Alle artikelen | december, 2009

Staan als een boom

Maandag 14 december. Nieuwe mensen, nieuwe dingen. Lisette (van YOUFA) leert ons vandaag hoe het is om te staan als een boom. Geef maar eens een duwtje tegen iemand die niet zo stevig staat. Die doet meteen een stapje naar achteren, alsof hij bijna valt. Zeg dan tegen diegene dat hij een boom is, met wortels. De wortels van een boom gaan net zo diep de grond in als de boom hoog is. Laat de wortels groeien in de aarde, merk dat je steviger staat. En als je voelt: nu bén ik die boom, laat dan de ander jou een duwtje geven. En? Er gebeurt niets. Je staat als een BOOM. Een goede ervaring.

Wat we ook leerden: wat je kunt doen met jezelf, kun je soms ook doen met een krant… Pak een opengevouwen krant op en bal die samen. Mooi om te zien hoe verschillend kinderen dit deden. Heel voorzichtig, alsof ze bang waren de krant te beschadigen. Of juist heel wild, meteen een zo strak mogelijke bal, platgestampt met de voeten. Daarna vouw je de krant weer open, hé, wat is er gebeurd? Kreukels, vouwen, scheuren. Die kun je weer gladstrijken. Van ons eigen lichaam maken we ook een bal, je kruipt zoveel mogelijk in elkaar. Als je je daarna weer ontspant, merk je dat de spierspanning nog even in je lichaam blijft zitten. Het duurt even voordat dat weer gladgestreken is.

Ervaringen, daar doe je wat mee. Voelen hoe je eigen been voelt, en dat dit anders is dan wanneer je een been van iemand anders voelt. Voelen dat het wat met je lijf doet als iemand heel boos, of juist met een glimlach naar jou kijkt. Merken dat je kunt denken aan nu, aan heel ver weg of heel dichtbij, in ruimte en in tijd.

Bedankt Lisette, dat je ons deze ervaringen rijker hebt gemaakt.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Spijkers met koppen

Vrijdag 11 december. Een spijker heeft een kop. Maar kun je aan de andere kant ook een kop maken? Mees wil het proberen. Samen met begeleider René bedenkt hij manieren waarop dit zou kunnen. Met een hamer op de punt slaan? Dit levert niet veel op. Verhitten, zodat je hem kunt bewerken? Ze gaan het proberen in een gasvlam. Met een tang wordt de spijker vastgehouden. Behalve Mees, zijn ook Tommy, Miquel en Robin geïnteresseerd. Met zijn vieren en René gaan ze dit in de keuken uitproberen. En wat blijkt? De vlam is niet overal even warm. De spijker wordt roodgloeiend in het vuur, dus is hij heet. De spijker is gemakkelijker te buigen als hij zo heet is.

Marty en ik zijn er niet bij, maar worden door Tommy op de hoogte gehouden. Telkens komt hij even naar ons met een filmpje op zijn mobiel, om ons te laten zien wat ze daar beleven. Het is erg leuk. Ten slotte komt Miquel met een beker water. "Dit was ijskoud water en we hebben hierin de verhitte spijker gegooid. Moet je nu eens voelen!" Het water is warm! Verrassende (natuurkundige en scheikundige) ontdekkingen in de keuken, door een enkele vraag.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

10 dagen in 1 dag

Donderdag 10 december. Hoe kan het dat het lijkt alsof ik vandaag 10 dagen heb geleefd in plaats van 1?

Er gebeurde zoveel, dat het me moeite kost om alles terug te halen. Begonnen aan tafel met koffie, de twee tennissers kletsend aan de andere tafel, Nop die binnenkwam met een reken-kaartspel in het Engels. Meteen doen kinderen mee. Ik haal gauw een nieuw rekenboekje voor Robin (zijn oude was echt te gemakkelijk) en ga dan boodschappen doen met Heleen en Sjoerd. Sjoerd neemt de leiding en vindt alles. We betalen. Ik draag de tas, zij trekken samen de boodschappentas op wieltjes. Even koek voor we gaan koken.

Een leuk recept: flapjes van bladerdeeg gevuld met spinazie-roomkaas of appel-rozijnen. Het wordt een groot succes. Dat is ook wel nodig na de heftige breakdanceles, waaraan niet iedereen mee wilde doen…. Tja, je kunt niemand dwingen. En als van te voren niet duidelijk is afgesproken dat wie meedoet met de breakdanceles ook meedoet met de voorstelling , kunnen kinderen afhaken. Dat is niet leuk voor de 2 jongens die het organiseren, maar zo is soms het leven. Ook op De Vrije Ruimte. Klein en groot leert daarmee om te gaan, een waardevol proces.

De middag moest nog beginnen. Taalclub met een 10 voor een dictee en een kerstmanstempel als beloning. Daar was iedereen blij. Het balonnenstoeien later liep uit de hand. Een huilende kleine jongen en een boze grotere jongen. Getroost en gesust, gepraat. Gelukkig wilde Zita nog een truitje en broekje naaien voor haar zelfgemaakte marionet. Fijn samen achter de naaimachine. En het lukte! Trotse Zita. Morgen gaan we verder naaien, breien, schrijven en alles wat de dag nog meer zal brengen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties