Alle artikelen | Claartjes Weblog

RSS feed voor deze sectie

zandkastelen

Vrijdag, 10 uur: de broodjes moeten worden gemaakt, want anders zijn ze niet op tijd klaar voor de lunch. Het geknede deeg krijgt snel vorm. De kinderen zijn er inmiddels aan gewend dat we dit op vrijdag doen, de ene keer besteden we er veel tijd aan (zoals vorige week, toen de broodjes gevuld werden met appel en ham), de andere keer is het meer iets dat er nu eenmaal bijhoort ("ja hoor, we doen het wel even" en onderbreken ze hun spel voor 5 minuten).

Na de lunch (de broodjes waren weer heerlijk, maar van de oorspronkelijke vorm was niet veel meer over -"ze groeien in de oven’- ) wil iedereen graag naar het strand. Scheppen en emmertjes worden verzameld om straks een zandkasteel te bouwen. De weg naar het strand is langer dan we dachten, maar als we er zijn is het meteen goed, en gaat iedereen aan de slag: water halen om modder te maken, met een schep lijnen trekken om de contouren van het kasteel aan te geven, graven om een huis te maken. Tycho wil graag zijn met zand gevulde emmertje omkeren: de toren van het kasteel. Ik word helemaal enthousiast en ga samen met hem verder met de muren en nog meer torens. Wat een voldoening als daar na tien minuten een heus kasteel is verschenen. Zand, (zon) en zee, meer is er niet nodig om kinderen en volwassenen uren intensief bezig te laten zijn.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

reflectie

Donderdag. Al de hele week verheugen Emma en Miquel zich erop dat ze vandaag, eindelijk, met zijn tweeën Harry Potter deel 1 kunnen kijken. De kleintjes zijn immers naar de speelgroep. Marty en ik kijken elkaar aan: strakblauwe lucht en stralende zon, echt weer om naar buiten te gaan. "Het is jullie school", zegt Marty. En zo zitten ze van tien voor tien tot tien voor half een voor de televisie. En wij, de twee begeleiders van de twee kinderen? Wij installeren ons op het balkon met koffie en gevulde koek om na te denken over reflectie.

Want wat wij willen is dat de kinderen straks leren om bewuste keuzes te maken en na te denken over wat voor hen belangrijk is en waarom. Wat we gaan doen is simpel: twee keer per dag, om 9.30 en 14.30 uur om de tafel gaan zitten met z’n allen. De eerste keer om te horen wat iedereen die dag van plan is om te gaan doen, met wie en hoe. De tweede keer om te praten over hoe het is verlopen. Zijn de plannen gelukt of heb je iets anders gedaan? Waarom? En wat ga je onthouden van deze dag? Al pratend komen de ideeën in ons hoofd tot leven.

Half een. De film is afgelopen. De zon schijnt nog steeds. Naar buiten: rennen, voetballen, klimmen, schommelen. Dekinderen zijn nu al goed in staat om zelf te kiezen wat ze willen doen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

kervelsoep en strijkkralen

Als ik binnenkom zegt Marty: Jammer dat je er gisteren niet was, we hebben restaurantje gespeeld: ieder zocht een gerecht uit, we gingen boodschappen doen en hebben veel verschillende dingen gemaakt, kaarsen op tafel, servetjes gevouwen… Gelukkig heeft Marty vandaag zin om kervelsoep te maken, dus die eten we bij de lunch met witte broodjes, en onze eigengemaakte rozebotteljam (smaakt heerlijk). Gezellig zo met z’n allen eten en praten over wat we gedaan hebben en nog gaan doen.

Zita (4) wil ‘smiddags met de strijkkralen: zelf een poppetje leggen. Het lukt niet meteen en Miquel komt haar te hulp. Samen maken ze van de kraaltjes een meisje met rode staartjes en korte armpjes. Zita is nog lang niet klaar, ieder strijkkralenfiguurtje (ze heeft er al eerder een aantal gemaakt) krijgt een eigen bloemetje. Eigenlijk wilde ze wortels gaan maken voor het strijkkralen-konijn, maar opeens lag daar een klein bloemetje. Ze gaat door tot ze genoeg heeft: "Het konijn krijgt de meeste bloemetjes!" En ik maak daar een foto van, om vast te leggen hoe intensief en onafgebroken kinderen bezig kunnen zijn met iets, als ze uit eigen overtuiging aan een werkje beginnen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties