Alle artikelen | oktober, 2019

Tsjelens

Maandag 28 oktober. Arme Midas! Tijdens de maandagkring hadden we het over ‘schreeuwen’: wat kunnen wij er aan doen dat er minder geschreeuwd wordt op school, want mensen hebben er last van. We deden een rondje, en nog een: als je last hebt van het geschreeuw, kun je in de woonkamer eten in plaats van in het souterrain, we kunnen een stiltedag houden, waarop we alleen maar met gebaren praten en dingen opschrijven… Dat idee viel in goede aarde. Sommigen wilden er meteen al mee beginnen. Midas stelde voor om weer een powerchallenge te doen, net als vorig jaar. Je bedenkt iets wat je heel graag doet en dat ga je dan een week niet doen. Luc wilde wel een week niet zingen en Midas zelf bedacht om een week niet te praten. Hij begon er meteen na de maandagkring mee.

Toen ik even later in de voortuin was, kwam Midas naar me toe. Hij wilde me iets duidelijk maken, met gebaren, maar ik begreep het niet goed. Toen pakte hij een tak en schreef in het zand “Mag ik mijn tsjelens veranderen?” Tja, waarom gebruiken we dan ook Engelse woorden in onze Nederlandse taal? Een kracht-uitdaging is ook een prachtwoord. Maar gelukkig begreep ik het, toen ik het hardop uitsprak. Hij wilde iets anders kiezen, iets wat gemakkelijker vol te houden was. Volgende week maar eens bij iedereen checken -sorry, ik bedoel navragen!- of het gelukt is.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Vuurdoop in het souterrain

tja…

Pep is op vakantie. Een maand. En alle dagen van de week deed hij bij ons het souterrain. Dat wil zeggen: koek snijden en smeren voor tien uur, thee en koffie zetten, iets lekkers koken (soep) of maken (salade) voor twaalf uur, afwassen en opruimen en dan nog fruit snijden voor twee uur. Het klinkt simpel, maar het is veel. Zo ervoer ik dat tenminste op de eerste donderdag dat ik het souterrain runde. Relaxed in de ochtend, met hulp van snijdende en smerende leerlingen. En heel veel in de middag, als iedereen zijn bord, beker en bestek in de kratten heeft gedaan en dat allemaal afgewassen moet worden. Vaat van 63 leerlingen en 10 begeleiders. Er is een vaatwasser, maar plastic blijft nat daarin, dus dat wassen we af en drogen we af. Ik maakte zomaar champignonsoep, die goed in de smaak viel. En om half twee kwam een moeder om het fruit te snijden. Dat was fijn, want ik was nog aan het opruimen.

En verder? Helpende kinderen bij het maken van tosti’s. Namen opschrijven, roepen wie er aan de beurt is om zijn tosti in het tosti-apparaat te doen en weer roepen als de tosti’s klaar zijn. Dat verloopt super-soepel. Dank je Heime!

Heime helpt bij de tosti’s

Soms kom je rare dingen tegen. Een bord om af te wassen met een klodder ketchup erop. Maar verderis iedereen erg hulpvaardig. De corveeploeg halat keurig de doekjes over de tafels en veegt de vloer aan. Dat hoef ik in ieder geval niet meer te doen. Om twee uur zijg ik neer op het krukje met een kopje thee. Moe maar tevreden. Het souterrain is schoon, de afwas is gedaan en veel mensen hebben geholpen. Ik vang flarden van gesprekken op van een groepje leerlingen dat op de verhoging van het souterrain zit. “Gezellig hè, zo met elkaar praten.” Mijn dag is goed.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

De draad achterna

samen op reis

‘Ga je mee op reis’, thema van de kinderboekenweek dit jaar. Uitnodigend, want wie wil er nou niet op reis gaan? We begonnen die woensdagochtend 2 oktober in het souterrain. Een reiziger met een koffer kwam binnen: “Ik wil op reis, maar waarheen?” In de koffer zaten twee bollen touw, om af te rollen tot je op de plek van bestemming was. Daar aangekomen – en ook al onderweg – kon je met loep of verrekijker interessante objecten bekijken. Wij, met ons groepje, verzamelden veel plastic, onderzochten een boomstam en volgden de weg terug van het andere groepje, voor nieuwe ontdekkingen. De kinderboekenweek was begonnen!

Afbeeldingsresultaat voor neef karel

De komende week gaan we veel voorlezen, over reizen en weggaan, teruggaan en weer thuis komen. We gaan gedichten schrijven over zeilen, zwemmen, zweven en het Verste Vers, met het Huis van Gedichten. We gaan op reis in de wereld van woestijnen en steppes, met de moeder van Julo die daarover gaat vertellen. We zagen al ‘A journey to Mecca’ in het Omniversum. We gaan boeken ruilen en gedichten uit ons hoofd leren, voor wie dat wil. Want iedereen mocht een eerste regel pakken van een reisgedicht. En dan kijken waarbij die hoorde, bij Ithaka of bij The road not taken, bij Bericht aan de reizigers of bij De bocht in de weg. Op vrijdag 11 oktober mag je je gedicht voordragen, in het theater op school. Soms was de eerste regel al het hele gedicht:

Zoek me niet hier – Ik ben al lang weer verder – met wind en regens

Ik ben benieuwd naar de voordrachten!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties