Alle artikelen | april, 2013

Weer een prijs op techniektoernooi

Techniektoernooi Zuid Holland

Thema dit jaar was Energie. De Vrije Ruimte werd dit jaar vertegenwoordigd door 2 teams. Rowan, Anne Sophie en Keiro deden mee met de uitdaging: De windmolen voor kinderen van de groep 1 en 2. Simon en Tycho deden mee met de uitdaging voor kinderen van groep 3-4: Bijdehante tol. Maak een tol. Kunnen jullie hem laten draaien zonder de tol na de start nog met de hand aan te raken?

Bijdehante tol

  

Tycho en Simon hadden allebei een tol gemaakt in werkplaats van Nop en hebben daar op school mee geoefend. Hun record om de tol draaiende te houden was 2 minuten en 33 seconden ! Ook bekeken ze filmpjes over de planeten die ‘rondtollen’ door het heelal.

Helaas ging het tijdens de wedstrijd niet zo goed als bij het oefenen. Als de tol op de grond kwam, wilde hij niet draaien. Na twee keer proberen met de starter en het touw, heeft Tycho  de tol de derde keer met de hand aangezwengeld en draaide hij 38:38 seconden. Als ze een beetje in de buurt gekomen waren van hun record, hadden ze dik gewonnen. Wel leuk om te weten dat het er wel in zat.

Gelukkig was de sfeer goed en was er van alles te doen na de wedstrijd. Je kon een scheikundeproefje doen, rondkijken in het science center, bouwen met touwen, ballen uit een machine halen met behulp van een grijparm en nog veel meer.

Windmolen

   

De jongste kinderen van de school maakten alle drie een eigen windmolen en Keiro maakte (met hulp van Anne Sophie en Rowan) zelfs twee verschillende windmolens. Zij gingen naar het strand bij de windmolen van Eneco om daar een toren van zand te maken en hebben op hun toren hun windmolens gezet die heel goed ronddraaiden in de wind.

Tijdens de wedstrijd moesten zij een zo hoog mogelijke berg van zand maken. Ze kregen 50 kg zand en een emmer met water. Zodra iedereen klaar was, mochten ze beginnen. Met hun meegebrachte scheppen schepten ze het zand uit de ton. Keiro keek af en toe bij het groepje naast hen om te kijken hoe die het aanpakten. Vervolgens zei hij tegen de professor in zijn toga: “Wij gaan winnen hè, wij gaan winnen.” “Dan moet je wel door scheppen,” zei de professor. Rowan had de leiding en gaf af en toe de opdracht wat extra water op de berg te gooien, zodat het zand plakkeriger werd en de berg steviger.

Toen de ton leeg was en er nog voldoende tijd over was, bedacht Rowan dat het handig was om het zand van de uitlopende randen weg te scheppen en bovenop de berg te doen. Anne Sophie volgende meteen zijn voorbeeld. Zo werd de berg smaller aan de onderkant, maar hoger. Uiteindelijk ging de windmolen van Anne Sophie erbovenop en zetten Keiro en Rowan  hun windmolens ernaast. De windmolen met ijsstokjes zetten ze aan de voet. Zo werd het een mooie windmolenberg. De berg was uiteindelijk de op twee na hoogste, maar omdat de wieken van onze molen wat korter waren dan die van een ander team, werden we 4e, met 1 cm te weinig voor een 3e plek. Gelukkig was er toch nog een prijs: De creativiteitsprijs !

De jury was erg onder de indruk van het foto verslag van het hele proces met zelfgeplakte foto’s en zelf erbij geschreven teksten, het bezoek aan het strand bij de windmolen , de enthousiaste samenwerking en de 4 molens die op de berg gezet werden. De jury zag dat de kinderen de takken gemeten hadden en er stukken afgezaagd hadden, want van beneden tot de as van de wieken mocht hij niet langer zijn dan 40 cm. De professor vroeg aan de kinderen hoe lang de tak dan was, waarop Rowan antwoordde: “40 meter.”

Voor alle kinderen was er na afloop nog een medaille en kijken we terug op een leuk project en een gezellige en inspirerende dag.

door Myriam Mousset

 

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Werkbegeleiding

Donderdag 11 april. Jongens zijn met Nop (techniekdocent) mee naar zijn werkruimte voor de techniekles. De kleuters (Keiro, Anne Sophie en Rowan), Simon en Tycho zijn naar de techniekwedstrijd in Delft (waarover meer een volgende keer) met hun windmolens en tollen. Zullen ze ze goed laten draaien?

Margareth doet boodschappen en gaat pannenkoeken bakken. Ik zit met de overgebleven leerlingen in de werkruimte voor werkbegeleiding. Hoe gaat dat? Om 9 uur pakken degenen die zich daarvoor hebben ingeschreven hun laatje met spullen en komen ze naar de werkruimte. Daar pakken ze hun spelling-/ reken-/ lees- of schrijfboek en gaan aan het werk. Iedere dag 1, 2 of meer bladzijden zelfstandig werken, met hulp van een begeleider als dat nodig is. Daarnaast volgen de meesten ook nog 1 of meer lessen per week in deze basisvakken. Zo komen ze verder, in hun eigen tempo, op hun manier.

De iets oudere meisjes maken hun huiswerk geschiedenis. Elke week twee paragrafen uit het boek. Ze lezen en maken dit zelf, in de les kijken we het samen na, praten over hoe het was in die tijd en zoeken filmpjes erbij die ons meer erover vertellen. Bijvoorbeeld over de werking van de stoommachine en de kinderarbeid in Nederland. Zo leren we samen.

Ondertussen geeft Cheryl, Amerikaanse van oorsprong, Engels. Lekker samen Engels kletsen, door elkaar vragen te stellen in het spelletje ‘Who am I?’

 

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
1 reactie

Serra in de Kruidentuin

Woensdag 10 april. Het leuke van het werken op een democratische school voor 4-18-jarigen, is dat er ook leerlingen stage lopen en dat wij daar op bezoek mogen gaan. Vandaag ga ik naar Serra (17), die net aan haar tweede stageperiode in De Kruidentuin is begonnen. De Kruidentuin is een natuurvoedingswinkel in Den Haag. Serra mag alle voorkomende werkzaamheden doen. Als ik binnenkom is ze bezig quinoa in de schappen te zetten. “Wat is dat eigenlijk?”, vraag ik aan Serra. Ik ken de naam wel, maar niet het product zelf. “Een soort graan, kijk maar, het staat bij de andere granen”, zegt ze. Ik ben benieuwd hoe je dat dan klaar zou maken… dat komt straks.

Eerst krijg ik van Serra een kop thee en leidt ze me rond in de winkel. Ze wijst de verschillende soorten producten aan, een enorm assortiment eigenlijk als je kijkt naar de ruimte in de winkel. Toch is het er niet overvol. Groenten, zuivel en granen vormen de hoofdmoot. Maar er zijn ook kaarsen, kaarten en schoonheidsproducten. We gaan even zitten en ze vertelt wat ze doet. Ze begint met de binnengekomen spullen in de schappen zetten, helpt klanten, bedient de kassa, ruimt op. Ze voelt zich thuis hier, tussen aardige collega’s en klanten die de tijd hebben. Ik kijk even in een blad over biologisch eten (Smaakmakend) en mijn oog valt op een recept met zwarte quinoa. Laat ik dat vanavond eens eten! Alle ingrediënten zijn te koop in Serra’s Kruidentuin. Ze helpt me de spullen te vinden en mijn volle mandje reken ik bij haar aan de kassa af. Erg leuk om zo je eigen leerling aan het werk te zien. Nu nog proeven hoe de zwarte quinoa met spinazie smaakt…

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties