http://blog.devrijeruimte.org/table-game-with-best-odds-at-casino/

Het was maandag en de maandagrkring was voorbij. Werkbegeleiding was geweest en nu was het tijd om lekker te lezen. In het weekend had ik in de kinderboekwinkel van Voorburg, In de Wolken, tien boeken opgehaald die op de tiplijst van de Kinderjury staan.

De week daarvoor hadden we gekeken welke boeken leuk leken: geklikt op de kaft, de eerste pagina’s gelezen, plaatjes bekeken. Deze tien waren favoriet. Voor ieder wat wils. Dario had zelf al drie boeken gekocht en zat hardop te lachen terwijl hij Grapman las. “Grappig, leuk en interessant”, was zijn commentaar toen hij het uit had. “Vier sterren. ”

Sofie greep Het Leven van een Loser, Totaal gesloopt: “Heel grappig verhaal. Dit is mijn tweede Leven van een Loser. Het is allemaal heel grappig, maar alle boeken zijn ook weer heel anders. ” Eray leest Monsterzoo: “Spannend!” En Isaac “De laatste Helden op aarde: “Goed boek!” We gaan de komende weken nog even door met lekker lezen in leuke boeken. Daarna een beoordeling in sterren en een paar woorden commentaar. We zijn heel benieuwd welk boek uit 2020 uiteindelijk de Kinderjury-prijs zal krijgen. Tot die tijd:

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Vuurtje, Russisch en vechtles

Een week vol vuur. Het begon op maandagmiddag, even na half drie. Maxim was met vuursteen bezig net buiten het muurtje – zijn moeder was er al. “Kunnen we niet in de tuin een echt vuurtje maken?” Dat deden we. Veel takjes, een paar watjes, een stuk papier. Het brandde snel. Isaac, met verstand van zaken, droeg stenen aan om een cirkel rond het vuur te maken. En een bak water. Anderen verzamelden takjes en hout, bliezen voorzichtig in het vuur. We zaten daar en keken. Zo hadden we de school bedoeld; een idee ontstaat, je voert het uit en anderen genieten mee.

Russische les was ook die middag geweest. ‘Privjet: Goedendag’; Leerlingen Max en Maxim gaven de les. Eindeloos oefenen met jezelf voorstellen in wisselende tweetallen. Tot het in je hoofd zit, al blijft de uitspraak moeilijk. Klanken die wij niet kennen. Het Russische alfabet heeft dan ook 33 letters. Paka-paka: Tot ziens. Hé, dat kende ik nog van Anne-Sophie, een oud-leerling die thuis Russisch sprak.

En die vechtles? Ik zag het briefje hangen in de woonkamer: ‘Vechtles’. Je kon je ervoor opgeven. Ik weet niet zeker of de les al geweest is. Wel stoeiden leerlingen op de trampoline. Gecontroleerd, met een scheidsrechter erbij. Met eigen regels. Ze corrigeren elkaar. Ook die dag was er een vuurtje, in de pizza-oven. Pizza-bakker Andreas had de dag daarvoor samen met anderen het deeg gekneed. Nu zorgde hij ervoor dat er heerlijke pizza’s uit de oven kwamen. De laatste at hij zelf op, voldaan.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Gedichte gedachten

Online dichten, nooit gedacht dat ik dat nog eens zou doen. Maar ja Corona. Tijd voor nieuwe ideeën. Gedichten schrijven met kinderen is een ontdekkingstocht: Wat zie je? Wat hoor je? Wat voel je? “Ik heb geen fantasie.” zegt er een. “Dat hoeft ook niet, schrijf maar op wat je ziet”, zeg ik. Eerst hebben we geluisterd, naar de regen, die op al die verschillende plekken, in huizen kilometers van elkaar, klonk. En niet overal hetzelfde. Max bijvoorbeeld woont bij een vijver en hoort de druppels op het water vallen: Druppels belanden op het water/ het klinkt als een douche. Midas hoort het geluid van de stad, VRRRR – rijdende auto’s, het zoemen van de tremmen, zelfs met de ramen dicht hoort hij dat. En Manu heeft veel geluiden om hem heen: Ik hoor de wind HHH/ Ik hoor een auto Rrr/ Ik hoor m’n zusje Aaa/ Ik hoor het in mijn kamer/ Ik hoor alles heel zacht.

De les daarvoor keken we door een wc-rol naar de wereld. Je ziet maar een klein stukje. Wat zie jij? Kun je dat zo precies mogelijk opschrijven? Wat voel jij? En wat voelt of denkt datgene waar je over schrijft? Sofie dicht: “Daar in onze tuin/ met een blauwe muts/ een tuinkabouter./ Hij zit daar de hele dag./ Hij denkt aan de zon/ en aan mooit roze bloemen./ (…) Hij zit daar van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat./ Wachtend op de zon. (…)”

de tuinkabouter van Sofie

De laatste keer gaat het mis, geen verbinding. Alle deelnemers worden er om de beurt uitgekieperd. Op een gegeven moment ben ik nog maar alleen met Manu in de online les. We associëren op het woord ijs: winter-koud-noordpool-kompas-zoeker-foto … en maken zo samen een gedicht met de gevonden woorden: IJskoude winter/op de Noordpool/ foto’s van witte wind/ met een kompas/ zoek ik de weg/ ijskoude vingers/ Eindelijk in bed.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties