Alle artikelen | Claartjes Weblog

online blackjack game engine architecture club

Letterfeestje in het Huis van het Boek

Daar gaan we, alweer op stap. Naar het Huis van het Boek om een letterfeestje te bouwen. We trekken aan de bel bij het statige pand op de Prinsessegracht. Een meneer in pak doet open: “U wordt al verwacht.” Mieke, schort al aan, verwelkomt ons. Eerst mogen we in de kelder onze jassen ophangen. Dan klimmen we vier trappen op en komen we op de zolder. Het papier en de verf liggen al klaar. Maar eerst een verhaal. Over de baron Van Westreenen van Tiellandt (1783-1848), die in dit huis woonde en boeken verzamelde. Heel veel boeken. In die boeken staan natuurlijk letters. Wij gaan vandaag iets doen met die oude drukletters, die al klaarliggen in de bakken. We gaan ze drukken op een papier en met die letters poppetjes en dieren maken. Wat een feest.

Niet iedereen had zin om mee te gaan. Maar soms is het goed om iets te proberen, om toch een keertje te kijken wat het voor een uitstapje is. In de tram zit de jongen nog stil voor zich uit te staren en zegt zijn buurman: “ik geloof dat het niet zo goed gaat.” We laten hem maar even. Eenmaal uitgestapt, rennend over de stoep, is het over. En in het museum maakt hij een prachtig kunstwerk van de letters en schrijft zijn eigen naam er in zwierig handschrift boven.

Leerlingen worden blij van de kleuren, de letters, het drukken. Even pauze in de tuin met meegebracht 10-uurtje. Dan mogen we nog twee koffers bekijken. In de een zitten dingen uit de natuur, een schedel van… een aapje. In de ander goud, kettingen, waardevolle spullen. En een flesje zout. Hoezo? Vroeger was zout veel waard. “Een koelkast in een flesje”, legt Mieke uit. Want door het vlees te pekelen met het zout, kon je het bewaren. En wist je dat soldaten zout meekregen als ze moesten gaan vechten. En dat van het Latijnse woord voor zout – sal – het woord salaris komt? Ze liggen er allemaal met hun neus bovenop, om niets te missen van wat er te zien is. Een fijne ochtend in een museum waar we zeker nog eens naar toe gaan.

0 reacties

Naar Wilhelminaoord

Een regenboog vergezelt onze tocht met de bus naar het oosten. We gaan op kamp! De kamplocatie is pas om vier uur beschikbaar. Dus eerst spetteren in het zwembad van Steenwijk. Superaardig, speciaal voor ons deden ze het bad 2 uur extra open, zodat we alleen met onze groep in het water zijn. Glijbaan, bubbelbad, matten om op te klimmen. Eigenlijk was ik vergeten hoe leuk het was.

Dan een kwartiertje lopen naar de bus, waar we ons met zestig mensen in proppen. Twintig minuten later stappen we uit in Wilhelminaoord, waar Marty, Roeline, Hannelore en Casimir ons opvangen. Tassen uitdelen, kamer inrichten, rondleiding over het terrein met het prehistorische dorp en veel bomen.

Spelletjes doen, tekeningen maken, heerlijk eten van Dorien. Een spannend verhaal in een prehistorische hut. Met rode wangen komen ze terug. Nog een spelletje binnen, chips en limonade. Naar bed wanneer het tijd is. Een rustige nacht.

Om half negen gaat de bel: het ontbijt is klaar. Niet zomaar brood en pindakaas (dat is er ook), maar vers fruit, yoghurt, muesli, je kunt nemen wat je wil. Wat worden we verwend. Vandaag is de dag van de prehistorische workshops: manden vlechten, brons gieten, pijl en boog maken en uitproberen, vuur maken, potjes kleien, een amulet vijlen van zeepsteen, wandelen en tekenen wat je ziet in het bos. En op de foto als prehistorisch mens. Een groepje van vier jongens voert een heel toneelstukje op over de oertijd, waarin ze aangevallen worden door een beer met een speer. Oudere kinderen bezoeken het museum in Veenhuizen waar de geschiedenis van ‘de koloniën van weldadigheid‘ verteld wordt in beelden en met echte attributen. Hoe snel kun jij weven op een weefgetouw zonder fouten te maken?

’s Avonds het wasmonsterspel van Sanne: Probeer de drie kleuren van de vlag van Nederland (team 1) of Duitsland (team 2) op je wang getekend te krijgen voor een punt. De mensen die de streepjes zetten (1 kleur per keer) zitten verstopt in het bos, maar daar zitten ook wasmonsters. Die wassen zomaar de streepjes weer van je wangen af. Een intensief en spannend spel. Rennend en struikelend in het donker komen ze bij mij voor een punt. Duitsland wint tot twee keer toe. Hierna lekker naar binnen, weer spelletjes, chips en limonade. Een ontspannen sfeer. De jongsten gaan naar bed en wij kletsen nog lang.

Nog 1 dag op deze prachtige plek. Het regent en we blijven binnen, maar dat geeft niet, want we hebben het erg gezellig met Levend Bingo. Bij elk getal moet een voorwerp gezocht worden. “Vier, een vork!” roept Sophie en daar vliegt iedereen naar de keuken om een vork te zoeken. Een stoel is een beetje te groot voor het vakje, maar die zetten we er naast. Wij winnen. En we krijgen een prachtige roos. Er is nog tijd en Sanne zit vol spelideeën. Een hele groep doet mee met het weerwolvenspel. Spannend en iets waaraan iedereen mee kan doen. Luuk vond dat het leukste van het hele kamp. Inpakken, kamers, gangen en wc’s schoonmaken en daar is de bus. Een heel lange terugreis met twee keer een plasstop onderweg. Hè hè we zijn er, terug in Den Haag. Twee dagen om bij te komen van dit heerlijke, gezellige kamp.

0 reacties

Taart!

regenboogtaart met versiering

Elke vrijdag gaan we bakken. Om de beurt bedenkt iemand wat we zullen maken. Op donderdag komt Isra met een blad: “Kijk! Een regenboogtaart! Kunnen we die maken, please…” Ik kijk wat er nodig is. Behalve bloem, suiker en eieren moeten er natuurlijk kleurtjes in. En ter versiering wat mooie gekleurde rondjes. Die kan ik nog wel kopen voor morgen.

Tien kinderen zitten klaar in het souterrain. De een weegt af, de ander roert, weer een ander breekt een ei. Zo komt iedereen aan de beurt. Het leukste is natuurlijk het mengen van de kleurtjes. We hebben rood, geel en blauw. Maar hoe maak je ook alweer paars? Sommige kleuren worden net een beetje anders, omdat we gelige rietsuiker hebben gebruikt. Maar dat geeft niet. We beginnen in het midden met rood, en dan verder, tot we alle kleuren hebben gehad. De taart gaat in de oven. Wachten duurt lang…

Eindelijk is hij klaar. En nu versieren. Eén keer de bus met gekleurde rondjes omkeren en dan mag de volgende. En kijk hoe mooi hij is geworden. Lekker was hij ook; binnen vijf minuten waren alle zestien stukjes op.

0 reacties