Alle artikelen | april, 2009

Rust geven

Maandag 20 april. Echt zo’n maandag. Iedereen komt binnen, nog vol van de dingen die hij of zij de afgelopen twee dagen heeft meegemaakt: een stenenbeurs, een rugbytoernooi, een breakdance-optreden. Iedereen moet weer even zijn plekje vinden. Sommigen kost dat moeite, zijn de hele dag druk, met zichzelf en met anderen. Bouwen met kapla en gooien ondertussen blokjes. Knippen een vlieger en smeren daarna de lijm op hun hand. Vragen  niet of een begeleider mee gaat naar de speeltuin, maar rennen op sokken de speeltuin in. Het is al gebeurd voor je er erg in hebt, maar wat doe je eraan?

Je kunt boos worden, maar of dat helpt? Beter is de rust te bewaren, erop te wijzen dat het zo niet werkt, en diegene mee te nemen naar een rustige ruimte. Voorlezen werkt dan altijd goed. Jij en het kind worden er rustig van. Je vertelt een verhaal, en merkt dat het kind behoefte heeft aan duidelijkheid en structuur. Wij bieden dat, maar het is belangrijk dat een kind zelf ook meewerkt. Ieder kind krijgt de aandacht die het nodig heeft, op de manier die het beste bij hem of haar past.

Voor dit kind verzinnen we een eigen aanpak: per dag een gekleurd vel papier met aan de ene kant de ochtend en aan de andere kant de middag. Daarop mag het foto’s plakken van de activiteit die het wil doen, bijvoorbeeld drie in de ochtend en 3 in de middag. Na deze week gaan we er mee aan de slag. We hopen dat dit nog meer rust brengt op De Vrije RUimte!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Een eigen lied!

Vrijdag 19 april. Al maanden zijn ze aan het oefenen. Soms vangen we door de dichte deur het geluid van gitaar of cajon op, of horen we zingen. Wat doen ze daar toch? Ze noemen zich No Jokes en bestaan uit Cem, Jeremia, Naomi en Gijs. Samen met Olivier maken ze een lied over De Vrije Ruimte. Niet zomaar een liedje, maar een door henzelf gecomponeerd muziekstuk, met geluidseffecten, stemmen die door elkaar heen klinken en een mooi abrupt einde. Vandaag mogen wij het resultaat horen. Het klinkt fantastisch! Hieronder de tekst, om jullie vast een klein beetje te laten meegenieten. Het lied staat binnenkort op de website.

Free Space
intro
Kom je lekker kijken?
Het kost geen cent!
Wil je op ons lijken?
Leuk dat jij er bent!
The golden rule that makes us rich
Freedom ends at the limit of the other
This the key for building a bridge
We love our school just like our mothers

This is our own free space
our happy family place
don’t try to push our brakes
we learn from our mistakes
Es ist egal wie alt du bist
du suchst dein eigene zukunft aus
bis man ganz oben ist
ist die ganze luft fast raus


This is our own free space

our happy family place
don’t try to push our brakes
we learn from our mistakes
 
Onze school is echt uniek
proef de lucht van echte vrijheid
leren klinkt ons als muziek
de vrije ruimte geeft je tijd

This is our own free space

our happy family place
don’t try to push our brakes
we learn from our mistakes
 
Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
1 reactie

Droomschilderijen

Donderdag 18 april. Vorig jaar – toen we nog maar met vijf leerlingen waren- hebben we al een keer een droomschilderij gemaakt met Claudia: ondergrond verven, plaatjes of stukken daarvan uit tijdschriften scheuren/knippen en erop plakken, weer verven…tot jouw droom op het doek staat. Vandaag gaan we dat weer doen. Maar nu zijn we met 18 kinderen en gaat het ietsje anders.

Twee zijn er al begonnen met kleurige kleuren, tot ze allebei hun handen zwart hebben gemaakt, en de één haar schilderij vol zwarte streken heeft gezet. De anderen komen kijken, pakken ook een doek, gaan zitten en nadenken. Job verft blauw op zijn schilderij en plakt er een uitgeprinte R2D2 op. Mees doet een blinddoek voor "Ik weet toch niet wat ik moet verven, dus kan ik het net zo goed met mijn ogen dicht doen". Naomi zet twee flessen verf voor zich, blauw en fuchsia, en verft meteen precies wat zij wil. Jeremia pakt het boek met de vulkaan, om daarlangs rechte lijnen te trekken. Het wordt uiteindelijk een weg die eindigt in blauw en geel. Heleen zit naast hem, kijkt wat hij doet, trekt dezelfde lijnen, maar maakt een heel ander, eigen schilderij. Ze is er trots op! Zo verft ieder op zijn eigen manier zijn droom. Soms weten ze zelf nog niet zo goed wat het is, maar na een tijdje kijken zie je ze blijer worden. Iets van henzelfis opeens in hun eigen kleuren voor hen verschenen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties