Alle artikelen | februari, 2013

In gesprek

Vrijdag 21 februari. Week van de portfoliogesprekken. Dat betekent dat alle leerlingen een gesprek van ongeveer een half uur hebben met een van de begeleiders naar keuze. Voor het voeren van zo’n gesprek hebben we een format gemaakt met vragen die we willen stellen: Wat vind je leuk op De Vrije Ruimte? Wat vind je niet zo leuk? Wat kun je goed? Wat wil je in de volgende periode gaan doen? Welke ondersteuning heb je daarbij nodig, van thuis en van school? Als de antwoorden daar aanleiding toe geven, ga je dieper in op wat een leerling vertelt. Soms heb je zelf iets dat je als begeleider graag in wilt brengen. Dingen die opkomen terwijl je in gesprek bent. Je kijkt naar een kind, ziet hem zoals hij daar nu voor je zit, denkt na over wat zijn mogelijkheden zouden kunnen zijn en hoe je daar als school optimaal aan kunt bijdragen. Bij een 14-jarige leerling die probeert zijn weg te vinden in het zelfstandig werken aan 4 vakken, zeg ik dat ik zie dat hij zoekende is in wat voor hem het beste werkt. Wij willen ook graag algemene ontwikkeling stimuleren, zeg ik, hoe zie jij dat voor jou? “Misschien ga ik wel weer meedoen aan geschiedenis”, antwoordt hij.

Een 9-jarige jongen heeft deze periode vooral gekeken naar wat anderen deden. In het verslag van zijn vorige portfoliogesprek stond dat hij goed en serieus kon werken. “Dat wil ik wel weer gaan doen”, zegt hij. Iedere ochtend werken aan lezen, schrijven, rekenen. Techniek en geschiedenis vindt hij de leukste vakken. Ik kijk naar hem, denk: “dit is een slimme jongen die misschien wel wat uitdaging kan gebruiken.” “Zou je het leuk vinden om mee te doen aan ‘onderzoek doen en presenteren’?”, vraag ik. Nou nee, dat lijkt hem niets…

Wat nu? “Ga in de vakantie eens nadenken over iets waar jij je in wilt verdiepen of waarover je meer zou willen weten”, stel ik voor. “Dan kunnen we na de vakantie kijken hoe je dat kunt gaan doen.” Oké, dat vindt hij wel goed. Als zijn vader hem komt halen, vertel ik hem wat ik met zijn zoon heb besproken. Het lijkt hem ook leuk om daar eens over na te denken met zijn zoon.

Zo gaat het. Het lijkt niets, maar het kan iets worden. Als een zaadje dat je plant en wie weet straks prachtig zal gaan bloeien.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Verkiezingen in de schoolkring

Maandag 18 februari. Schoolkring, elke maandag weer, in drie schoolkringgroepen. Ik zit bij de jongste groep, de 4-9-jarigen. Deze bestaat uit Keiro (4), Anne Sophie (5), Rowan (net 6), Paula (6), Simon (7), Roos (7), Tycho (8) en Yanna (8). Twee weken geleden is Simon tot voorzitter gekozen. De notulist (‘typer’) wisselde elke week. Voor vandaag hebben we nog niemand gekozen. “Zullen we ook iemand kiezen voor een hele periode?” stelt Simon voor, “net als de voorzitter.” Een goed idee, lijkt me, dan kun je het een tijdje achter elkaar doen en leer je het steeds beter. Anne Sophie, Paula, Tycho en Rowan stellen zich kandidaat. We stemmen met briefjes die Heleen voor ons heeft gemaakt: “Ik (naam), kies voor: ….”

Als alle briefjes zijn ingevuld, telt Simon de stemmen. Paula heeft de meeste stemmen. “Paula heeft gewonnen”, verklaart Simon. “Vergeet je niet iets?”, vraag ik. Want in de sociocratie tellen alle stemmen: Paula wordt pas notulist als degenen die voor iemand anders hebben gekozen geen overwegend bezwaar hebben. “O ja”, zegt Simon, en hij vraagt aan Keiro: “Heb jij een overwegend bezwaar?” Nee, zegt Keiro. Ook Rowan en Tycho vinden het goed als Paula gaat typen. Roos heeft wel een overwegend bezwaar: “Zo worden de kleintjes nooit gekozen, en die willen het juist ook leren!” Zij koos voor Anne Sophie. We snappen haar punt. Ik vraag of ik daarop iets mag zeggen, namelijk dat je ook juist kunt leren door eerst te kijken en het daarna zelf te doen. We kiezen iemand voor één periode, daarna kan een ander de taak overnemen. Roos ziet hier wel wat in. Ze heeft geen overwegend bezwaar meer.

Tot de meivakantie is Paula notulist van deze schoolkring.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
1 reactie

Smoothies, dipsauzen & sushi

Vrijdag 15 februari. Raw food, dat roept emoties op. Ook bij ons op school. Wat, gaan we rauw eten? Dat ga ik echt niet doen hoor! Maar wat is het eigenlijk? Na de documentaire hierover, hebben de meesten hun mening klaar: raw food (en verder niets anders eten) kan niet gezond zijn. Dat is ook niet de bedoeling, dat we op school alleen nog rauw gaan eten. Trudy laat ons vandaag kennis maken met wat raw food kan zijn. We (leerlingen, begeleiders, ouders) mogen helpen het klaar te maken en daarna natuurlijk proeven. Anne Sophie, Rowan en Keiro beginnen met korianderblaadjes plukken (voor in de dipsaus op de crackers) en bananen van hun schil ontdoen (voor de smoothie). Pepijn raspt wortel en snijdt gemarineerde gemberplakjes voor de sushi. Trudy heeft thuis al het nodige voorwerk gedaan: granola gemaakt van boekweit en rozijnen zodat het een soort cruesli is geworden als versiering van de smoothie, crackers gemaakt van lijnzaad en peterselie waarop we straks de dipsauzen van gemalen cashewnoten, paprika, koriander en van pompoen en pepertjes mogen smeren. Maar eerst de smoothie, overheerlijk! Bananen (goede suikers!), blauwe bessen, een graan waarvan ik de naam vergeten ben en ananas. Ook bijna alle kinderen smullen ervan. Ze durven het in ieder geval te proeven. Dit is ook iets wat gemakkelijk te realiseren is voor ons op school: ’s ochtends een paar soorten fruit in de blender doen en pureren tot een heerlijk drankje.

Tussen de middag eten we de crackers met de dipsauzen. Niet iedereen vindt ze lekker, maar je mag ook gewoon brood eten. Ik vind alles superlekker. En ook Keiro, de jongste leerling eet van alles met smaak. Een weetje over de noten/zaden: je weekt ze eerst een paar uur in water, zodat ze als het ware weer wakker worden en weten waarvoor ze bedoeld zijn: om te ontkiemen. Op dat moment eet je ze op en krijg je de meeste voedingsstoffen eruit in je lijf. Trudy vertelt ook dat je raw food veel gemakkelijker verteert, het kost je lijf veel minder energie om dat eten te verwerken.

’s Middags komen ouders meehelpen om sushi te maken. In plaats van rijst gaat er een graan in gemengd met iets anders, verder gember, wasabi, geraspte wortel en limoen. Met een dipsaus van mango met een beetje rode peper. Ook dat is weer erg lekker. We drinken er amandelmelk en biologisch appelsap bij. Degenen die mee hebben geholpen zijn enthousiast. Af en toe rauw eten is leuk en lekker. Wie weet wat wij er verder op school nog mee gaan doen… Dit was in ieder geval een leerzame en lekkere ervaring!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties