Alle artikelen | september, 2020

raging bull casino free spins

De bus komt aan, kinderen buitelen eruit. Behangen met hun tassen en jas rennen ze naar het kampgebouw. “We zijn er!” Ze kennen het van twee jaar geleden, het Markant Outdoor Centrum in Braamt. Eerst de kamers en tenten inrichten. Dan stelt de kampcommissie zich voor; iedere dag houden ze een spreekuur voor vragen of suggesties. Vandaag gaan we zandkastelen bouwen en zwemmen in het meer, of meedoen met levend stratego. De zon schijnt, zwembroeken aan, straat oversteken en we zijn op het strandje. Het water lokt. “Wie wil er een eindje zwemmen?” Een paar jongens gaan mee. En daarna lekker spelen in en met al dat water.

Even opdrogen in de zon, terug naar het kampterrein. Sprookjesfiguren tekenen, zelf een sprookje schrijven, trommelen. Of helpen met koken, want voor ruim 60 mensen moet er veel gesneden worden. Spaghetti met drie sausen. We smullen! Dank je wel Dorien. En nu is het tijd voor het dierengeluidenspel, daarna kampvuur met marshmallows en waarschijnlijk heerlijk slapen na zo’n intensieve buitendag.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

De eerste week

We hielden onze eerste maandagkring, vol vakantieverhalen. We begroeven een vogel die dood in de voortuin lag. We maakten roosters met ieder kind. Werkbegeleiding met taal en rekenen, geschiedenis, Engels, knutselen en tekenen… Bakken kwam per toeval op het rooster terecht: op donderdag nam Sofie peren mee naar school, uit haar eigen tuin. We bakten een perencake. Dat beviel zo goed, dat we vonden dat we dit iedere week moesten doen, iets bakken. Wie mee wilt doen, doet mee. Vol enthousiasme proefde Rijk van het perenmengsel voordat het door de cake ging: “Nog iets meer kaneel en nog een klein beetje citroensap. Nu een schepje suiker.” Een volleerd kok.

Werkbegeleiding was er ook al, deze eerste week. En ik kreeg een cadeautje, een tekening van Jade. Prachtig vond ik hem, een meisje met haar voor haar oog, dat niet zo blij kijkt. “Dat ben ik, als ik naar werkbegeleiding moet en geen zin heb”, zei ze. Later kreeg ik nog een tekening, van een wel blij kijkend meisje: “Dat ben ik als er wel werkbegeleiding is, maar ik er niet naar toe hoef.”

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties