Alle artikelen | oktober, 2009

Stoeien

Donderdag 15 oktober. Een dag die snel voorbij gaat, vol activiteiten van iedereen, en wat doe jij? Gerekend en aan spelling gedaan met Heleen, een portfoliogesprek met Job, gevraagd naar het lievelingseten van een paar mensen van wie ik het niet wist (voor ons eigen smulboek), heerlijk met stokjes gegeten, een stukje voorgelezen over rijst met stokjes eten. Gezeten en gekeken.

Dat was na het eten. De behoefte aan bewegen is dan enorm. Meestal rennen ze naar buiten, zwaaien met hun stokken, of gaan in de schommel zitten. Vandaag renden ze naar het theater, legden de vier matten aan elkaar op de grond en begonnen te stoeien. Acht jongens tegelijk, en af en toe met nog twee meisjes erbij. Ik dacht aan de gymles op de basisschool, waar de meester steeds twee kinderen met elkaar laat stoeien, volgens strikte afspraken. Hier waren de afspraken nog niet gemaakt, en lagen alle kinderen op een gegeven moment boven op elkaar. "Time out! Niet stapelen!" En daar gingen ze weer, tot iemand een voet in zijn gezicht kreeg. "Ho, we trappen niet!" Vrolijk stoeiden ze verder, één stootte zich. "Stop, een ongeluk… oh, het gaat alweer." Zo gingen ze door, stoppend als dat nodig was, stoeiend als het weer kon. Ik kon kijken en ervan genieten: te zien dat afspraken vanzelf ontstaan op het moment dat dat nodig is.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Brailleermachine

Woensdag 14 oktober. Voor Job  wil ik alle letters in braille hebben, zodat hij ook mee kan doen met het meeste woorden maken van s, m, u, l, b, o, e, k. Hij heeft een machine waarmee je de letterpuntjes van braille kunt typen. Mees wil wel even helpen om het papier er in te draaien. Het apparaat ziet er uit als een ouderwetse typemachine met 3 toetsen aan de ene kant en 3 toetsen aan de andere kant. Daarmee zijn alle letters van braille te maken. Op een website vind ik het braille-schrift. Mees wordt enthousiast. "Oh, mag ik in braille typen?" Binnen vijf minuten weet hij hoe het apparaat werkt en kan hij, door te kijken naar het voorbeeld, alle letters typen. Hij begint en weet van geen ophouden. Een half uur later heeft hij een brief aan Job geschreven. "Kun je hem zelf nog lezen?", vraag ik. Ja hoor, hij weet nog precies wat er staat. Dan typt hij voor Job de acht letters om woorden te maken, knipt ze uit en doet ze in het doosje van Job. Dank je Mees, voor je hulp en je enthousiasme.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Eetproefjes

Dinsdag 13 oktober. Wie houdt er nou niet van chips? Alle kinderen die vanmorgen bij elkaar zaten in de bibliotheek van Loosduinen in ieder geval wel. Daar laat Jan-Paul Schutten, schrijver van het kinderboekenweekgeschenk ‘De wraak van het spruitje’ ons ervaren dat smaak tussen je oren zit. Iedereen mag 1 chipje eten. Eigenlijk moet je daarna meteen 2 minuten rennen om al die calorieën (van dat ene chipje) te verbranden! Chips is ook meteen het allerslechtste wat je kunt eten, zegt hij.

Hij heeft ook een nieuwe cola bij zich. Kinderen mogen deze uitproberen om daarna hun advies over de smaak te geven. Er zijn 3  glazen met cola in verschillende kleuren: cola-kleur, rood en groen. De rode cola smaakt volgens de proever een beetje naar aardbeien, de groene cola meer naar appel. En die met de colakleur smaakt naar cola met een nieuw smaakje….

Ha, we zijn gefopt! In alle drie de glazen zat 7-up met kleurstof. Het kon dus alleen maar naar 7-up smaken, en toch proeven wij iets anders. Hoe kan dat? Wat je mensen van te voren vertelt, heeft invloed op hoe iemand iets proeft. Zeg je tegen kinderen dat ergens spruitjes in zitten, en ze zien groene spikkels, dan denken ze spruitjes te proeven. Ook al zijn het in werkelijkheid stukjes komkommerschil die nergens naar smaken. Wie weet gaan we deze suggesties van smaak binnenkort gebruiken in de gerechten die we op De Vrije Ruimte gaan koken. Ideeën zijn welkom!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties