Alle artikelen | mei, 2009

mobile casino edinburgh christmas day dinner

Maandag 25 mei. Zoveel dingen waarover ik zou willen vertellen: de zelfgemaakte houten hap-bek (een proppenraper) van Zita (6), gemaakt samen met Nop: ze tekende, zaagde en schroefde en liep er de hele verdere dag mee rond. De reken-activiteiten van Heleen en Sjoerd, met domino en splitssommen. Het voorlezen op de fatboys: Emma las Noor voor, Stephanie Paula, het zag er zo gezellig met al die boeken in de hoeken. "Jij kunt toch verticaal schommelen?", zegt Yanna (5) tegen Robin (8), met daarna een discussie over wat nu horizontaal is, en wat verticaal….

Zoveel dingen, en er was nog meer: via skype hadden we contact met een student van KAOSPILOTS (www.kaospilots.nl), een ‘international school of new business design and social innovation’ in Rotterdam. Hij werkt een paar maanden in Israel en probeert om democratische scholen over de hele wereld met elkaar in contact te brengen. Zo kunnen we elkaar leren kennen en van elkaar leren. Het idee is dat leerlingen van scholen zelf onderwerpen aandragen waarover ze met elkaar willen discussiëren. Onze eerste skype-afspraak met een Israëlische school staat: op 4 juni trekt De Vrije Ruimte de wijde wereld in.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Een gebaar

Woensdag 20 mei. Zoals meestal, is ook deze woensdag een rustige dag. De jongsten vermaken zich voornamelijk in de speeltuin en met  spelletjes en boekjes. Mees en Miquel vertellen hun fietsen-humor-moppen (lees deze later deze maand in MIRA, de schoolkrant van De Vrije Ruimte), en Heleen is hard aan het werk aan Spaans en rekenen. Zij heeft ook een werk-portfolio Home: een boekje met niet al te ingewikkelde recepten, waaruit we elke woensdag iets klaarmaken voor de lunch. We hebben al een keer muesli met yoghurt, banaan en appel gehad, een broodje gezond, een broodje ei, een tosti… Vandaag gaan we pannnenkoeken bakken! Dat deden we al vaker en Heleen is daar zeer bedreven in.

Ze weegt, roert en klopt, tot het beslag goed is en iedere keer 1 soeplepel vol de pan in kan. Na een half uur zijn we klaar met bakken. Voor iedereen is er 1 pannenkoek, ook voor de mensen van de sociocratische onderwijskring, die vanmorgen bij ons te gast zijn. Zij zijn aan het werk in de werkruimte en willen hun lunch graag daar gebruiken. Heleen wil hen wel de pannenkoeken brengen. Met bordjes, stroop, suiker en bestek loop ik achter haar aan. Heleen doet de deur open, maakt een lichte buiging voor de gasten en biedt zo het bord vol pannenkoeken aan. We kijken elkaar aan, en zijn onder de indruk hiervan. Hoe een klein gebaar zo’n effect kan hebben…

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

A Glimpse of Eternity

Maandag 18 mei. Wat doe je als je midden op de maandagmorgen de school binnenkomt? Het is onwennig, iedereen is al bezig met van alles (schommelen, technieken, Nederlands), en je krijgt het gevoel dat je wat hebt gemist. (Dat is natuurlijk ook zo, want de schoolkring, vol discussie over werken op school of thuis en waarom dan, is allang voorbij; vissensleutelhangers zijn gemaakt; en jij bent daar niet bij geweest.) Ik was met mijn jongste dochter naar het ziekenhuis om het gips om haar gebroken pols te vervangen en was daardoor pas tegen twaalven op De Vrije Ruimte.

Dan begin je met rondkijken, wat gebeurt er, wat doet iedereen nu, waar zijn ze mee bezig? En opeens breekt er iets door, ‘a glimpse of eternity’ (dit was de titel van het concert dat ik de dag ervoor met mijn koor, Quattro Stagioni, heb gegeven; te mooi om niet nog eens ergens te gebruiken…): een opmerking van Zita: "Moet je een rooster hebben, om ergens aan mee te mogen doen?" Nee hoor, dat hoeft niet, als je wil mag je overal aan meedoen. We leggen aan haar uit waarvoor een rooster bedoeld is: je hebt een afspraak gemaakt om iedere week aan iets mee te doen, en om te zorgen dat je daar ook iedere week aan denkt, schrijf je die afspraak op, dat is jouw rooster. Zita is voorlopig tevreden: "Ik wil wel soms meedoen, maar niet elke week." Zo werkt het voor de kinderen die van jongs af aan gewend zijn om op deze manier te leren – je kiest zelf wanneer het goed is voor jou om mee te doen. Misschien geen inkijkje in de eeuwigheid, maar wel in het hart van De Vrije Ruimte.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties