Alle artikelen | september, 2016

Op kamp!

Vrijdag 23 september. Gisteren was het zover. Het langverwachte kamp voor kinderen, begeleiders en ouders ging beginnen. Ik zit in de boodschappenploeg en maak met Connie en Casimir een gezellig rondje langs Turkse winkels op de Dierenselaan, een supermarkt en de Haagse Markt om voor 75 mensen voor vijf dagen avondeten in te kopen. Denk aan bijvoorbeeld 7 kilo prei en paprika, 10 kilo uien, 14 Turkse broden, 15 blikjes worstjes. Connie heeft alles perfect voorbereid en uitgerekend, zodat we nu alleen nog hoeven in te laden. Met een volle auto rijden we naar Veldhoven, waar we nog even gaan ‘albertheijnen’ (bij alle drie de vestigingen) om de benodigde blikken kikkererwten en gepelde tomaten te scoren -de ingrediënten voor de soep van vanavond-.

20160923_182307 20160923_221530

Terwijl wij prei snijden, arriveert de bus met kinderen en begeleiders en komen de auto’s met ouders aan. Even wat drinken, kamer inrichten en meteen een fotospeurtocht over het kampterrein van de Buitenjan. Zo leren we kennen waar we zijn en zien we meteen hoe de vierjarigen  het liefst in de speeltuin willen blijven, terwijl de 14-jarige graag de tocht wil afmaken. Daarna nog meer prei snijden en sla en paprika. Met zoveel mensen gaat dat snel en om half 7 eten we heerlijke kikkererwten-preisoep en tomatensoep met Turks brood en Griekse salade. Alle tafels staan buiten en het is alsof we al weken op kamp zijn. ’s Avonds een spannend levend Cluedo en daarna marshmellows bij het kampvuur. Om de beurt gaan groepjes kinderen en ouders naar bed, alles loopt gesmeerd. Als ik ga slapen maak ik me geen zorgen over hoe de nacht zal zijn. Het is stil en vredig.

 

 

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

“We gaan lollen en dollen!”

20160908_104457

Woensdag 21 september. Vier giebelende meisjes. Spelend op het kleed in de woonkamer. Brecht heeft van thuis ongeveer al haar barbiespullen meegenomen. Het kleed ligt vol. Ze spelen, lachen, kletsen en als ik vraag wat ze doen, zegt Jade: Nou gewoon, lollen en dollen.

Lollen en dollen, dat doen ze vaker, al die kinderen zo heerlijk aan het spelen zijn met elkaar. De drie meisjes buiten in hun hutje. Ieder is een dier, meestal een poes en samen zijn ze de poezenfamilie. De drie jongens, zwaaiend met hun stokken of gravend met hun scheppen. Altijd in hun spel, intensief de wereld ontdekkend.

20160921_101503

 

 

 

 

 

 

 

 

Iets heel anders: In het souterrain hangt sinds maandag deze petitie voor lekkere chocopasta. De carobenpasto die we  nu hebben vinden ze vies. Dus verzamelt een aantal leerlingen handtekeningen om de oude pasta weer terug te krijgen. Of het gaat lukken? Of één petitie voldoende is om de souterrainkring van mening te doen veranderen? Dat zullen we volgende week merken.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Wat jongens nodig hebben

DSC00495

Vrijdag 16 september. Modder maken van water en zand is voor bijna alle jonge -en iets oudere- kinderen een favoriete bezigheid op deze warme dagen. En van die modder maken ze dan weer modderballen (oliebollen) die ze verkopen. Of die ze keihard tegen de muur gooien zodat er zandspetters op de muur achterblijven. Die ruimen ze dan wel weer zelf op. Zowel jongens als meisjes houden hiervan. Meisjes gaan door met hun modderspel.

Jongens spelen met stokken.  Gewone takken, gevonden in de tuin, of lightsabers, meegenomen van huis. Stokken worden wapens om mee te vechten. Een spel. Als je dat weet, is het erg leuk om naar te kijken. De jongste jongens moeten het nog leren, zij slaan per ongeluk of expres op iemands hoofd of hand, maar dat is niet de bedoeling. Regels en afspraken maken ze onderling. Even komen ze zitten op de krukken in een kring om te bespreken hoe het spel moet gaan. Lang duurt het niet, dan zijn ze alweer buiten. Acht jongens, in leeftijd variërend van 8 tot 14 jaar, verdeeld in twee teams. Soms gaat het mis, wordt iemand per ongeluk geraakt: “Dat kan gebeuren.” Niemand lijkt er mee te zitten. Ze leren van elkaar wat wel en niet kan, hoe je kunt reageren, wat fair play is en wat niet meer. Zo groeien ze in hun vertrouwen in elkaar, in verantwoordelijk zijn, in het leven.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties