Alle artikelen | juli, 2010

Laatste dag

Donderdag 1 juli. Discussies zijn eraan vooraf gegaan, maar nu brengen we de laatste dag toch door op het strand. Drievliet was oorspronkelijk de bedoeling, maar het voorspelde zeer hete weer deed ons besluiten om de verkoeling van zeewind en water op te zoeken. Ik kom iets later en zie een vredig tafereel van kinderen in het zand, spelend met elkaar of alleen, ouders die erbij zitten en kletsen. Een gezellig geheel. We drinken koffie en limonade, eten heerlijke muffins die Gijs aan ons uitdeelt, genieten van het briesje, de zandkorrels, het uitzicht op zee. Ook de kinderen liggen lekker, staan af en toe op om te oefenen in vliegen (Erin, met een grote handdoek om zich heen), om pootje te baden, schelpen te zoeken, elkaar in te graven of een zandkasteel te bouwen. Het eind is in zicht, dit is de laatste dag en iedereen laat dit rustig op zich inwerken. We nemen afscheid van elkaar en zeggen 'tot volgend jaar', weer op het strand, traditie al, nu voor de vierde keer zullen we daar beginnen. Hoe het zal zijn dan? Daarover mijmeren we in de vakantie. Een paar kinderen zijn weggegaan, een paar kinderen komen erbij. We zullen een nieuwe groep vormen en het zal weer een mooi jaar worden. Net als dit jaar!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Actionmannen

Maandag 28 juni. Youri komt op school en heeft een heel krat met actionmannen en toebehoren aan De Vrije Ruimte gedoneerd. Actionmannen: barbies voor jongens, en ja, ze vallen er allemaal op aan. Ieder eigent zich snel een pop toe, met 1 of 2 geweren of ander mooi materiaal. Ze worden aangekleed en neergezet in de auto die er ook bij zit. Een gevaarlijke tijger sluipt op hen af in de jungle. Het is schitterend om te zien hoe jongens van 10, 12, 13 opgaan in hun spel met deze mannen. Eerst op de grond, dan op een tafel, en tenslotte buiten, in het echte woestijnzand. Verhalen worden verzonnen en gespeeld, betrokkenheid blijkt uit het in hun la bewaren van hun favoriete actionman. Het is ongelooflijk wat een bundel plastic spierkracht teweegbrengt in deze jongensharten. Zij zijn zelf deze mannen, beleven de avonturen en gaan er zo in op dat ze niet eens horen dat het tijd is voor koek met limonade. Laat de jongens nog lang zo spelen, hun eigen wereld inrichten en ontdekken, dat zal vast zijn vruchten afwerpen voor later.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties