Alle artikelen | januari, 2018

Cadeautje

Afbeeldingsresultaat voor kundalini yoga

Maandag 15 januari. Zo’n echte maandag, waarop je nog niet helemaal klaar bent voor de start, maar toch al moet beginnen. Mijn sleutel is niet kwijt en mijn fiets staat goed op slot, maar de wind is stormachtig en het is donker. Als ik de deur wil opendoen, zie ik dat er al twee mensen voorstaan. Ai, toch iets te laat. Gelukkig doen de verwarming en de lichten het en is de koffie snel klaar. Ik zit en begroet de binnenkomers, print de agenda voor de maandagkring uit. We houden verkiezingen voor een nieuwe gespreksleider en afgevaardigde vanuit de maandagkring naar de leerlingenkring. Net als ik denk dat ik wat moet zeggen om de gemoederen te sussen, gaan de kinderen zelf met elkaar in gesprek over het gespreksleider-zijn. Zie je, toch goed om even niets te zeggen. Tijdens de werkbegeleiding worden sommen gemaakt en schrijven ze met mooie letters moeilijke woorden. Buiten regent het.

Dan is het tijd voor yoga voor mijn groep van 6-9-jarigen. Vorige keer was de eerste keer, waren ze nog wat onwennig en onrustig. Liep het rustig rennen uit tot onstuimigheid. Nu zitten ze rustig op de mat, klaar om te beginnen. Tjebbe, vader van een leerling en yogaleraar, vertelt wat we gaan doen. We zijn een leeuw, een koe, een rots. In kleermakerszit luisteren we naar muziek en duwen afwisselend onze vier vingertoppen tegen onze duimen terwijl we zachtjes zingen. Iedereen doet mee en houdt vol, wel zeven minuten lang.  Een jongetje dat altijd heel wild en enthousiast is,  doet geconcentreerd mee. Wat fijn om op deze manier rust te krijgen voor deze groep. Dank je wel Tjebbe, deze les is echt een cadeautje.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Omdenken?

Afbeeldingsresultaat voor omdenken doe je zo

De eerste schoolweek na de kerstvakantie. Opstarten, weer beginnen, het valt mee. Iedereen zit snel in zijn ritme. Ik las in de vakantie het boekje ‘omdenken doe je zo!’ en dacht: “Leuk om met de leerlingen hiermee aan de slag te gaan.” Er zijn best wel wat kinderen voor wie iets kleins een groot probleem kan worden. Deze manier van denken kan hen helpen om er anders mee om te gaan. Ik zit met 8-11-jarigen om de tafel en lees het eerste verhaaltje uit het boek, over Anna die een spreekbeurt moet houden en niet durft, bang om -net als haar vorige keer- uitgelachen te worden. Het liefst, zo blijkt ook uit de antwoorden die gegeven worden, wil je dit probleem niet, wil je stop zeggen tegen de uitlachers, ‘houd op!’, de juf erbij halen. Het probleem blijft zo een probleem. Een andere aanpak is om het heel anders te doen: een spreekbeurt houden over zenuwachtig zijn en dit heel zenuwachtig vertellen. Dat doet de Anna uit het verhaal.

Hoe zou je je eigen probleem zo kunnen aanpakken dat je het omdenkt? Isaac had een probleem: een zingend broertje op zijn slaapkamer, net als hij wilde slapen. Wat zou je kunnen doen? Stop zeggen, mama halen, mond dichtplakken… allemaal mogelijkheden, maar geen omdenk-oplossingen. Meezingen misschien? Of hem vragen slaapliedjes te zingen? Dat zou ook kunnen. Gelukkig kun je het leren, omdenken, in vier stappen. Daar gaan we de komende weken mee verder. De eerste stap is: onderzoek de feiten; wat is er aan de hand? Haal het probleem als een puzzel uit elkaar.

Met een paar leerlingen moet ik nog een rooster maken. Als ik aan Midas vraag: “Wil je meedoen aan omdenken?”, hoeft hij niet lang na te denken: “Nee, dat hoeft niet, ik heb niet zoveel problemen…”

 

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties