenzen te verkennen en te bewaken.

’s Middags komt Rianne voor het eerst om EHBO-les te geven. Negen kinderen doen mee. Ze leren wat ze moeten doen als iemand gewond op de grond ligt en vullen dat in in hun werkboek. Er wordt hard gewerkt! Twee jongens die niet meedoen spelen buiten en kijken af en toe door het raam naar binnen om te zien wat er gebeurd. Toch wel interessant… Enthousiast komen de EHBO-kinderen uit de les: het was erg leuk en leerzaam, en een aantal willen zelfs echt examen doen. Zo zie je maar weer wat nieuw aanbod teweeg kan brengen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Rekenweetjes

Woensdag 14 januari. Vandaag maak ik kennis met een aantal voor mij nieuwe inzichten op rekengebied. Natuurlijk, je weet dat er voorwaarden zijn waaraan kinderen moeten voldoen voordat ze kunnen gaan rekenen. Ze moeten, onder andere, kunnen ordenen (van groot naar klein), kunnen vergelijken (iets is groter of kleiner dan iets anders), begrip hebben van getallen en weten wat een cijfer is. En dan? Bij sommigen gaat het dan vanzelf. Die zien een lineaal en begrijpen meteen de indeling in centimeters, decimeters en meters. Maar dat is niet bij iedereen zo. Er zijn kinderen die alsmaar moeite blijven houden met optellen boven het tiental, met de tafels van vermenigvuldiging, met het rekenen met geld. Wat doe je dan?

Je wil die kinderen niet laten zwemmen in een getallenbrij; je wil ze de kans geven goed te leren rekenen. En daar zijn handvaten voor. Ten eerste: ga er vanuit dat iedereen kan leren rekenen. Positieve verwachting en enthousiasme maken een leerling ook enthousiast om aan de slag te gaan met sommen. Neem kleine stapjes en doe het samen met het kind. Eerst met concreet materiaal (blokjes), daarna met visueel materiaal (stippen op papier), dan laat je een kind het zich voorstellen en tenslotte heeft het kind de strategie van een bepaalde som verinnerlijkt (bijvoorbeeld:  + 2 betekent: 1 overslaan) en kan het dit type sommen in zijn hoofd maken. De les die ik geleerd heb: veel herhalen op concreet niveau leidt NIET tot verinnerlijking. Leren rekenen is een bewust proces dat inspanning vraagt en tijd kost. Met dank aan de artikelen hierover van Hedianne Bosch.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Taalclub

Maandag 12 januari. Na de schoolkring nog even kraaltjes leggen op de kralenplank (een heerlijk rustgevende bezigheid) en dan is het tijd voor de eerste taalclub. Marty is met de oudere kinderen naar de film Oorlogswinter in het kader van de geschiedenisles van Herman. Ik vraag aan de overgebleven kinderen wie er mee wil doen met de taalclub. "Het gaat over de klinkerdief…" Yanna (4) en Tycho (3) willen wel meedoen. Emma (8) zegt dat ze zo wel even komt kijken, en Robin (7) heeft zin om in zijn boek te lezen.

In de werkruimte gaan we om de ronde tafel zitten en de taalclub begint. "Een dief komt dingen stelen, de klinkerdief steelt klinkers – de a, e, i, o, u. Hoe doet hij dat?" Samen verzinnen we woorden met een aa, ee, ie, oo, uu en kijken wat er gebeurt als je die woorden langer maakt… dan komt de klinkerdief langs en neemt een a, e, o, u mee. De ie vindt hij niet lekker.  Emma tekent de klinkerdief, met een pijltje naar de klinker. "Die eet hij op, dan wordt hij steeds dikker." We verzinnen meer woorden en doen een ontdekking. Als je het woord ‘roos’ langer maakt, komt niet alleen de klinkerdief langs, maar ook het verandermeisje: de s wordt een z. Emma tekent een klein meisje met vleugels en een toverstokje bij het woord.

Intussen is Robin erbij komen zitten. Hij heeft een goed idee: een getekend verhaal van het k-mannetje dat kippevoer strooit voor de kip; en het ij-mannetje dat een ijsje bestelt bij de ijscoman. In een wip tekent hij het en bedenken we samen meer mensjes van letters. Dan heeft hij zin in een alfabet-verhaal: per letter een zin, van a-z, en als extra moeilijkheid moet het beginwoord iets van etenswaren zijn. Emma doet mee en verzint haar eigen zinnen. De taalclub duurt al ruim een uur, en als we geen honger hadden gehad, waren we vast nog even doorgegaan. Volgende keer verder met de alfabetzinnen, en een nieuw verhaal, over de verdubbelaar…

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties