Alle artikelen | november, 2014

Iets uit bijna niets

DSC03584 DSC03634

Vrijdag 21 november. Zo’n dag waarop er heel veel gebeurt, je niet weet wat je gedaan hebt en je je toch heel tevreden voelt. Hoe komt dat? Het begint al ’s morgens als Jesse van 15 binnenkomt, enthousiast nog over de dag van gisteren, toen hij met andere 15-plussers naar een breekdag is geweest: ervaren wat je echt wil, wat je ten diepste raakt en hoe je daar in de toekomst mee verder wilt gaan. Bijzonder om te zien dat dit meteen effect heeft op hoe hij vandaag de school binnen stapt. Het heeft heel wat losgemaakt bij degenen die erbij waren.

Een nieuwe stagiaire komt, Pret met Rep komt, ik ben overal en nergens. Kijk en zie. Hagedissen, baardagamen, slangen. Heel apart om ze aan te raken. Net of de slang niet echt is, je voelt iets maar weet niet wat. Iedereen is onder de indruk. Buiten wordt gespeeld, somt te hard geduwd. Stokken, schijngevechten, het gaat goed. Het is fijn als je erbij bent en voordat er iets gebeurt kunt zeggen wat je ziet: “Die stok is wel erg groot.” “Oké, ik pak wel een andere.”

Lunch, even zitten, meetles van stagiaire. Lekker buiten heel veel meten. Hoe groot is de school? Leuk om met zijn allen het meetlint vast te houden en te zien hoe lang het is. Ondertussen wordt er in de voortuin gevoetbald en wordt er heel veel touw gebruikt. Wat gebeurt daar? Sara had een doos met een touw erdoor: een schommel. Die bleek niet kinderproef. Syranos (17) werd erbij gehaald door Kyra (5) en Artemisia (5). Zij had wel een idee. Een touwschommel. En toen die hing: een zwaaitouw. Noah ging daarop door: een kabelbaan van touw voor spulletjes.  Zo prachtig om te zien hoe uit niets iets ontstaat, terwijl jij er gewoon naast staat en alleen maar toekijkt wat er voor je ogen wordt gecreëerd.

DSC03660

de touwschommel

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Sint-sfeer

DSC03553  DSC03541

Vrijdag 14 november. Sinterklaas is er nog niet, maar zijn Pieten zijn al druk bezig op De Vrije Ruimte. De boot wordt geverfd, pakjes ingepakt en in zakken gedaan. Ik had nog het idee om even te wachten, niet te vroeg te beginnen, het is anders zo lang Sinterklaas… Maar de kinderen zijn niet te stuiten. Maandag al zei Sara: “Ik heb al drie verlanglijstjes gemaakt en ik wil heel graag naar de Pietenschool!” Pietenpetten worden opgezet en Femke van 3 is al twee dagen Sinterklaas met mijter, staf en mantel.

Sara is begonnen aan een boek: een verhaal over het verdwenen paard van Sinterklaas. Elke dag schrijft ze een paar regels, print die uit en plakt ze in haar eigen gemaakte Sinterklaas-verhalenboek. Zo begint haar verhaal: Sinterklaas heeft op een avond  een  raar gevoel hij gaat naar de stal van amerigo. Maar wat zag Sinterklaas toen? Amerigo was weg! Sinterklaas riep alle Pieten bij elkaar: Ga Amerigo gelijk zoeken! Ben je benieuwd hoe het afloopt? Ik ook! Ik hoop dat Sara op 5 december het hele verhaal heeft geschreven, zodat we weten of Amerigo weer teruggevonden wordt.

Vrijdagmiddag komen veel kinderen even de speelruimte binnenlopen: “Hoe komt het toch dat het hier altijd zo gezellig is?” De Sinterklaasliedjes staan aan, er worden Sint- en Pietspelletjes gespeeld, er wordt geknipt, geplakt, gekleurd.  “Wat een gezellige Sintsfeer!”

 

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Braakballen en schelpen

DSC03513   DSC03507

November. We hebben nog twee veldbiologie-lessen tegoed van Robin. Weer heeft hij het heel goed voorbereid. Voor de braakballenles hebben we binoculairs van het Milieu-educatiecentrum geleend. Zelf heeft hij petrischaaltjes, zwart papier, loepjes, pincetten en braakballen geregeld. Per leerling een braakbal die je uit mag pluizen. Gefascineerd kijk ik toe wat eruit komt. Op het zwarte papier is het goed te zien: Botjes, maar ook kaken met tandjes en schedels van muizen. Op de zoekkaart kun je zoeken van welke muis de kaak is. Onder de binoculair lijken het wel monsterkaken! We determineren en analyseren en op het eind mogen alle botjes in een envelopje mee naar huis.

DSC03506

De week daarop gaan we naar het strand. Schelpen zoeken. Dat dat zo interessant kan zijn, had ik niet verwacht. Aangestoken door Robins enthousiasme komt ieder om de beurt met een gevonden schelp of slakkenhuisje: “Wat is dit?” We hebben allemaal een zoekkaart, maar het is veel leuker als Robin ons vertelt wat het is en uitlegt hoe je een bepaalde schelp kunt herkennen. Een venusschelp heeft altijd een beetje een schuin topje. Opeens vind ik er wel vijf. Wat zijn ze eigenlijk mooi! De gewone strandschelpen liggen er, de strandgaper en de Noorse hardschelp, de alikruik en de Europese en exotische oester. Robin vindt een blok hout, breekt het open: “Kijk,hier leven annemonen in, een soort kwallen.” Veel geleerd in deze weken. Dank je wel, meester Robin!

20141106_132305

 

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties