Alle artikelen | School

RSS feed voor deze sectie

Iets inbrengen

Maandag 29 september. We zijn in het bos, onder een dak van bladeren, de hut. Er is een vergadering van de Vikingclub, waar alleen de mensen die op tijd binnen zijn aan mee mogen doen. Om de zoveel minuten wordt iedereen bij elkaar geroepen om te horen wat er allemaal moet gebeuren om de Vikingplaats een succes te laten zijn. "Mag ik iets inbrengen?", vraagt Gijs. "Iets inbrengen, dit is niet de schoolkring hoor!" antwoordt een ander. "Jawel, Gijs mag wel iets inbrengen, hij is toch de derde president…", zegt Miquel. Gijs zou graag zwaardvechtles willen geven. Met zijn broer Job is hij daar al even mee begonnen.

Wat je voorleeft, wordt niet altijd onmiddellijk nageleefd. Sociocratie: ieders stem telt evenveel. Op die manier nemen we beslissingen in de schoolkring. Heeft iemand een overwegend bezwaar tegen een besluit, dan gaat iets niet door, tenzij de anderen diegene weten te overtuigen. Ieder mag iets inbrengen over elk onderwerp dat ter sprake komt. We maken een rondje langs alle kinderen en begeleiders die meedoen, zodat ook daadwerkelijk iedereen kan vertellen wat hij of zij er van vindt. In hun spel willen sommige kinderen graag de leider zijn, bevelen uitdelen, opdrachten geven aan anderen, die deze op straffe van niet meer mee mogen doen, moeten uitvoeren. We kijken elkaar aan. Dit hoort erbij, kinderen moeten eerst kunnen spelen waar ze vol van zijn. Pas daarna komt de rust om meer in balans met zichzelf hun rollen te kunnen spelen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

broodjes bakken

Een van de leuke dingen op een dag is het moment dat we samen gaan eten. Meestal valt dat vrij vroeg, want de kinderen hebben al snel honger. Vorige week hadden we broodjes gebakken ná de lunch, maar vandaag begonnen we daar om half tien mee, zodat we om kwart voor twaalf met versgebakken eigen broodjes aan tafel konden gaan. Smullen!

Gezellig om zo met z’n allen aan tafel te zitten, even tijd om te kletsen, te bedenken wat we verder nog willen doen. "Ik wil wel een keer naar een restaurant", zei Emma. Marty dacht meteen aan pannenkoeken, Miquel aan Grieks eten. "Waarom gaan we niet zelf een restaurant maken, en nodigen we de ouders uit om te komen eten, een keer tussen de middag?" Dat leek iedereen een goed idee, dus dat gaat zeker komen.

Voor en na het eten werd er veel met de lego gespeeld, de kapla en het poppenhuis. Grappig dat je na twee weken al patronen ziet ontstaan: waar iemand het liefst mee speelt, met wie en hoe. Zita vindt de dieren erg leuk en maakt daar hele verhalen mee, in haar eentje, en af en toe met haar broertje of zus. Ruzie, ‘ik verveel me’ of ‘wat moet ik doen’, ik heb het nog niet gehoord.

Het broodjes bakken op vrijdag houden we erin, want samen genieten van je eigen broodjes is een van de momenten waarop je denkt: wat een heerlijke school!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

het tinnen soldaatje

De dag begon met een teleurstelling: we hadden om 9.00 uur afgesproken bij het zwembad, maar het zwembad bleek dicht. Gelukkig hadden Emma en Miquel skates bij zich, zodat ze op de skatebaan vlakbij zich uit konden leven. Met ons gymonderwijs zit het wel goed…In de diepste kuil kon Miquel er op zijn skates niet uitkomen, maar rennend lukte dat prima, zelfs met een sprong.

Zwembad dicht, maar gelukkig een veel groter zwembad vlakbij: de zee. Onderweg naar het strand kwamen we langs de sprookjesbeelden aan zee. Een permanente beeldententoonstelling bij het museum Beelden aan Zee, met enorme figuren die een aantal sprookjes verbeelden. Een ervan was het tinnen soldaatje, dat samen met de ballerina spannende avonturen beleeft. Vooral de kleine mannetjes (een probeert het slot waarmee Gulliver geketend is door te zagen) waren erg geliefd. "Ik zou ze wel als echte kleine vriendjes willen hebben", zei Miquel.

De duik in zee was heerlijk fris. Toen we terugliepen over het strand vond Miquel (weer) allerlei bijzondere dingen: een krabbepoot en -schild, een stuk hout, een fles, een jerrycan vol water met een zeebeestje erin, meeuwenveren… Hij heeft een juttersoog. Yanna liep mee met de duim in haar mond. Het was, ondanks de aanvankelijke teleurstelling, een heerlijke ochtend buiten geworden.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties