Alle artikelen | september, 2010

casino slots house edge digital

Donderdag 23 september. Veel ging goed vandaag. Goed gelezen met de jongsten (stickers plakken en woorden stempelen), goed gerekend met Heleen, goed gelegood werd er met Nop en Jeroen (de autootjes kunnen aantal missies volbrengen), en in de keuken rook het steeds lekkerder. Als je binnenkwam zag je daar Margareth met 4 kinderen met witte schorten aan en mutsjes op hun hoofd (dan hangen hun haren tenminste niet in het beslag). Ze hadden zelf gewogen en geklutst: meel, eieren en melk, appelstukjes en rozijnen, en deden dat met een lepel in een pan. Niet 1 lepel, maar wel 3, of zelfs  5, zodat er 5 mini-pannenkoekjes in de pan lagen. Nog voordat ze allemaal klaar waren zaten we al aan tafel om van de 3-in-de-pan te smullen. Het was heerlijk!

's Middags geen tekenles, maar geschiedenis, gegeven door Stephanie die een aantal weken bij ons stage loopt. Ter voorbereiding op een bezoek aan het museum van oudheden in Leiden, vertelde zij over Romeinse steden. Het leuke was dat de kinderen meteen enthousiast aan de slag gingen om een plattegrond te tekenen van hun eigen Romeinse stad. Daarna lieten ze die aan elkaar zien, met hun argumenten waarom ze het op die manier getekend hadden. Een aantal filmpjes liet hen zien hoe het er bij de Romeinen aan toe ging. De leerlingen wisten er al best veel van, en konden soms nog een extra toelichting geven op het getoonde: "Weet je waarom ze bij de Vesuvius gingen wonen? Omdat de grond daar vruchtbaar was", vulde Miquel het filmpje over Pompei aan. Ze zijn echt geïnteresseerd.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Feestje!

Woensdag 22 september. Gisteren vrij vanwege prinsjesdag, vandaag vieren wij een feestje: De Vrije Ruimte heeft de eerste prijs gewonnen in de categorie live action van het NFFS (het Nationaal FilmFestival voor scholieren)! Klik hier om 'The mistery of the medaillon' te zien. Er kwam een grote taart met daarop de tekst '1e prijs, gefeliciteerd' en een camera van chocola. Alle acteurs en mensen achter de schermen waren uitgenodigd, dus kwamen Cem, Job, Gijs, Olivier en Tommy naar school. Leuk om hen weer te zien en met iedereen te delen in de feestvreugde. Gezamenlijk bekeken we de film op groot scherm. Myriam had een filmpje gemaakt van de prijsuitreiking, zodat we allemaal zagen hoe mooi ze waren in hun galakleding op het podium. Robin kreeg, als regisseur, het woord, en kon goed uitleggen waarom de film zo goed was gelukt. "Goede acteurs en een spannend verhaal." Straks naar Griekenland voor het internationale filmfestival…

Verder was er vanochtend een bezoek aan de bieb met 2 groepjes. De taalclub-leerlingen konden boeken voor hun werkstuk zoeken, de net-beginnende lezers een eigen leesboekje of een prentenboek. Ze zaten en lazen samen, pakten een boek, keken, legden het weer neer. Yanna wilde van te voren graag een zelf-lezen-boek, maar koos uiteindelijk toch voor een prentenboek. Tycho wist zeker dat hij een boek wilde dat hij zelf kon lezen. Eerst probeerde hij de prentenboeken, maar die tekst was te moeilijk. Hij koos voor: "Ik trouw met de juf." "Trouw je dan met mij?", vroeg ik. "Nee", zei Tycho, "met mijn moeder."

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Hand in eigen boezem

Maandag 20 september. Soms zijn er van die dagen…waarop je achteraf denkt: had ik nou zo moeten reageren? Kon ik niet even wachten? Was het echt nodig om op dat moment iets te zeggen? Je wil de kinderen voortstuwen, want weet hoe heerlijk het is om te kunnen lezen en schrijven, en wil hen daarbij graag helpen. Maar het werkt niet. Hoe vaker je tegen een kind zegt dat het fout is wat hij doet, dat het anders moet, 'daar moet die letter staan!', hoe minder ruimte er voor het kind overblijft om zelf uit te vinden hoe het moet. Geduld met de lesstof, vertrouwen in het kind, rust in jezelf, dat zijn de beste ingrediënten om het lees- en schrijfproces (en welke andere activiteit dan ook) te laten slagen.

Soms is dat lastig, want heb je zelf zin om door te gaan, wil je eigenlijk het proces – wat in het kind zelf moet plaatsvinden, het is zijn ervaring met het materiaal- versnellen. De uitdaging is om op zoek te gaan naar op het juiste moment de juiste vraag te stellen of opmerking te maken, of misschien wel niets te zeggen. Kinderen genieten als ze zelf ontdekt hebben waarom 'die letter daar moet staan', en zullen het daarna ook veel beter onthouden. Kortom, ook een begeleider kan nog veel leren op De Vrije Ruimte. Dat ga ik elke dag opnieuw weer proberen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties