Alle artikelen | Claartjes Weblog

RSS feed voor deze sectie

rozebottels

De dag gaat bijna als vanzelf voorbij. Ik kom tegelijk met Miquel in de regen aan. BInnen gaat hij meteen aan de slag met auto’s en blokken, bouwt een knap geconstrueerde toren. Speelt samen met Emma. Kijkt even het boek ‘Latijn voor beginners’ in.De vier jongsten gaaan met Myriam mee naar de speelgroep.

Aan tafel met 2 begeleiders en 2 kinderen. We bedenken waar we allemaal graag een keer naar toe willen. Duinrell, dierentuin, Esscher-museum, Museon, Sealife, het asiel om honden uit te laten. Alles wat opkomt vult wel een heel De Vrije Ruimte-jaar. Maar vandaag gaan we niet naar een museum, wel naar het bos, om eikels te zoeken voor een eikelmannetjes-dorp. De regen is gestopt, de zon komt langzaam door. We lopen een berg op en zien de zee, en op de grond liggen de versgevallen eikels. Hé, rozebottel-struiken… rozebottels, daar kun je jam van maken. Dat heb ik nu altijd al een keer willen doen! De mooiste rozebottels plukken we en gaan in de rozebottel-tas.

Thuis hebben Emma en Miquel eerst belangstelling voor auto’s en bouwen, daarna voor de eikels (we hebben inmiddels cocktailprikkers gekocht op aanraden van Miquel voor de armen en benen van den eikelmannetjes). Ik stort me op de rozebottels: doorsnijden, pitten eruit en in de pan met een halve kilo geleisuiker, die Emma keurig afmeet en erbij gooit. Op het vuur eerst roeren, dan stampen en tenslotte toch maar mixen. Uiteindelijk 1 glazen potje vullen met echte eigengemaakte rozebotteljam. Morgen gaan we proeven!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

verf

Opeens zat iedereen aan tafel. Met vellen papier voor zich en opgedroogde klei. In het midden stond de eierdoos met verf. Nog geen minuut daarvoor speelde Zita met Tycho op de bank met de barbies, was Miquel druk met de auto’s bezig, en waren Emma en Yanna letters aan het opplakken.

Maar de tafel trok: Zita wilde haar gekleide zon verven (elke straal een andere kleur), Emma wilde haar prins afverven (die hing al met zijn hoofd en een deel van zijn lijf opgeplakt aan de kast; het onderste deel paste niet op het blaadje), Yanna en Tycho wilden mooie strepen en vlakken verven en Miquel…nee, die wilde niet verven. Hij begon met potlood te tekenen: 2 soldaatjes, het werd een heel stripverhaal over het leger in 5 plaatjes. Alles mocht in de nieuwe A3-mappen, die we speciaal voor dit soort werken hadden aangeschaft.

Picknick in het bos met tomaten, druiven, brood en noten…en de woensdag was alweer voorbij.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

sprookjes

Wat is er lekkerder dan met een boek op de bank, drie kinderen om je heen, en dan voorlezen? "Grootmoeders grote oren…" van Jaques Vriens, had ik vandaag meegenomen, omdat we gisteren in de sprookjesbeeldentuin het tinnen soldaatje hadden gezien, maar niet meer precies wisten hoe het sprookje ging. Toen ik het ging lezen, bleek het net een beetje anders dan in de beeldentuin. Daar zat het tinnen soldaatje samen met de ballerina in een vis, maar in het verhaal dat ik las, lag hij in zijn eentje in een vis. Wat een mooi en droevig einde! Na veel omzwervingen komt het tinnen soldaatje thuis en wordt door het jongetje in de open haard gegeooid, omdat hij zo vies is. Maar de wind heeft alles gezien, en blaast zijn geliefde ballerina ook in het vuur, zodat ze samen kunnen smelten.   

Miquel, Zita en met name Emma kunnen er niet genoeg van krijgen. We lezen nog Hans en Grietje (met een hele enge heks) en als we terugkomen van het zwembad (de eerste keer ‘schoolzwemmen’!) wil Emma nog een verhaal: de twaalf broers. Wat is het heerlijk om zo voor te lezen met de kinderen dicht bij je, en nooit te hoeven zeggen: "Houd je mond dicht!" Het lijkt wel haast een sprookje.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties