Alle artikelen | januari, 2014

Afscheidsvuur voor Erin

afscheidsvuur erin 018

 

Vrijdag 24 januari. Ook leerlingen van De Vrije Ruimte maken op een gegeven moment een overstap naar een andere school. Soms is dat als ze 12 zijn, een Citotoets hebben gemaakt, en wel eens willen weten hoe het er op een ‘gewone’ middelbare school aan toe gaat (dat ze dan ook dingen missen, blijkt uit de nieuwjaarsgroet die Emma ons stuurde – het familiegevoel, dingen zelf ontdekken, leren van het echte leven en niet uit boeken-). Soms eerder, als blijkt dat ze behoefte hebben aan een meer van bovenaf opgelegde structuur. Soms later, als ze hun praktijkonderwijs bij ons hebben afgerond en kunnen beginnen aan een MBO-1- opleiding. Soms, zoals bij Erin, ergens daartussenin. Erin kwam toen hij 9 was. Hij is nu 13. Al vanaf dat hij bij De Vrije Ruimte kwam was zijn droom om een eigen boot te bouwen. De boot is er nog niet, maar Erin weet wel wat hij nu wel: heel veel techniek. Hij wil les in lassen, in timmeren, in zagen. Hij heeft gekeken op een school waar 16 uur techniek per week wordt gegeven, het Corbulo College in Voorburg. Daar gaat hij nu naar toe. Hij is blij, maar vindt het ook wel heel spannend. De Vrije Ruimte was zijn tweede thuis, de plek waar hij graag was, waarin hij weer plezier kreeg in dingen leren, uit zichzelf aan de slag ging, zeer behulpzaam was, leerde om zijn ideeën concreet vorm te geven. Een tag in de chillroom (gemaakt samen met de graffity-docent Damir) zal voor ons de concrete herinnering aan hem zijn, naast alles wat hij zei en deed. Vuur maken hoorde daarbij, een jongensding en een Erin-ding. Voor zijn afscheid wil hij graag een extra groot vuur, in het olievat dat we cadeau kregen van de ouders met kerst. Hout genoeg op het terrein. En zo gebeurt het. Met zijn vrienden maakt Erin een groot vuur, staat erbij, kijkt ernaar, geniet ervan. Het ga je goed Erin! Kom nog maar eens langs om je verhaal te vertellen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Liefde en sponsjes

LVE liefde 002

Maandag 20 januari. Liefde is misschien niet het eerste waar je aan denkt, als je aan school denkt. Liefde is wel het thema van Living Values dat deze periode centraal staat . Want liefde heb je nodig om te groeien als mens. Hoe dat in zijn werk gaat, daarover horen de 4-8-jarigen het verhaal van de gelukkige sponsjes. Altijd blij zijn ze, maar af en toe is er ook wel eens een boos of bedroefd of ongelukkig. En wat doen de andere sponsjes dan? Ze vullen zich met liefde uit de oneindige oceaan en geven dat aan het boze/bedroefde/ongelukkige sponsje. Ook wij kunnen dat! We knijpen sponsjes, die zwommen in de rode oceaan van liefde, uit boven het droevige sponsje, dat nu ook gevuld wordt met liefde. Daarna stempelen we met de sponsjes: rode afdrukken op een wit papier. Nog leuker, vinden sommige vijfjarigen, is om het sponsje boven het papier uit te knijpen en ermee te verven. Jade, nog iets jonger, propt haar papier tot een bal en legt het te drogen op de verwarming. Broer Keiro vindt dat een reuze-idee: hij doet haar na en zegt: “Ik ga nog een liefdesbal maken!” Van die dingen die zomaar gebeuren en waarvan je toevallig getuige bent.

Die middag is er ook nog taalclub en ontleden. Met de taalclub lezen we een gedicht en maken naar aanleiding daarvan ons eigen gedicht. Vandaag gaat het over iemand die allemaal dingen tegelijk kan. Wat kun je tegelijkertijd doen? Artemisia (4) weet het wel:

Ik teken hartjes

Op papier

En fiets zonder zijwieltjes

Naar hier

Ontleden, wat is de beste leeftijd om ermee te beginnen? Misschien wel 7 jaar. Paula (7) doet mee en weet net zo goed als Jaidyn de persoonsvorm op te sporen in een 10-tal zinnen. Wat is het geheim om gemotiveerd met iets bezig te zijn? Ik denk: een leven lang leren op De Vrije Ruimte!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Van spel naar spel

januari week 2 008 januari week 2 023

13-17 januari. Het begon. Waar? Precies weet ik het niet meer, maar een stukje is nog wel te reconstrueren. Zo ging het: twee vijf-jarige jongens, Dechen en Keiro,  speelden de hele week iedere dag heel veel buiten: tikkertje, verstoppertje en zelfverzonnen spellen waarmee ze punten konden verdienen. Na het voorlezen in de ochtend en misschien een heel klein stukje van een spel binnen, konden ze niet wachten om naar buiten te gaan. De koek van 10 uur werd in het souterrain gehaald en buiten opgegeten. Ook de boterhammen van de lunch aten ze buiten. Die middag, donderdag, wilden ze graag meekijken naar het Klokhuisfilmpje voor geschiedenis: over Willem van Oranje, vader des vaderlands. We keken naar het verhaal en deden een quiz over het koningshuis.  Daar kwam de koningsvlag in voor. Na afloop maakte iedereen een tekening van een stukje uit het filmpje. De kogelgaten in de muur van het Prinsenhof in Delft werden getekend. En de koningsvlag.

De vijfjarige jongens denken: een vlag, daar moet een stok aan. Buiten zoeken ze een tak en plakken hun vlag eraan. Een stok met vlag, daar hoort een spel bij. Ze hoeven er niet eens over na te denken. Met zijn drieën (de vierjarige Artemisia mag ook mee doen) lopen ze de trap op, zoeken passende verkleedkleren en spelen hun spel met de drie vlaggen. Zwaaien, lopen, roepen.

De volgende dag, vrijdagochtend-spelletjesochtend. We spelen het mollenspel. Dan zeggen Dechen en Keiro: spelletjes kunnen we toch ook buiten spelen? Natuurlijk kan dat. We doen tikkertje, meespeeltikkertje, verstoppertje. Dan wil de een poesje zijn, een ander een hond, de fiets krijgt een rol. Eindeloos spel. En hier kan het, van spel naar spel op De Vrije Ruimte. Leer je ergens meer van?

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties