het tinnen soldaatje

De dag begon met een teleurstelling: we hadden om 9.00 uur afgesproken bij het zwembad, maar het zwembad bleek dicht. Gelukkig hadden Emma en Miquel skates bij zich, zodat ze op de skatebaan vlakbij zich uit konden leven. Met ons gymonderwijs zit het wel goed…In de diepste kuil kon Miquel er op zijn skates niet uitkomen, maar rennend lukte dat prima, zelfs met een sprong.

Zwembad dicht, maar gelukkig een veel groter zwembad vlakbij: de zee. Onderweg naar het strand kwamen we langs de sprookjesbeelden aan zee. Een permanente beeldententoonstelling bij het museum Beelden aan Zee, met enorme figuren die een aantal sprookjes verbeelden. Een ervan was het tinnen soldaatje, dat samen met de ballerina spannende avonturen beleeft. Vooral de kleine mannetjes (een probeert het slot waarmee Gulliver geketend is door te zagen) waren erg geliefd. "Ik zou ze wel als echte kleine vriendjes willen hebben", zei Miquel.

De duik in zee was heerlijk fris. Toen we terugliepen over het strand vond Miquel (weer) allerlei bijzondere dingen: een krabbepoot en -schild, een stuk hout, een fles, een jerrycan vol water met een zeebeestje erin, meeuwenveren… Hij heeft een juttersoog. Yanna liep mee met de duim in haar mond. Het was, ondanks de aanvankelijke teleurstelling, een heerlijke ochtend buiten geworden.

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

de nieuwe en de oude kerk

"Waar liggen ze nu begraven?"vroeg Zita (4), toen we in Delft de Nieuwe Kerk binnengingen. We hadden haar verteld dat in de kerk mensen begraven lagen, en blijkbaar vond ze dat zo interessant, dat ze er meteen naar op zoek ging. We vonden ze natuurlijk meteen, want je kunt geen stap zetten of je staat er bovenop. Mensen van zo lang geleden. "Wat konden ze toen al goed skeletten maken", vond Miquel (11), want hem viel op dat bijna bij iedere grafsteen wel een doodshoofd was afgebeeld, en soms zelfs een heel skelet. Hij wilde wel Latijn leren, dan kon hij tenminste zelf lezen wat er over Hugo de Groot geschreven stond. En Emma (6) wilde het verhaal van Hugo de Groot, zijn ontsnapping in een boekenkist uit slot Loevestein, heel graag nog een keer horen, toen ik het net verteld had.

Het nieuwe raam in de Nieuwe Kerk vonden geloof ik vooral Marty en ik erg mooi (prachtige kleuren), maar Miquel zei dat hij toch meer van oude ramen hield. Zoals het raam in de Oude Kerk, over het leven van de profeet Jesaja, waarop je een engel met een tang een gloeiend kooltje bij iemands gezicht ziet houden. Ik heb Miquwl beloofd dat ik op zou zoeken welk verhaal dat uitbeeldde…

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties

kabouterplankjes

Bouwen, eindeloos bouwen met 200 kabouterplankjes: KAPLA. Miquel maakt een boomhut ervan, die steunt op slechts vier rechtopstaande plankjes (het geheim zit volgens de bedenker in de verhouding van een plankje: 1:3:15). Hij bouwt er een boomhut naast en verbindt de twee met een brug, waar hij zelf op staat in een playmobielversie. De boomhut wordt hoger, wordt een huis waarin drie babies liggen te slapen, beschermd door 3 plankjes, waardoor ze er niet uit kunnen vallen.

Ondertussen heeft Emma een aantal plankjes achter elkaar gelegd, tot in de bek van een slang die opgekruld ligt als een spiraal: een doolhof. Helaas, als zij gaat staan, stoot ze per ongeluk tegen een boomhut-plankje van Miquel. De instorting was wel mooi om te zien… En Miquel begint onmiddellijk aan een nieuw gebouw. "We willen straks wel 1000 plankjes!"

Vind je dit een leuk bericht? Deel het!
0 reacties