Alle artikelen | september, 2013

Beelddenkers in beeld

   

16-23 september

Als taaldenker heb je af en toe moeite om beelddenkers te begrijpen. Ze beleven de wereld anders, doen andere ervaringen op als ze hetzelfde meemaken als jij.  Zij zien meteen een geheel, waar jij probeert om alle puzzelstukjes aan elkaar te leggen. Om als taaljuf les te geven aan beelddenkers vergt wat van mijn verbeelding.

Plaatjes gebruiken! In de les ‘geschiedenis in beeld’ gebruik ik de Klokhuis-canon filmpjes. Iedere week bekijken we een filmpje, praten over die tijd, hoe ze toen leefden, hoe lang het geleden is, wat er toen belangrijk was. De leerlingen maken een tekening van een onderdeel uit het filmpje, schrijven erbij wanneer het was en zo maakt ieder zijn eigen getekende geschiedenisboek.

Beelden beklijven… Ook bij het schrijven. Ik gebruikte het begin van een strip als basis voor hun eigen verhaal. Als ze wilden, mochten ze eerst tekenen hoe het verhaal verder ging en het dan opschrijven. Daar werd Yanna in ieder geval heel blij van!

Kleuren! Tja, een van mijn favorieten, Pi-Spello. De ideale spellingmethode voor beelddenkers. Deze methode leert kinderen spellen door woorddelen aan te bieden in plaats van losse letters. Ieder klankstukje heeft een eigen plaatje in een eigen kleur (zo heten de klanken ang, eng, ing, ong, ung de Chinese broertjes en ank, enk, ink, onk, unk, de Hollandse broertjes), waardoor kinderen beelden krijgen bij woordstukken en ze zo beter kunnen onthouden.

Uitleggen hoeft niet zo nodig voor beelddenkers. We kregen een nieuwe trampoline en binnen no time hadden ze die zonder gebruiksaanwijzing in elkaar gezet. Vertrouwen op hun kracht en hen laten begaan. Hen de mogelijkheid bieden om waar zij goed in zijn in te zetten (surfen kon Victor vanzelf, meteen de eerste keer al). En hen ondersteunen bij de dingen waar zij moeite mee hebben, zodat ze ook daar met groeiend zelfvertrouwen mee verder kunnen gaan.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Past dit allemaal in1 week?

9-13 september. Het lijkt alsof er drie weken voorbij zijn in plaats van 1. Dit was de eerste echte lesweek, waarop alles draaide (soms nog knarsend en piepend), iedereen er was en er heel veel gebeurde.

  1. Help! We hebben geen lampen in het souterrain en nu is het daar veel te donker.
  2. Help! We hebben geen tijd gehad om alles voor te bereiden omdat we de ruimtes nog moesten inrichten.
  3. Help! De gitaardocent kan niet meer komen, terwijl zoveel kinderen gitaarles willen.

Voor alle drie deze problemen kwam bijna onmiddellijk als vanzelf een oplossing. Nooit je vertrouwen verliezen, blijkt maar weer.

  1. Arne, vader van Dechen, zag wat er moest gebeuren, schafte lampen aan en hing ze op.
  2. Rianne kwam, overlegde en zei: Waarom beginnen we  de spellingles niet met een PI-dictee ? Zo weten meteen op welk niveau de kinderen zijn en kunnen we daarna kijken welk spellingsboek of oefening op de computer voor welke leerling het beste is.
  3. Jeremy kwam, afgestudeerd aan MBO, speelt gitaar: “Ik wil wel gitaarles geven.” En hij wilde nog meer, kijken op De Vrije Ruimte (hier had ik wel op school willen zitten), meedoen en verantwoordelijk zijn. Tot de herfstvakantie komt hij drie dagen per week als begeleider en gitaardocent.

Nine nam afscheid. In de vakantie had ze besloten dat ze terug wilde naar haar oude school. Ergens diep binnenin haar wilde ze verder gaan op de weg die ze daar, op de Vrije School, begonnen was. Nu kon ze dat, autonomer en zelfbewuster na een jaar bij ons. We wensen haar heel veel succes!

We gingen golfsurfen. Met 17 kinderen, onderverdeeld in groen (1e keer), geel (wel eens gedaan) en blauw (ervaren). En wat bleek? Bijna iedereen lukte het om op zijn plank te gaan staan. Ik vond dat heel knap en keek met bewondering naar al die verschillende kinderen, die ieder hun eigen weg leren gaan.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Langzaam op gang

2-6 september 2013. Ooit hebben wij een facultatieve week ingesteld aan het begin van het jaar: je mag naar school, maar je hoeft nog niet. Zo kun je langzaam wennen aan het ritme van school, de tijden, de mensen, de gewoonten. Velen komen al even snuffelen, springen op de trampoline, spelen in de speelruimte, schrijven zich in voor activiteiten op het rooster voor de eerste periode (tot de herfstvakantie).

Er is een groot aanbod: van rekenen tot surfen en van gitaarles tot geschiedenis. Het aanbod is tot stand gekomen door inbreng van leerlingen: “Ik wil gitaar leren spelen!”, ouders: “Ik kan Engels geven” (een moeder, native-speaker Amerikaans is) en begeleiders: “Ik houd van taal en vind het leuk en belangrijk om dit over te brengen aan kinderen.” Daarnaast is er veel ruimte voor eigen initiatieven. In de huishoek spelen bijvoorbeeld. Dechen (5 jaar) zet krukjes op een rijtje voor de ingang: “Zo kunnen de rovers niet binnen komen!” “Maar hoe moeten jullie er dan uit?” vraag ik. Er blijkt een geheime onderdoorgang te zijn voor de bewoners. Rowan (6), heeft zichzelf leren lezen in de vakantie. Nu pakt hij elke dag een ander boek en leest zichzelf en zijn zusje voor. Simon (7) kruipt in de bouwhoek, om te bouwen met lego en om in zijn eigen boekenhoekje lekker languit op de fatboy te lezen. Claudia Zwart komt langs om met ons na te denken over de muurschildering bij de trap, waarop ieder een eigen vis of ander waterdier mag afbeelden. Een vis die bij jou past, die iets zegt over wie jij bent op De Vrije Ruimte.

De oudere leerlingen hebben elkaar weer gevonden, kletsen, chatten, luisteren samen naar muziek. Sterre (17) was vorig jaar nog leerling. Dit jaar loopt ze stage op De Vrije Ruimte. Ze helpt met de catering en ondersteunt de begeleiders waar dat nodig is. Zij kent de school van binnenuit, weet wat er leeft en speelt, heeft steeds een luisterend oor voor klein en groot. Wij zijn heel blij met haar!

Ellen heeft het souterrain ingericht. Zij gaat zorgen, samen met Sterre, dat er iedere dag om 10 uur koek en fruit is, om half 12 een lunch en om 14 uur fruit of groente. Alles biologisch! Fijn dat zij dit met zoveel aandacht en liefde doet. Dat is voor ons, de drie vaste begeleiders, geweldig om mee te maken. Dat steeds meer mensen intensief betrokken zijn bij De Vrije Ruimte en meehelpen om er een fijne en veilige plek voor iedereen van te maken.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties