Alle artikelen | december, 2014

Een mooie dag

Woensdag 10 december was een mooie dag. ’s Morgens leerlingenkring waarin we aspirant-leerlingen bespreken die graag definitief op De Vrije Ruimte willen komen. Sara van 7 zit erbij. Ze luistert goed. Herhaalt wat er gezegd wordt om zeker te weten dat ze het goed heeft begrepen. Geeft in haar eigen woorden weer hoe zij erover denkt, wat zij belangrijk vindt en waarom. Daar leren wij weer van. Goed luisteren, goed kijken, interpretaties checken: zo kom je verder als je een besluit wilt nemen. We horen elkaars argumenten en blijken daar gevoelig voor. Meningen worden bijgesteld, aangepast, omdat je je kunt inleven in wat de ander vertelt. Je hoeft het niet 100% ermee eens te zijn om toch in te kunnen stemmen met een beslissing. Uiteindelijk worden beide aspirant-leerlingen aangenomen. Na een discussie over gamen (tweede keer, maar tijd schiet telkens tekort) waar we niet uitkomen – dus verschuift het naar volgende week- gaan we naar het souterrain.

DSC04112

In het souterrain worden ballonnen worden opgeblazen.  We krijgen het Oké-vignet voor gezonde voeding van de Stichting Kind en Voeding. Onze bakker, die iedere dag biologisch spelt-brood voor ons bakt, is er ook. Voor vandaag heeft hij een primeur meegenomen: witte puntjes zonder lactose en zonder E-nummers. Ze zijn heerlijk! Dank je wel Ellen en Marleen voor jullie inzet bij het biologisch eten op De Vrije Ruimte!

Het wordt later, kinderen gaan naar huis. Een paar kinderen blijven, want ’s middags komen er kinderen uit Utrecht om samen soep te maken en na te denken over: wie ben je? wat is geluk? hoe werk je het beste samen? De kinderen uit Utrecht zijn migrantenkinderen, met een andere culturele achtergrond dan de meeste kinderen bij ons op school. Ze praten met onze leerlingen over het verschil tussen hun school en onze school, verschil in dingen die ze eten en overeenkomsten: wat vind je leuk? Tekenen, turnen en voetballen vinden veel kinderen uit Utrecht én Den Haag erg leuk om te doen. We versieren een zakje waar je een waxinelichtje in kunt zetten en eten met zijn allen bij kaarslicht de zelfgemaakte linzensoep met koriander en kokosmelk en Turks brood met salade. Een mooie ervaring om samen dingen te delen .  Dat intussen de keukenvloer overstroomde omdat de pomp lekte, dat de kinderen uit Utrecht veel later kwamen dan gepland omdat de trein niet verder reed dan Gouda, dat de stroom opeens uitviel, dat maakte niet uit. Het was gezellig!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Wat je ziet als je kinderen loslaat

DSC03670

Eind november. Buiten na de regen liggen kleine plasjes in het zand. Te verleidelijk om er niets mee te doen. Wat dan? Modderballen worden het vandaag, met een laagje droog zand: poedersuiker. “Claartje wil je ook een modderbal?”

We mogen onze schoen zetten vandaag, maar waar zullen we hem neerzetten? Bij de verwarming? Nee, de kinderen hebben een beter idee. Van de krukjes bouwen ze een soort muurtje. Daartussen kunnen de schoenen staan.  In een wip staan alle schoenen klaar om gevuld te worden.

Als we pepernoten gaan bakken mag iedereen om de beurt iets toevoegen in de kom: meel, suiker, kruidnagel, boter in stukjes gesneden. Kyra vindt het lastig om de door haar gesneden boterklontjes van het bakpapier  in de kom te doen. Sophie helpt haar: het enige wat ze doet is het blaadje vasthouden, zodat Kyra met een mes de klontjes van het papier in de bak te doen. Geven waar iemand behoefte aan heeft. Dechen rolt balletjes en legt ze samen met Jade neer in een lange slinger: “Kijk eens hoe mooi!”

DSC03695

Bij Pret met Rep mogen we schildpadden en krokodillen aaien. Wauw! Het voelt apart. Discussies over het uitsterven van dieren. Moeten ze niet beschermd worden? Sara vindt van wel. Onmiddellijk  is haar plan geboren: een dierenbeschermingsclub. Het logo heeft ze ook meteen al: de aarde: ‘ja, want daar leven ze toch.’ Clubspeldjes maakt ze en deelt ze uit aan de leden. Meteen is er buiten in het clubhuis de eerste ‘overeenkomst’:  “Zijn wij het er mee eens dat we heel goed voor alle dieren moeten zorgen? Ja? Oké, dat was de overeenkomst!” Er volgen er nog twee, waarin iedere keer weer een nieuwe afspraak tot stand komt. De hele middag is zij, met degenen die lid zijn van de club, hiermee bezig. Wat een feest om haar enthousiasme en betrokkenheid te zien. Aan de spellingles wil Sara niet meedoen, maar voor de club schrijft ze heel wat afspraken op papier. En ze wil ook graag dat die goed geschreven zijn, dus vraagt ze advies aan iemand die dat weet. Zo leren, in het vuur van hun eigen spel, je ziet dat het werkt. Dit gebeurt er als je kinderen loslaat en ze hun hun eigen pad mogen gaan.

DSC03725

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
1 reactie