Alle artikelen | september, 2015

http://blog.devrijeruimte.org/best-card-game-at-a-casino/

2015-06-11 12.13.12

Al een tijdje zit ik te broeden op dit onderwerp. Waarom geen les een goed idee is. Wat gebeurt er op een school? Er is een rooster, er worden lessen aangeboden, je kunt al of niet meedoen op De Vrije Ruimte. Het gemakkelijkst is om je in te schrijven, mee te doen met zoveel mogelijk lessen, zodat je dag gevuld is. Maar wat gebeurt er als je niet meedoet? Als je teruggeworpen wordt op jezelf? Moet gaan nadenken over wat jij echt wilt?

Voor de jongste kinderen is het simpel. Je speelt. Daar is geen les voor nodig. Je pakt de kraaltjes en legt een figuur op de kralenplank. Je pakt het krat met dieren en verzint een dierenspel. Je gaat naar buiten en gaat graven in het zand, bouwt een dam, fietst, springt, verzint een dans, verzint een spel. Het gaat vanzelf.

Als je iets ouder bent, en je zit sinds je vierde op De Vrije Ruimte, heb je op je achtste zin in lessen. Je wilt de spellingregels kennen, de tafels leren, een gedicht schrijven, geschiedenisverhalen horen. Dus ga je naar degene die daar les in geeft.

Ben je ouder, dan wil je verder. De basisschool afronden, dus alles leren wat je daarvoor nodig hebt. Soms gaat het er fanatiek aan toe en kunnen sommige leerlingen niet stoppen met waar ze mee bezig zijn: “Even deze bladzijde/som/alinea afmaken.”

En dan zit je op de middelbare school op De Vrije Ruimte. Wat doe je? Wil je examen doen? Of heb je nog geen idee? Voor leerlingen die later binnen komen, bijvoorbeeld als ze een jaar of vijftien zijn, is het lastig. Schoolervaringen uit het verleden waren  vaak niet positief. Nu zijn ze bij ons, maar wat willen ze eigenlijk? Soms helpt het om even niet zoveel lessen te volgen en te kletsen met elkaar: wat vind jij belangrijk in dit leven? Waar ga jij voor? Wat is je favoriete sport? En welke hobby heb je? Door met elkaar hierover in gesprek te gaan leren leerlingen zichzelf en elkaar kennen en komen ze misschien tot inzichten die ze nooit zouden krijgen als ze alleen maar lessen zouden volgen. Daar is ruimte voor, vrije ruimte, die benut wordt door degenen die het nodig hebben. Even geen les. Kletsen met elkaar. Ontdekken wie je bent. Dat mag en kan op De Vrije Ruimte.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
3 reacties

Democracity

Vrijdag 4 september. Een uitje, alweer (vorige week gingen we al naar het zwembad), in deze tweede volle week van het schooljaar. Lang van te voren gepland en nu ten uitvoer gebracht. Met zes leerlingen van 9-14 jaar vertrek ik op de fiets in de regen naar Madurodam. Nee, het wordt geen schoolreisje naar de kleinste stad van Nederland. Dit is een dagprogramma van Prodemos, huis voor democratie en rechtsstaat om leerlingen uit het basisonderwijs kennis te laten maken met democratie.

de bestuurders van Democracity: Lumen, Arthur,  Tycho, Jotte, Roos, Paula.

Als eerste komen we terecht in Democracity. Onze leerlingen zijn de bestuurders van deze stad. Per tweetal zijn ze lid van een partij. Welke belangen staan er op het spel? Waar staan ze voor? Hoe heet de partij? We krijgen een Partij van de Dieren, een partij VBL (Voor beter leven) en een partij voor voor Mens en natuur. Om de beurt mag elke partij een voorstel doen voor een gebouw dat in deze stad mag komen: een park, een camping voor vluchtelingen, een politiebureau (voor veiligheid), volkstuintjes en een ‘Hogeschool De Vrije Ruimte’ om ervoor te zorgen dat mensen in deze stad een degelijke opleiding kunnen krijgen om later aan het werk te gaan.

Welk gebouw kiezen we voor onze stad?

Dan mogen we Madurodam bezoeken en komen we terecht op het Binnenhof. De leerlingen zijn minister van Financiën geworden en mogen een kindermiljoenennota maken. Hoe verdelen wij de 200 miljard? Heel eerlijk, zo blijkt: ieder ministerie krijgt ongeveer evenveel geld. Als we later in de kelder van de Ridderzaal horen hoe de echte miljoenennota het geld verdeelt, blijkt dat heel wat minder eerlijk te zijn. Aan zorg en sociale zaken wordt wel heel veel geld uitgegeven! Daarna komen we -na een veiligheidscheck- in de Tweede Kamer. Zijn het echt 150 stoelen? Tycho telt ze allemaal. En wat doet de voorzitter? En het kabinet? Wat is het verschil tussen de leden van de Tweede Kamer en de ministers? De ministers zitten in vak K (van Kabinet) en de Tweede Kamer-leden zitten in de stoelen met het logo, per partij bij elkaar. De kinderen zijn enthousiast, stellen vragen, willen veel weten. Onze gids van Prodemos, Arjen, legt het allemaal helder uit. Iedereen is weer een stuk wijzer geworden!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Blij

Donderdag 3 september. Heftig hoor, zo’n begin van het schooljaar. Maar waar ligt dat  aan? De kinderen zijn vol goede moed, doen waar ze zin in hebben. Af en toe een ruzie hoort daarbij. Ouders zijn betrokken, bereid om te helpen, bemensen de receptie, maken schoon, graven twee trampolines in. Begeleiders kijken, luisteren, coachen, stimuleren, vragen, antwoorden, geven les. Daar ligt het allemaal niet aan. Het is meer dat alles opeens weer op je afkomt. Nieuwe mensen die veel willen weten, nieuwe leerlingen die nog niet weten hoe het werkt op De Vrije Ruimte en moeite hebben met de afspraken, voor de zomer ingeplande gesprekken en activiteiten die nu opeens net een beetje te veel blijken te zijn.

En toch ben ik blij. Ik zie dingen die mij heel gelukkig maken. Een school die vanzelf draait, onze droom. Ik ben in de speelruimte. Aan tafel zit Jotte van 14 met jonge kinderen van 4 en 5 jaar. Ze kleien. Ik kijk. Jotte maakt Olaf, de sneeuwpop van Frozen. Anderen herkennen hem, willen ook zoiets maken. Jotte helpt. Enthousiast laten ze het aan elkaar zien.

Een ander moment, ’s middags in de gang. Een jongen van 8 neemt zijn medicijnen in, een jongen van 7 kijkt: “Moet dat van de dokter?” “Ja, dan kan ik mijn woede bedwingen.” “Wat is dat, bedwingen?” “Nou, dat je dan niet zo boos wordt.” “O ja.” Iets heel simpels, maar zo bijzonder. De achtjarige voelt zich veilig om te zeggen wat hij doet en waarom. Hij vertrouwt de ander en vertelt het haast achteloos. Ik vind het fijn dat hij dat kan, dat hij zich gedragen voelt door de mensen om hem heen.

En er is meer: gitaarmuziek in de vroege ochtend van een begeleider die zich op zijn plek voelt op De Vrije Ruimte en de kinderen laat meegenieten van zijn enthousiasme voor muziek, voor taal, voor geschiedenis. Lessen vol spelletjes en leuke opdrachten. En dan zijn er de jongeren, 12 plussers,  die elkaar helpen, voor elkaar opkomen, met elkaar in gesprek gaan en zo steeds meer ontdekken wie zij zijn in deze wereld en wat zij  kunnen doen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties