http://blog.devrijeruimte.org/table-game-with-best-odds-at-casino/

Weken geleden al liep ik in de tuin van Museum Voorlinden en zag daar de beelden van Gormley. Zijn eigen lijf in brons (zo leek het, maar het bleek kunststof te zijn) in verschillende houdingen op verschillende plekken. De neiging om de houdingen -van helemaal in elkaar gedoken tot kaarsrechtop- na te doen was groot. Hoe zouden kinderen dit vinden? Kan ik hier met mijn maandagkring naar toe? Een speurtocht langs de beelden en ondertussen een wandeling door tuin, bos en duin. Ik zag het helemaal voor me.

Soms blijven zulke ideeën een droom, maar ik heb gemerkt dat het helpt als je de dingen hardop zegt. In dit geval tegen mijn collega’s. “Leuk idee, organiseer het maar.” Hannelore en haar kring, de jongste kinderen, wilden ook graag mee. Datum prikken, ouders mailen en appen: ‘kijk even in je mail’, auto-indeling maken. Met zestien leerlingen en actieve betrokken ouders is zoiets snel geregeld.

Dus daar gingen we, maandag 12 september. Een zonnige dag in een tuin vol groen gras en allemaal beelden op een rij. Uitgelaten waren ze, ze renden er zo voorbij en hadden nog geen oog voor de verschillen in houdingen. Even zitten en zingen op een muurtje, brownies krijgen van Jazz die acht jaar is geworden. Hoera! Achter het museum vinden we een beeld in de brandnetels. Au! En dan een in elkaar gedoken bij een bruggetje. Even verderop staat er een in het water (‘Nee, die hoeven jullie niet na te doen.’). Twee liggen er gezellig tegen elkaar aan en een staat met zijn hoofd tegen een boom.

We lopen over een bospad en zien een weggetje omhoog, naar een duintop. Daar gaan ze al, achter elkaar aan rennend. Een vader rent mee. Wij wachten beneden tot ze hijgend weer terugkomen. “We hebben nog een beeld gevonden!” Wij zien het later als we allemaal de steile klim naar boven maken. Daar staat-ie, uitkijkend over duinen, Meijendel, en in de verte de zee. We volgen het zandpad, eten onze lunch, zien nog meer beelden en dalen weer af. Voor de ingang van het museum ligt een hele kluwen aan beelden. Lijven op elkaar. Ook die doen we na. Nog even rennen, nog even iets eten, nog even eikeltjes zoeken. Terug langs de beeldenrij van het begin, waar Adam elk beeld nog even nadoet. Wat een fijne dag buiten was het. Dit gaan we vaker doen!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Eindeloze acht

Cijfers schrijven kun je niet zomaar. Leerlingen komen binnen en schrijven hun tijd op. Dat begint met streepjes, haakjes en rondjes tekenen, tot ze echt weten hoe het moet. Je kunt het leren op een leuke manier. Altijd van boven naar beneden en altijd van links naar rechts. De enen zijn streepjes, die zijn niet zo moeilijk. De 2 is lastiger, lijkt op een omgekeerde 5. En de 6 en de 9 lijken ook op elkaar, en welke kant moet dat rondje nou op? De 3 wordt vaak in spiegelbeeld geschreven en van beneden naar boven. Het helpt om het meteen goed aan te leren.

Vandaag doen we de acht, die fijne oneindige vorm, die je ook liggend kunt oefenen. Een soort meditatieve actie wordt het dan. In het midden begin je, linksom naar beneden tot je een rondje hebt en weer in het midden bent. Dan linksom omhoog, een rondje erop dat weer in het midden eindigt. Kinderen vinden het fijn om te doen. In het zand, op papier met veel verschillende kleuren over een door mij getekende potlood-acht. Tot ze het zelf kunnen en heel trots hun eigen 8 laten zien.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Koeken en lunchen

De eerste week is voorbij. Vasthouden van vakantiegevoel lukt nog aardig. Kinderen vinden elkaar in spel en studie en wij als begeleiders kijken ernaar en doen wat nodig is. Soms ingrijpen als het uit de hand dreigt te lopen, vaker erbij zijn en kijken. Niets zeggen en aanwezig zijn. Meestal is dat genoeg om te zorgen dat dingen goed blijven gaan.

Er zijn lessen. Lezen-schrijven-rekenen. Ik heb een leuk groepje dat net begint, alhoewel sommigen al een tijdje bezig zijn. We kijken een filmpje van een letter, zoeken samen naar woorden waarin je die letter hoort, schrijven hem in zand en met kleurtjes. Met rekenen maken we grote getallen van heel veel cijfers. 1.958.674…Hoe spreek je dat uit?

Een jongen komt niet naar de koek en wil later ook niet lunchen. We laten het voor vandaag. Als hij weggaat zegt hij: “Morgen ga ik wel koeken en lunchen.” Zelf ontdekken wat nodig is. Dat proberen wij ook te doen.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties