Alle artikelen | september, 2014

http://blog.devrijeruimte.org/casino-slots-apk-download-english-dictionary/

De tweede week van september. Week van de sociocratie. Rondjes maken, steeds maar weer. We zitten in een kring, de mentorkring. Een voorstel wordt gedaan: ‘vandaag kiezen we een gespreksleider’. Een rondje beeldvorming om te achterhalen of iedereen genoeg informatie heeft om zijn mening te vormen: ‘weet iedereen wat een gespreksleider moet doen?’ Een rondje meningsvorming om ieders mening daadwerkelijk te horen: ‘een gespreksleider zorgt dat de rondjes goed verlopen.’ En nog een tweede rondje, want misschien is je mening in de tussentijd wel veranderd.

Na het horen van wat iedereen vindt, kan het voorstel aangepast worden. Het (aangepaste) voorstel ligt op tafel. Dan volgt het rondje besluitvorming. Kun je het hiermee eens zijn,  ofwel, geef je consent aan dit voorstel? Zo niet, laat dan je beargumenteerde bezwaar horen. Dan kan het voorstel nogmaals aangepast worden, zodat ook jij je consent kunt geven, zodat ook jij ermee kunt leven.

Bij de verkiezing voor een gespreksleider in deze mentorkring (4-9- jarigen) bleek al tijdens het rondje beeldvorming dat er teveel onduidelijk bleef voor de leerlingen. Ook met uitleg begrepen ze niet wat nu precies de taak was van de gespreksleider. Hoe konden ze dan iemand kiezen voor die rol? Dus kwam er een ander voorstel: de mentor zelf zou de rol van gespreksleider op zich nemen, zodat de kinderen konden zien wat een gespreksleider doet. Later in het jaar kan dan waarschijnlijk wel een van de leerlingen die rol vervullen.

We beleefden sociocratie met ouders, onder leiding van Karin Vosters die ieder liet ervaren hoe lastig het kan zijn om een goed voorstel te formuleren. En die rondjes. Iedere keer kom je weer aan de beurt. Het brengt rust in de discussie. Je komt altijd aan de beurt, mag je zegje doen, je mening geven. Je luistert beter naar anderen; misschien zeggen die wel iets wat jouw mening kan versterken of juist doen veranderen. Aandacht voor iedereen.

Gerard Endenburg, grondlegger van de sociocratie in Nederland, komt een ochtend langs om met ons te praten over sociocratie: “Sociocratie laat het individu ontstaan.” Jij mag er zijn, je mag je mening geven, je wordt gehoord en met wat jij inbrengt wordt iets gedaan. Je ervaart dat jij ertoe doet.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
1 reactie

Nabijheid

Begin september. Er gebeuren soms dingen die je niet wilt. Dingen die je had willen voorkomen, maar waarbij je net te laat was. Ik zit buiten op het trapje en lees een boek voor aan twee driejarigen. In de tuin spelen ze met stokken. Stokgevechten, zwaaien, uitwijken. Het ziet er gevaarlijk uit, maar aan hun gezichten zie ik dat ze weten wat ze doen. Iemand schiet uit met zijn stok, een arm wordt geraakt. Het doet even pijn, maar hoort bij het spel, vinden ze .  Ze spelen door. Anderen komen erbij. Teveel stokken. “Stokken weg”,  roept iemand.

Dan ze gaan stoeien op de mat bij de trampoline. Ik kijk, zie dat het er anders uitziet. Gezichten staan fanatieker. “Gaat het goed?”, vraag ik. Een jongen knikt. Het volgende moment is het al gebeurd. Een boze jongen struint weg, een ander ligt huilend op de trampoline. Een trap gekregen. Ik was erbij, maar niet dichtbij genoeg. Wat er achter de mat op de trampoline gebeurde kon ik net niet zien. En zij konden mij niet zien.

Dichtbij zijn, kijken, opstaan en er naar toe gaan op het moment dat je voelt dat dat nodig is.

 

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Snuffelen

DSC03154

Eerste week september. Het voelt herfstig aan en tegelijkertijd is het nog volop zomer. Als jonge honden komen ze binnen deze dagen, de nieuwe en de oude kinderen. Wie zijn er ook alweer? Hoe is het hier? Wat ga ik doen?  Sommigen komen extra vroeg om het allemaal mee te maken en gaan als laatsten weg, anderen wachten een paar dagen voordat ze naar school komen; het is immers een facultatieve week waarin je zelf mag bepalen of en wanneer je naar school komt. Ze draaien om elkaar en de spullen heen. Een boekje, een spel, bouwen met kapla, een puzzel maken, strijkkralen leggen -wat een geduldwerkje, blaadjes vouwen tot prachtige vogels. Samen of alleen zijn ze bezig, gaan ze op in wat ze doen, snuiven ze de school op.

En buiten natuurlijk. Fietsen, springen op de trampoline, hout sprokkelen, takken verzamelen en er zwaardgevechten mee houden, een schuur bouwen van pallets. Water en zand. Ze vervelen zich nooit.

Oudere kinderen zitten boven, maken kennis met elkaar en met nieuwe vakdocenten, plannen wat ze deze periode, dit jaar willen doen. Gaan op in hun boeken, hebben oog voor elkaar en gaan ontdekken wat De Vrije Ruimte hen en wat zij De Vrije Ruimte te bieden hebben.

DSC03159

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties