Alle artikelen | Claartjes Weblog

RSS feed voor deze sectie

Met minder mensen

Maandag 27 januari. Ook bij ons komt het voor: mensen die ziek zijn. Hoe los je dat op? Improviseren blijkt dan een toverwoord. Twee maandagkringen samenvoegen, 20 kinderen in het totaal. Het lukte in de speelruimte. En al hadden ze af en toe moeite om naar elkaar te luisteren, uiteindelijk kwam wel iedereen aan het woord en kon zeggen wat hij te zeggen had, over het weekend en over een sport die hij graag op school zou willen leren. We deden zelfs nog een spel: raad het geluid of de beweging, waarbij alle leerlingen iets mochten uitbeelden. Ze keken en raadden en waren enthousiast.

De lessen verdeelden we, om de beurt ging een begeleider naar boven met een groepje voor een les, terwijl de ander beneden bleef met de kinderen die speelden (vleermuizen, poesjes), bouwden, tekenden of kralen legden of buiten aan het graven waren.

Wat je dan merkt: je kunt niet overal tegelijk zijn of bij alles aanwezig zijn. Maar je kijkt en ziet – een jongen die huilt, buiten (terwijl jij binnen bent), maar hij stopt ook weer en wordt getroost door degenen die buiten zijn. Een kind dat zich onrechtvaardig behandelt voelt in de bouwhoek, terwijl jij in de speelruimte bent en hem ziet en denkt: is het nodig dat ik er iets aan doe? Nee, het bleek niet nodig, hij en zijn vrienden losten het zelf op. Dus soms is op afstand blijven, ruimte bieden, tijd geven, wat nodig is om een kind zelf tot oplossingen te laten komen. Heerlijk, die vrije ruimte!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Pizza’s

een nieuwe pizzabakker

Vrijdag 10 januari. Als je eenmaal hebt besloten dat iedere eerste vrijdag van de maand pizzadag is, moet je dat natuurlijk ook doen. En als de eerste vrijdag in een vakantie valt, doen we het de tweede vrijdag. Zodat we in ieder geval 10x per jaar de pizza-oven gebruiken. Een vuur-aansteker is er altijd: Jos, vader van Ea, doet dat met passie en liefde, zodat er om 9 uur al een heerlijk vuurtje brandt. Maar dan? Hij moet weg, het vuurtje moet brandend gehouden worden en er zijn kinderen om op te letten. De bestelde pizzabakker, een oud-leerling, blijkt vandaag toch niet te kunnen. Ik kijk naar het vuur en naar de kinderen in de tuin en de kinderen binnen. Daar, in de speelruimte, zitten intussen oudere leerlingen die kralen leggen met de jongste kinderen. Ook in de tuin zijn ze lekker aan het spelen.

Maar als ik bij het vuurtje blijf, komen er geen pizza’s. Het deeg is weliswaar gemaakt, maar dat moet nu uitgerold en belegd worden. Ik kom Andreas en vrienden tegen, hun les blijkt niet door te gaan. Zij willen wel pizza’s bakken ‘we hebben toch niets te doen’. Ik ga groenten snijden, deeg rollen en pizza’s beleggen met de leerlingen. Na een tijd is er een rij voor de oven, de pizza’s worden goed gebakken en met smaak gegeten.

Uitgaan van vertrouwen, het komt goed, ook als je bij aankomst op school nog helemaal niet weet hoe.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Sociocratie in de praktijk

Tips voor het formuleren van een voorstel

Leerlingenkring, woensdag 9 uur. Een ervaren gespreksleider leidt de rondes. In de openingsronde wordt gevraagd: ‘Waar wil je het over hebben?’ “Over het afschaffen van de schermpatrouille”, zegt Andreas. “Over de indeling van de kringen van het VO”, zegt een ander. Beide punten komen op de agenda. Sinds juni is er een schermbrigade die regelbrekers (degenen die zich niet houden aan de schermafspraak) opschrijven in een boekje. De namen van de regelbrekers worden voorgelezen in de maandagkringen en de mentor spreekt regelbrekers aan op hun gedrag. De schermafspraak is:

‘Je mag alleen op je scherm in les- of werkverband of om snel even iets te regelen of op te zoeken met een doel. In de kleine pauze (10.00-10.30) mag je ook zonder doel op je scherm. De woonkamer, speelruimte  en stilteruimte zijn schermvrij, behalve voor de notulen tijdens de maandagkring.’

Nu, na zoveel maanden, lijkt het alsof de schermbrigade niet meer werkt: leerlingen die opgeschreven worden, boeit het niet. Het heeft geen effect meer. Het volgende voorstel komt er: ‘We zetten de schermbrigade op non-actief. Evaluatie na de voorjaarsvakantie.’ Hier kan iedereen mee leven: CONSENT!

Image

Daarna gaat het over de indeling van de kringen in het VO (voortgezet onderwijs). Er zijn nu drie kringen: vo-onderbouw, vo-middenbouw en vo-bovenbouw. Deze indeling lijkt niet meer kloppen, omdat op De Vrije Ruimte de niveaus per leerling kunnen verschillen. Misschien doe je wel wiskunde op onderbouw-niveau en aardrijkskunde op bovenbouw-niveau.

Wat kan de leerlingenkring hierover zeggen? Allerlei idee├źn worden geopperd. Dan rijst de vraag: ‘Moeten we hierover een voorstel maken?’ We doen een rondje, duimen wijzen omhoog en naar beneden. “We doen dit even democratisch”, zegt de gespreksleider. “Meer duimen omhoog, dus er moet een voorstel komen.” Een van de leerlingen wil het wel proberen. “Hoe moet ik dat doen?” Een tip van de gespreksleider: “Neem in je voorstel mee wat iedereen gezegd heeft.” Het wordt: “We laten het zoals het is.” (Het idee hierachter: de leerlingen blijken eigenlijk allemaal tevreden met hoe het nu gaat).

Geen CONSENT. “Waarom moeten we eigenlijk een voorstel doen?”, vraagt iemand die daarvoor ook al tegen was. Er komt weer een duimen omhoog of duimen omlaag ronde. Nu wijzen alle duimen naar beneden. “We geven het punt terug aan de VO-begeleiders, zij konden er immers niet meer mee leven”, zegt de gespreksleider. En zo sluiten we af, terugkijkend op een interessante uitwisseling van meningen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties