Vrijdag

Afbeeldingsresultaat voor vrijdag

Half twee is het, en ik loop door de school. In elke ruimte gebeurt iets. Er is veel te zien. In het souterain is oud-leerling Pep aan het werk: cateren, opruimen, afwassen, klaarzetten, schoonmaken. Met af en toe muziek, een fijne sfeer. Maja oefent ‘Summertime’ op de piano, een laatste leerling eet haar pizza. In de woonkamer is het superrustig, twee leerlingen lezen samen een Donald Duck op de bank. Buiten schijnt de zon. Aan tafel spelen oudere jongens Magic met Mike. Jongere kinderen springen op de twee trampolines en zwaaien aan het touw.

Ook in de speelruimte is het rustig. Isra kleedt de barbiepoppen prachtig aan en ook dieren hebben kleren aan gekregen. Straks wel even opruimen hier, want vanaf de ochtend is hier druk gespeeld en nog niet opgeruimd.

Boven, in het theater, oefenen ze voor de musical met Myriam en Jamie. De tekst kennen sommigen al helemaal uit hun hoofd. Af en toe piept de voordeur, de meisjes die buiten op de rekstok zijn, komen even water drinken en gaan dan weer naar de voortuin. In de bieb zit Peter met leerlingen tussen de 14 en 16 jaar. Met hen onderzoekt hij de vragen die te maken hebben met je persoonlijke ontwikkeling: Wie ben je? Waar wil je naar toe? En welke stappen moet je zetten om daar te komen?

Het taallokaal is leeg, geen Engelse les vandaag . In de werkruimte werkt Robin voor zijn examens. Casimir geeft aardrijkskundles in de wereld-oriëntatie-ruimte en daarnaast, in het science-lokaal, is Tim bezig met wiskundeles. In de rekenruimte zitten jongere leerlingen heel hard te bouwen aan hun huizen in de Minecraftwereld. Ik snap nog niet zo goed hoe het werkt, maar zie enthousiaste gezichten met rode konen. Fijn zo’n rondje lopen en zien wat er is. Er is meer dan je denkt!

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Gamen als het niet mag

Een al lang bestaande afspraak wordt regelmatig met de voeten getreden. Gamen heeft zo’n aantrekkingskracht dat er allerlei manieren worden gezocht om toch ergens, stiekem, te kunnen gamen. Simon heeft er zat van, en brengt iedereen die hij heeft betrapt, in in de bemiddelingskring.

“Waarom ga je op je telefoon in de rustruimte?” is de eerste vraag die aan de overtreders wordt gesteld. “Ik verveelde me; ik zit daar lekker, het wordt niet gecontroleerd; ik wist serieus niet dat het niet mocht…” geven ze als antwoord. Bijzonder, vindt de indiener deze reactie: “Het is niet de taak van de begeleiders om er op te letten, je bent er mee akkoord gegaan en je houdt je er niet aan, dat vind ik absoluut niet kunnen. Al een jaar is de regel dat je niet op je telefoon mag in de rustruimte. Als er een afspraak is, dan houd je je eraan, en als je iets anders wil, dan breng je dat in. “

De stemming slaat om. In plaats van te blijven hangen in ontstemming over niet mogen gamen, komen er nieuwe ideeën. Enthousiast: “We kunnen proberen om iets met school te doen dat niet op je telefoon zitten is; Als er altijd iets te doen is, ben je minder geneigd om op je telefoon te zitten in de rustruimte; Ik wil zelf meer lessen nemen na de voorjaarsvakantie; we kunnen elkaar helpen om niet op je telefoon te zitten in de rustruimte; Als je niet op laptop of telefoon mag zitten, ga je de leukste dingen doen, is mijn ervaring.”

Het besluit: ze gaan elkaar helpen om niet op hun telefoon te zitten en leuke andere dingen bedenken om te doen, zoals bordspellen bijvoorbeeld.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

Lepels en lenteliedjes

Vrijdag 22 maart. Ja, lente! De zon op je gezicht, dat is fijn na 2 weken wind en regen. Binnen heeft Isra (4) een restaurant. Ik mag nog niet komen eten, want het is nog niet klaar voor de gast, zegt ze. Ik ga ergens anders ziten en teken wat ik wil eten: een lekker frambozentaartje. “Het komt er aan!” Even later staat het voor mijn neus. Ik hoef mezelf niet eens te verplaatsen. Dan teken ik bestek, maar de lepel lukt niet goed. “Ik leer je wel hoe je een lepel tekent”, zegt Yannah (6). Streepje voor streepje doet ze het voor en ik doe haar na. Wat een prachtige lepel!

Tijd om echt te gaan eten. “Laten we een lenteliedje zingen.” Isra kent er wel een. Ze zingt een zelfgemaakt liedje over alle kinderen die buiten gaan spelen en les gaan geven, dat het lekker weer is en dat je zonder jas mag. Wat een heerlijke dag toch weer, lekker meedoen met wat er is en samen nieuwe dingen ontdekken.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties