Alle artikelen | juni, 2013

casino games 10 euro bonus

Maandag 3 juni. Na een mooi ritueel met stenen in het scoutinggebouw, waarin we afscheid nemen van het oude en een steen (calciet of versteend hout) meenemen naar het nieuwe gebouw, gaan we in optocht lopend of op de fiets naar de Stadhouderslaan 15. Een oude pastorie, waarvan we tot de zomervakantie de begane grond gebruiken, het souterrain en de theaterruimte op de tussenverdieping, en na de zomer ook de eerste verdieping. Nu hebben we een administratiehok, een huiskamer, een werkruimte en een speelruimte voor de jongere kinderen, een keuken (die straks techniek-lokaal wordt), een grote achtertuin met trampoline en een voortuin met grasveld, en vooral: ons eigen gebouw, waarin we zelf de muren hebben geschilderd, de vloeren gelegd en gelakt, onze eigen spullen neer mogen zetten en voor altijd kunnen laten staan. Wat een genot!

Meteen als we binnenkomen is er taart voor iedereen. Nicolette schenkt  koffie en thee in en zet bordjes taart klaar. Bianca, kluscoördinator, is er en ziet hoe het pand nu voor het eerst echt in gebruik is. Buiten staat de trampoline klaar. Iedereen wil graag springen. Groot en klein. Meteen worden er lijstjes en afspraken gemaakt: je mag 5 minuten springen en daarna mag de volgende op de lijst. Kinderen letten zelf op dat dit goed gaat. Er wordt een nest met eitjes gevonden. Voordat ik er erg in heb is het nest uit de struik “kijk eens!”. Terugleggen heeft nu geen zin meer, moeder merel zal er vast niet meer op willen zitten. Kinderen houden eitjes in hun hand “ze moeten warm gehouden worden!” Een eitje valt, het vogeltje is dood. “We moeten hem begraven!” Piepa krijgt een grafje en een grafsteen. Robin neemt de overgebleven eitjes mee naar huis en zal ze naar iemand brengen met een broedmachine, de enige kans dat ze nog uit zullen komen. Wat een eerste dag vol avonturen!

 

 

0 reacties

Verhuizen

Donderdag 30 en vrijdag 31 mei. Al vroeg op pad: het is zover. Alle spullen die we ooit verzameld hebben halen we op en brengen we naar ons nieuwe onderkomen aan de Stadhouderslaan in Den Haag. Eerst naar Extrabox in Rijswijk, waar een jaar lang vergeten spullen hebben gestaan. “Goh, hadden we dat ook?” Tafels en stoelen kunnen we goed gebruiken, maar bijna uit elkaar vallende kasten die al 4x verhuisd zijn? Zes grote zwarte stoelen die heerlijk zitten, maar waar gaan we die straks neerzetten? Eerst maar eens alles in de grote verhuisbus. Gelukkig groot genoeg om in 1x alles mee te nemen. In een naastliggende container vinden we nog een mooie kleutertafel en 4 bureaustoelen. Die kunnen we goed gebruiken! Uitladen gaat een stuk sneller dan inladen. Even lunchen en op naar de volgende plek. Een kantoorpand dat leeg moet, een paradijs voor ons. We mogen uitzoeken wat we willen: tafels en stoelen, planten, verrijdbare kastjes, een vitrinekast, een enorme koelkast, een zitje met glazen tafeltje. Tussendoor krijgen we koffie en cola van de aardige beheerder. Een keer rijden is niet genoeg. We rijden twee keer en moeten zelfs een derde keer terug om de laatste planten en de vergadertafel op te halen. Zo veel en zo mooi, we krijgen een prachtige school.

Intussen zijn ze in het nieuwe gebouw nog hard bezig om de laatste klussen te klaren: vloeren in de was zetten, deuren verven, trap schoonmaken. Geweldig wat iedereen voor De Vrije Ruimte heeft gedaan: ouders,  leerlingen, vrienden, vakdocenten en soms zomaar mensen van buiten die het fijn vonden om hun hulp aan te bieden en te klussen. Hulp die vaak precies op het juiste moment kwam, zodat wij verder konden met het opknappen van het gebouw. Iemand maaide het gras en snoeide de bomen, iemand plakte de houten platen op de vloeren, vele mensen verfden, anderen maakten schoon. Bianca was er altijd, als kluscoördinator, koffie-zetter, klusjes uitdelend en complimenten gevend. René stond haar bij, sprak mensen aan, regelde regeldingen, zorgde dat ook de kleinste dingen (bijna) klaar waren: w.c.-rol-houders en poppetjes op de deuren voor een meisjes- en een jongens-w.c.. Dank jullie wel!

Wij gingen voor onze laatste rit, het scoutinggebouw natuurlijk. De plek waar we bijna 6 jaar hebben gezeten. Elke vrijdag alles inpakken en het gebouw schoonmaken. Voortaan hoeven we alleen dat laatste nog te doen en kunnen we eindelijk alle spullen laten staan en onze eigen plek creëren. We eten een pizza en mijmeren hoe het was toen we hier begonnen met 4 leerlingen. Nu is het tijd om te vertrekken. In een keer is alles over naar de Stadhouderslaan 15. Blij dat we er zijn, dat we dit hebben, een oude pastorie, met een sacristie die ons theater wordt en een souterrain waar we gaan eten (en nog veel meer andere dingen gaan organiseren), een groot grasveld voor de deur en een trampoline in de achtertuin.

Maandag gaan we erheen met iedereen.

1 reactie

Chocola!

Woensdag 29 mei. 50 worden gaat vanzelf, maar moet wel gevierd worden, vonden Marty en Myriam. Ooit had ik gezegd dat ik extra pure chocola wel een leuk verjaardagscadeau vond. Dat heb ik geweten! Woensdagochtend had ik al vroeg een oudergesprek. Toen ik daarna, om iets voor negenen, de basisruimte binnenkwam, was daar een grote verrassing. Kinderen die zongen, een tafel vol chocola, bloemen & ballonnen. Een echte surprise-party. Heel veel chocola, met lieve briefjes eraan, of alleen een naam, extra puur of nog puurder. Gezoet met palmsuiker of gewone suiker, met noten of met lucht (Bros). En zoveel! Genoeg voor een heel jaar, dacht ik.

Het leuke was dat toen ik op een gegeven moment aan die tafel zat om alle chocola eens beter te bekijken, kinderen er ook bij zaten en keken. Bjorn hield het haast niet uit: “Die vind je vast niet zo lekker, zal ik die nemen?” Hij keek voor mij hoeveel procent chocola erin zat, en welke ingrediënten nog meer. Op één reep stond ‘100 % cacao’. “Dat is heel gezond”, riep Victor, dat eten wij thuis ook wel eens. Zoveel repen, maar ook zoveel soorten, ongelooflijk wat er allemaal is. Chocola met spirulina, met gember, met sinaasappel. Ik  ga er vast lang van genieten. En het fijne is: van chocola word je ook nog eens heel blij. Dank jullie wel allemaal!

0 reacties