Alle artikelen | juni, 2014

Als kinderen zelf mogen bepalen

alskinderen zelf kiezen (2)

Zand dat aanvoelt als klei, wat kun je daar allemaal mee doen?

De twee laatste dagen van de week, donderdag en vrijdag 19 en 20 juni. Een jongen van 6 komt een dagje kijken. “Mag ik naar buiten?” Natuurlijk mag dat, wel in de achtertuin, want in de voortuin is op dit moment niemand beschikbaar om op te letten. Blij loopt hij naar buiten en gaat springen op de trampoline. Andere kinderen zijn al buiten (zijn ze ooit binnen?) op hun fietsen in het zand. Ze pakken een emmertje, ze pakken water, ze maken modder en rijden er zo hard mogelijk doorheen. Onder de modderspetters kom Dechen even later binnen: ‘Ik ben vies!’  Hij wast het eraf, trekt een shirt uit en zijn vest aan en gaat verder spelen.

alskinderen zelf kiezen (3) alskinderen zelf kiezen

Yes! We gaan verven en Keiro maakt goud!

Dan willen ze  iets met mij doen. “Wat zullen we doen? Zullen we gaan verven?” Leuk! We pakken kwasten, papier, verf. Drie kleuren en wit, dat is genoeg. “Daarmee kun je alle kleuren maken.” Ongelovig kijken ze me aan. “Rood-wit-blauw: ik heb de Nederlandse vlag”,  zegt Dechen. “Maar hoe maak je nu groen?” Hij gaat het proberen: ja, het lukt met blauw en geel! Keiro maakt paars met rood en blauw. “Hoe maak je goud?”, wil hij weten. Ik weet het niet, maar hij experimenteert verder en laat trots zijn kleur zien: “Kijk, dit is goud!”

Simon zit de hele dag te bouwen met kapla: knikkerbanen. Hij probeert uit, maakt verschillende constructies. Test wat het beste werkt. Zet latjes schuin en eindigt met een trap. Dat klinkt leuk als er een knikker afrolt!
als kinderen zelf kiezen (3)

Een trap als knikkerbaan

Op vrijdag schrijven we verhalen. Simon wil wel een keer meedoen. Een dino uit de oertijd is overgebleven en moet met veel vriendschap goed gemaakt worden, want het was een kwade dino. Anne Sophie schrijft -hoe kan het anders- over een poes die domme dingen doet. En Rowan maakt een verhaal over zombies en skeletten, in letters waaraan de spanning valt af te lezen. Zo kiezen ze, elke dag weer, wat ze zelf willen en komen veel te weten over zichzelf, anderen en de wereld om hen heen.

als kinderen zelf kiezen als kinderen zelf kiezen (5)

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Een kind van 4 kan heel goed kiezen

Vrijdag 13 juni. “Kunnen kinderen van 4  al zelf bepalen wat ze willen?” is een vaak gestelde vraag aan ons, begeleiders op De Vrije Ruimte.  Juist kinderen van 4 zijn heel goed in staat om te kiezen. Ze zijn niet anders gewend. Thuis spelen ze meestal zonder dat iemand hen precies vertelt wat ze moeten doen en hoe ze dat moeten doen. Hier op school gaan ze daarmee door, nu met nieuwe kinderen om hen heen, van hun eigen leeftijd en ouder. Vaak beginnen ze in hun eentje, op een veilige plek, meestal de bouwhoek. Daar zijn kapla, lego, autootjes, houten treinrails, magneetballetjes en staafjes, Donald Duckjes en een beer om op te zitten.

Donald Duck lezen

Even tot rust komen met Donald Duck

Andere kinderen komen daar, beginnen ook te bouwen, te lezen of  te spelen. Soms doet de 4-jarige mee, soms blijft hij zelf spelen, of komt even kijken of jij er nog bent:  Zie je mij? Ja, ik zie jou. “Ik wil nu gewoon even rondlopen”,  zegt hij. “Dat is goed”, zeg ik.  Rondlopen om je gedachten te ordenen, even te mijmeren, indrukken te verwerken. Een natuurlijke behoefte die ook op school gemakkelijk vervuld kan worden.

Het spelen verplaatst zich naar de speelruimte, de poppen, het eten. “Zal ik wat lekkers voor je maken?” “Dat lijkt me heerlijk!” Ik krijg een bordje met kip en friet en een grote pizzapunt. Ik loop mee als hij naar de wc moet om het licht aan te doen en te wachten tot hij klaar is.  In de gang komt hij iemand tegen: “Zullen we naar buiten gaan?” Buiten stoeien ze, springen op de trampoline, nemen stokken in hun hand, zijn ridders, boeven, politie, cowboys. Het samen spelen is begonnen.

rekenen op het gras

 Rekenen in het gras

Een ouder kind gaat naar zijn les. “Ik ga even rekenen.” De inmiddels vijfjarige zegt: “Ik wil ook rekenen.” Een boek heeft hij al gekregen. Tellen, kleuren, splitsen. “Marty, wil jij met ons rekenen?” Ze gaan buiten zitten, één in de schaduw, de ander in de zon. Ze tellen op hun handen, tekenen de cijfers. Tot ze er genoeg van hebben. “Nu heb ik dorst.”  Ze schenken zichzelf een beker water in en hoeven niet eens na te denken wat ze daarna gaan doen. Naar buiten natuurlijk, fietsen, parcoursen maken, hard rijden. Tot ook dat weer klaar is. “Nu wil ik een spelletje met je doen.” Hij kiest een spel, we zitten in de zon en vragen elkaar naar kaarten. Een kind van 4 of 5 kan heel goed aangeven wat hij nodig heeft. Geef hem ruimte en  vrijheid om dit te ontdekken en bied hem veiligheid: Wij zijn er voor jou. 

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Laatjes leegmaken

Donderdag 12 juni. Het is een zonnige dag als ik aan Dechen (6) en Keiro (5) vraag of ze hun la  leeg willen maken. Kom, dat doen we lekker buiten. We zitten op het trapje in de achtertuin, twee laatjes vol blaadjes. Wat mag weg? Wat mag mee naar huis? En wat mag in de portfoliomap? Dechen wil het liefst alles mee naar huis nemen. Dan kan hij er daar nog even naar kijken en misschien mag het daarna in zijn portfoliomap. Keiro wil alles nu al in zijn map. Hij pakt hem meteen, ik help hem de blaadjes erin te doen. Een aantal tekeningen maakte hij tijdens de tekenles van Dechen:

tekenles van Dechen

Tekenles van Dechen: “Keiro moest het eerst overtrekken en daarna inkleuren.”

2014-06, spelen 006

“De stoel moest hij overtrekken en daarna zelf  tekenen. Toen moest hij papa naschrijven.”

2014-06, spelen 007

Deze tekening maakte Keiro zelf: “Het is geen tulp”, zei hij (toen ik hem per ongeluk andersom hield), maar een kwal!”

 

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties