Alle artikelen | mei, 2011

Kleimijn

Maandag 30 mei. Naar het Zuiderpark op de fiets. Dat ging goed met bijna de hele groep. Rustig fietsen over de Valkenboskade en in het Zuiderpark meteen de speeltuin in. Hoe was het idee ook alweer ontstaan? Een aantal leerlingen wilde graag skaten. Het Zuiderpark is daarvoor de ideale plek in Den Haag. Een groot rondje met prachtig asfalt waarop je lekker hard kunt gaan. Dus skates, skeelers, skateboarden, waveboarden mee. “Het gaat zoals het gaat” is een van onze favoriete uitspraken. Ook vandaag weer. Speeltuin met zand, glijbanen en schommels, een boom met een touw, Zuiderpret met waterstroompjes, hout en stenen, zon. Genoeg om je te vermaken zonder skeelers… En dit gebeurt er dan: de jongsten spelen hun spel in de zandbak en het speelkasteel “We spelen schooltje”, zegt Paula. De iets ouderen gaan naar het water, de takken en stenen en bouwen een dam om het water tegen te houden. Met grote stenen, takjes en klei natuurlijk. “Ja, hier heb ik een goede kleimijn!” Dit gaat door totdat ze honger hebben en hun brood op de bankjes bij de speeltuin gaan eten. De ouderen blijven zitten en kletsen, wachten op het ijsje in de middag. De middengroep waveboardt rond de speeltuin en probeert trucs uit. Stephanie skate met een klein groepje een klein rondje. Een ideale plek om ooit een sportdag te houden. Wij kijken en genieten en zien dat het goed is zoals het gaat.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
2 reacties

Foto’s maken

Vrijdag 27 mei. Zo’n gekke week, met 2 dagen weg, dat ik vandaag steeds moet bedenken wat er allemaal op het programma staat. Hadden we eigenlijk niet bedacht dat we de laatste periode zo min mogelijk wilden plannen, omdat de kinderen dan -blijkt steeds weer- behoefte hebben aan rust, hun eigen dingen ontwikkelen…. Toch weer, weliswaar op aanvraag van een aantal leerlingen, film en fotografie gepland. Film verloopt niet zo soepel: een zieke leerling, waardoor het filmen niet door kan gaan, een ontbrekende computer, zodat ook niet gemonteerd kan worden (de tweede optie). John is speciaal gekomen om te helpen bij het filmen en ik voel me vervelend omdat er niets gedaan kan worden. Toch gebeurt er wel iets: er worden afspraken gemaakt voor het filmen voor de week van 6 juni, en de filmers zelf weten weer wat er gaat gebeuren. Misschien heeft dit ook te maken met het loslaten en je toch verantwoordelijk blijven voelen en niet begrijpen dat de leerlingen zelf er zo luchtig mee omspringen.

Niels (nieuw!) komt voor fotografie. We ontdekken nieuwe dingen. Een beeld is onscherp als je te dichtbij komt. Als je de camera beweegt gebeurt er iets heel anders: strepen in beeld. Wel gaaf om dit uit te proberen en kleurrijke composities terug te vinden op je fototoestel (nou ja, mobiele telefoon voor de meesten). Hij vertelt over licht en jouw keus van wat er op de foto komt. “Zorg dat jij degene bent die kiest, dat de camera doet wat jij wilt.” Aan het eind maken ze een jumpfoto. Ben benieuwd hoe die is geworden. 10 juni gaan we weer verder met fotograferen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Sportdag in het Amsterdamse bos

Donderdag 26 mei. Een bijzondere ervaring om iedere 5 minuten een vliegtuig over je heen te zien en horen vliegen. We zijn, op uitnodiging van de Guus Kieft-school, in het Amsterdamse bos, voor een gezamenlijke sportdag van democratische scholen in Nederland. We beginnen met zijn allen in een kring en mogen dan naar onze favoriete sporten. Waterfietsen en kano├źn blijken heel populair. Wij zijn met 7 kinderen vertegenwoordigd en die willen allemaal heel graag waterfietsen. Ik ga mee, want het waait wel erg hard en een 7- en 8-jarige komen waarschijnlijk niet meer terug als ze alleen gaan. We spelen 4 op een rij, slaan een bal bij honkbal, kijken naar aikido, eten een lekkere salade en een energieballetje en gaan ’s middags onze eigen gang. Er blijkt een eilandentocht te zijn, waarbij je steeds op een andere manier naar een volgend eiland gaat: per kabelbaan, brug door het water of vlot aan een touw. Dat gaan we doen! Enthousiast doet iedereen mee. Waterfietsers leggen even aan bij de kabelbaan om daarna weer verder te gaan. Waardevol voor ons, de begeleiders, is het contact met ouders en begeleiders van andere scholen. Hoe ervaren zij hun onderwijs? We komen dezelfde dingen tegen en gaan daar ieder op onze eigen manier mee om. Tien- en negenjarigen gaan met een vierjarige op pad. Wij vertrouwen dat dit goed gaat en dat als er zich iets voordoet, ze naar ons zullen komen. Dat zeggen wij en zij bevestigen dat ze dat zullen doen. Vertrouwen en loslaten, gemakkelijk en moeilijk tegelijk, want iedere keer de afweging: doen wij er goed aan om dit op deze manier te doen? Er met elkaar over blijven praten, anderen raadplegen, zo kom je steeds een stapje verder in de ontwikkeling van je school en van jezelf.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties