Alle artikelen | januari, 2015

http://blog.devrijeruimte.org/directions-to-horseshoe-casino/

Eind januari. Durf kwetsbaar te zijn. Dat denk ik als ik terugdenk aan hoe het ging. Soms weet je niet wat je moet doen, welke beslissing je moet nemen, wat het beste is voor iedereen. Want dat wil je,  het beste voor iedereen. Wat er precies gebeurde is niet gemakkelijk te achterhalen. Een jongetje met een verhaal, waarin twee anderen de rol van dader speelden. De daders ontkennen. Zeggen: er gebeurde niets, wij waren daar wel, maar deden niets. Ik wil ze geloven, maar kan het niet. Ik bel en luister naar het verhaal van de moeder van het jongetje met een verhaal. Het is hetzelfde als het was. Zo zou het gebeurd kunnen zijn. Ik zeg dat ik dit verhaal geloof. En dat dat betekent dat ik het andere verhaal niet geloof. Dat dat mij spijt, maar ik kan niet anders. Ik stuur ze naar huis. Even rust en ruimte in ieders hoofd om hierover na te denken. Misschien komt de waarheid niet boven tafel, zullen we nooit weten wat er gebeurde. Maar ook dan moeten we verder met elkaar. Hoe? Dat weet ik nog niet. We zullen verder praten samen en beslissen wat er nodig is. Nodig, om te zorgen dat  iedereen zich (weer) veilig en geaccepteerd voelt. Het jongetje. En de twee anderen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
1 reactie

Magic

DSC04393

 

Begin januari. De schoolkring komt voor het eerst bij elkaar. Voorheen een vergadering waar alle leerlingen, begeleiders en ouders naar toe konden komen om zaken aan de orde te stellen die de hele school aangingen. Nu een bijeenkomst waar alles uit de verschillende kringen samenkomt. Eerst wordt iets aan de orde gesteld in een mentorkring (van en voor leerlingen, waarna het doorgaat naar de leerlingenkring als het alle leerlingen aangaat), de ouderkring of de begeleiderskring. Zijn het zaken die iedereen aangaan? Dan komt dat in de schoolkring. Vandaag kiezen we de vertegenwoordiger die vanuit de schoolkring naar het bestuur zal gaan. Het is een sociocratische en dus open verkiezing, waarin je zegt waarom je voor iemand hebt gekozen. In de eerste ronde zijn er twee stemmen voor Robin, de enige leerling in de schoolkring. Na alle argumenten gehoord te hebben, volgt een tweede ronde, waarin je je stem mag veranderen. Iedereen wil nu Robin als vertegenwoordiger: hij wil zelf graag en hij kan het. Wij zijn trots: voor het eerst zit er een leerling in het bestuur van De Vrije Ruimte!

DSC04401

Magic wordt gespeeld in de Magicroom. Een aantal oudere jongens is erg fanatiek. ’s Morgens vragen ze de sleutel om er naar binnen te gaan, ’s middags als de meesten al naar huis zijn,  sluiten ze pas weer af. Tussendoor doen ze heus andere dingen, maar Magic is magisch en kan eindeloos verder gespeeld worden. De Magicroom wat alleen nog niet zo gezellig, maar dat verandert vandaag. Eerst vragen ze of ze de witte kast in de gang mogen hebben, die nu toch nergens voor gebruikt wordt. Dat mag. Dan zien we alle meubels opeens buiten staan: er wordt gestofzuigd, er wordt beton gemaakt om een gat te dichten. We mogen komen kijken. Nog een beetje kaal… Een kleed zou leuk zijn, maar we hebben ook nog houten vloerplaten over. Yes! Ze zijn blij, blijven lang om te zagen en de platen neer te kunnen leggen, zetten de meubels weer neer. Wow! Een fijne ruimte voor deze jongens om samen te kunnen Magicen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Een nieuwe gespreksleider en gouden medailles

5  januari 2015. Nieuwjaarswensen, blije kinderen die over vuurwerk vertellen en een nieuwe gespreksleider kiezen in onze mentorkring. Tot de kerstvakantie had ik de taak van gespreksleider op me genomen: zo konden de kinderen zien wat dit inhield en waren ze vandaag in staat om vol overtuiging te kiezen. Sara sprong eruit met de meeste stemmen. Zelf had ze al aangegeven dat ze het heel graag wilde; de anderen beaamden dat ze het  zou kunnen: “Ze houdt van praten.” Degenen die niet voor haar gestemd hadden konden er  mee leven dat Sara het zou worden. Dus zo is Sara op sociocratische wijze gekozen tot gespreksleider van onze mentorkring. Ze mocht het meteen in praktijk gaan brengen en wees mij terecht toen ik per ongeluk een mededeling ging vertellen. Goed zo! Zo leren we door hun ogen de wereld te bekijken en mee te leven.

Hoe ontstonden vandaag de gouden medailles? Als ik er aan terugdenk, denk ik dat het komt door de net geslepen gouden en zilveren wasco-potloden. Prachtige kleuren! Tycho van 6 begint ermee, hij kleurt een groot gouden vlak en maakt daarin de Nederlandse driekleur, knipt hem uit: een medaille! Sara en Noah kijken toe: dat willen wij ook.  Zij maken een gouden rondje, doen er een touwtje door en klaar is de medaille. Maar als je een medaille hebt, moet je ook iets hebben om een medaille te kunnen winnen… Bij hen duurt het nadenken nooit lang: ze organiseren een estafette. Het duurt even voordat ze de kinderen verzameld hebben, maar dan begint het: rennen in de voortuin en het estafette-stokje aan elkaar doorgeven. Opgetogen komt Sara om drie uur naar mij toe: Paula heeft de medaille gewonnen!Het grappige is, ik heb wat zij deden in flarden meegekregen: ‘waar zijn stokjes?’, ‘kijk, dit is de medaille’, blije gezichten na de wedstrijd. Zelf bedachten ze wat ze wilden, hoe het moest en voerden dat uit. Dat is democratisch onderwijs.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties