Alle artikelen | maart, 2019

Gamen als het niet mag

Een al lang bestaande afspraak wordt regelmatig met de voeten getreden. Gamen heeft zo’n aantrekkingskracht dat er allerlei manieren worden gezocht om toch ergens, stiekem, te kunnen gamen. Simon heeft er zat van, en brengt iedereen die hij heeft betrapt, in in de bemiddelingskring.

“Waarom ga je op je telefoon in de rustruimte?” is de eerste vraag die aan de overtreders wordt gesteld. “Ik verveelde me; ik zit daar lekker, het wordt niet gecontroleerd; ik wist serieus niet dat het niet mocht…” geven ze als antwoord. Bijzonder, vindt de indiener deze reactie: “Het is niet de taak van de begeleiders om er op te letten, je bent er mee akkoord gegaan en je houdt je er niet aan, dat vind ik absoluut niet kunnen. Al een jaar is de regel dat je niet op je telefoon mag in de rustruimte. Als er een afspraak is, dan houd je je eraan, en als je iets anders wil, dan breng je dat in. “

De stemming slaat om. In plaats van te blijven hangen in ontstemming over niet mogen gamen, komen er nieuwe idee├źn. Enthousiast: “We kunnen proberen om iets met school te doen dat niet op je telefoon zitten is; Als er altijd iets te doen is, ben je minder geneigd om op je telefoon te zitten in de rustruimte; Ik wil zelf meer lessen nemen na de voorjaarsvakantie; we kunnen elkaar helpen om niet op je telefoon te zitten in de rustruimte; Als je niet op laptop of telefoon mag zitten, ga je de leukste dingen doen, is mijn ervaring.”

Het besluit: ze gaan elkaar helpen om niet op hun telefoon te zitten en leuke andere dingen bedenken om te doen, zoals bordspellen bijvoorbeeld.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Lepels en lenteliedjes

Vrijdag 22 maart. Ja, lente! De zon op je gezicht, dat is fijn na 2 weken wind en regen. Binnen heeft Isra (4) een restaurant. Ik mag nog niet komen eten, want het is nog niet klaar voor de gast, zegt ze. Ik ga ergens anders ziten en teken wat ik wil eten: een lekker frambozentaartje. “Het komt er aan!” Even later staat het voor mijn neus. Ik hoef mezelf niet eens te verplaatsen. Dan teken ik bestek, maar de lepel lukt niet goed. “Ik leer je wel hoe je een lepel tekent”, zegt Yannah (6). Streepje voor streepje doet ze het voor en ik doe haar na. Wat een prachtige lepel!

Tijd om echt te gaan eten. “Laten we een lenteliedje zingen.” Isra kent er wel een. Ze zingt een zelfgemaakt liedje over alle kinderen die buiten gaan spelen en les gaan geven, dat het lekker weer is en dat je zonder jas mag. Wat een heerlijke dag toch weer, lekker meedoen met wat er is en samen nieuwe dingen ontdekken.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties