Alle artikelen | september, 2016

Soms is er maar weinig nodig om heel veel plezier te hebben

DSC00751DSC00708DSC00709

Dinsdag 27 september. In de zon met ons ontbijt. Een bakje yoghurt met muesli en fruit, gebakken ei, tosti’s, thee, koffie. We zitten en genieten. De kinderen spelen. Er is al veel georganiseerd …  zullen we deze ochtend gewoon blijven zitten en iedereen lekker zijn gang laten gaan? Spellen staan op het programma:  waterpoepen, zaklopen, ei-lopen, kratjes veroveren, samen op een ski. We zitten lekker, maar staan toch op. Een kwartier later staat alles klaar. Serieus en enthousiast wordt er samengewerkt, gespeeld, gevochten om de spullen uit het krat, gesprongen in de zakken, heel geconcentreerd gelopen met een rauw ei op een lepel of met een fles vol water tussen de benen. Succes in de zon. Blije gezichten. Weinig moeite voor veel plezier.

Dan staat de lunch alweer klaar. Het is ongelooflijk dat er iedere dag zoveel lekkers is. Vandaag nasi met verse kruiden, geraspte wortel, gebakken champignons. We zitten en genieten.

DSC00790

Naar Klimrijk om te klimmen, hoog tussen de bomen. Bange kinderen worden blije kinderen als ze de tocht hebben volbracht. Stoer. Kijken en foto’s maken, als ze overvliegen over de kabel, hangend op hun kop. Appels en bananen en terug nog een ijsje. De dropping wordt voorbereid. Daan wil wel de hele nacht lopen. Samen met Roeline verken ik de weg. Een kruispunt in Riethoven lijkt een goed beginpunt. Als je snel bent is het ruim een uur lopen. Dat komt nog. Nu is er disco, straks is er vuur. Ik leg zo de twee allerjongsten die er nog zijn in bed, vijf en zes jaar oud. Ook zij genieten van dit kamp voor iedereen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Spooktocht en sportdag

DSC00586

Maandag 26 september. Op een kamp gebeurt zoveel, dat het onmogelijk is om alles op te schrijven. Zoals gisteren, een hele dag theater, met theatersportlessen voor jong en oud en een theaterstuk van de jongste kinderen over Anansi de spin die op 32 baby’s moest passen. Ik wil vertellen over de avond ervoor en de dag erna. Eerst was er disco voor kleuters met glitterlichten, prinsessenjurken en drakenpakken. Daarna een dierengeluidenspel in het al donkere bos. Tien dieren moesten ze zien te vinden, door goed te luisteren naar wat ze hoorden. Een paard? Een koe? Een leeuw? Ondertussen probeerden de boswachters de kinderen te tikken. Het allerleukste was dat Daan (14) het hele spel had georganiseerd. Hij had aan tien mensen gevraagd om de tien dieren te spelen en werd zelf leeuw toen bleek dat de leeuw er niet was.

DSC00634  DSC00642

 

Ook de spooktocht was georganiseerd door leerlingen voor leerlingen. De jongsten lagen inmiddels in bed. Ik ging mee met de 9-, 10- en 11-jarigen. Gillend begon het al, handen vast, elk ritselend blad was eng, elk geluid verdacht. Een spinnenweb, een man met een bijl, twee verdwaalde meisjes met nare verhalen, een persoon van wie de hersens ernaast lagen. Wij vonden het echt heel spannend! Na twintig minuten konden we gelukkig weer door het hek naar binnen.

Sportdag was vandaag, met volleybal, voetbal en knotshockey. Teams maakten ze zelf, steeds in wisselende formatie, zodat het soms wel en soms niet helemaal eerlijk was. Toch was het leuk, en leerzaam. Want als je de ene keer niet wint, kun je de volgende keer, met een ander team, misschien wel weer winnen. Wat trouwens veruit favoriet is dit kamp, zeker in de groep 8-12-jarigen, is het levend stratego: vlag verstoppen, kaartje halen, een ander tikken en hopen dat die lager in rang is, zodat jij verder kunt gaan. Is dat niet zo, dan haal je een nieuw kaartje en probeer je weer de vlag te vinden. Eergisteren, gisteravond en vanmiddag, als zelfgekozen activiteit, tweeënhalf uur achter elkaar. Moe komen ze terug. Gelukkig is Connie’s verrukkelijke maaltijd (courgette-champignon-saus met penne/rijst/ linzen bijna klaar.

 

 

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Labyrint leggen en lopen

DSC00515

Zaterdag 24 september. Met zoveel volwassenen mee op kamp, merk je dat alles vanzelf gaat. Thee wordt gezet, tafel gedekt, eten gesneden en gekookt. Kinderen helpen met plezier mee. Het thema van het kamp is verbondenheid en eigenlijk ontstaat die helemaal vanzelf. Je bent samen, komt elkaar tegen, maakt een praatje, vraagt hoe het gaat. Het leven hier loopt op rolletjes. Het programma is relaxt. ’s Morgens hardlopen voor wie dat wil, dan ontbijten, dan een spel voor de iets ouderen (levend stratego) en dennenappels zoeken voor de jongsten. De dennenappels zijn bedoeld voor het labyrint dat vanmiddag gelegd en gelopen zal worden. De eerste gedachte was om stenen te gebruiken voor het labyrint, maar in een bos gebruik je natuurlijk het materiaal dat daar voorhanden is: takken, schors, dennenappels, eikels en een paar oranje besjes die van de struik zijn gevallen.

20160924_153124  20160924_153118

Damir verzorgt een tekenworkshop. Teken wie je bent en met wat en wie je bent verbonden. Figuren komen tevoorschijn, golvende lijnen, een mensfiguur, een sterke kracht die uitwaaiert over de wereld en weer terugkomt bij jezelf. Ieder tekent zijn eigen verbinding. De soep van gisteren is de lunch van vandaag. nog net zo lekker!

20160924_153938

Marty legt het labyrint. Gemakkelijk is het niet, want waar je eindigt in het midden, moet je er meteen uit kunnen stappen. Je mag ook de hele weg weer terug lopen. Het ziet er prachtig uit, het labyrint zelf en hoe leerlingen, ouders, begeleiders geconcentreerd erdoorheen lopen. Het liefst op blote voeten, want dan voel je nog beter wat je doet.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties